Ustawaz dnia 28 kwietnia 1938 r.o kwalifikacjach zawodowych do nauczania w państwowych przemysłowych szkołach wyższych
nieakademickich
Treść ustawy
Art. 1.
Do nauczania w państwowych przemysłowych szkołach wyższych nieakademickich mogą być
dopuszczone tylko te osoby, które posiadają kwalifikacje zawodowe nauczycielskie lub
instruktorskie, przewidziane ustawą niniejszą, oraz profesorowie i docenci szkół akademickich.
Art. 2.
Kwalifikacje zawodowe nauczycielskie i instruktorskie, przewidziane ustawą niniejszą,
stanowią zarazem kwalifikacje zawodowe, wymagane do ustalenia w państwowej służbie
nauczycielskiej.
Art. 3.
(1)
Kwalifikacje zawodowe nauczycielskie do nauczania przedmiotów zawodowych i do praktycznego
nauczania zawodu posiada osoba, która:
1)
uzyskała dyplom odpowiedniej szkoły wyższej akademickiej lub świadectwo, uznane przez
Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego za równoważne do celów kwalifikacyjnych;
2)
odbyła po uzyskaniu dyplomu (świadectwa) odpowiednią praktykę zawodową nienauczycielską;
Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego może uznać za odpowiednią również
praktykę zawodową nienauczycielską, odbytą przed uzyskaniem dyplomu (świadectwa) lub
praktykę, odbytą w charakterze asystenta szkoły akademickiej;
3)
odbyła co najmniej dwuletnią praktykę pedagogiczną.
(2)
Kwalifikacje zawodowe nauczycielskie do nauczania przedmiotów zawodowych, które nie
mają odpowiednika w szkołach wyższych akademickich, ustala Minister Wyznań Religijnych
i Oświecenia Publicznego.
Art. 4.
Kwalifikacje zawodowe nauczycielskie do nauczania przedmiotów pomocniczych posiada
osoba, która:
1)
uzyskała dyplom odpowiedniej szkoły wyższej akademickiej lub świadectwo, uznane przez,
Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego za równoważne do celów kwalifikacyjnych;
2)
odbyła co najmniej dwuletnią praktykę pedagogiczną.
Art. 5.
Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego ustala, jakie przedmioty nauczania
w poszczególnych szkołach należą do przedmiotów zawodowych oraz pomocniczych.
Art. 6.
Kwalifikacje zawodowe instruktorskie do praktycznego nauczania zawodu posiada:
1)
osoba, która:
a)
uzyskała świadectwo ukończenia odpowiedniej szkoły zawodowej stopnia co najmniej gimnazjalnego
lub innej szkoły, uznanej przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego
za równoważną do celów kwalifikacyjnych;
b)
odbyła po uzyskaniu świadectwa odpowiednią co najmniej czteroletnią praktykę zawodową
nienauczycielską;
c)
odbyła co najmniej dwuletnią szkolną praktykę instruktorską;
2)
osoba, która:
a)
uzyskała świadectwo ukończenia odpowiedniej szkoły mistrzów lub innej szkoły, uznanej
przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego za równoważną do celów
kwalifikacyjnych, albo posiada tytuł mistrza;
b)
odbyła po uzyskaniu świadectwa lub tytułu mistrza odpowiednią co najmniej dwuletnią
praktykę zawodową nienauczycielską; c) odbyła co najmniej dwuletnią szkolną praktykę
instruktorską.
Art. 7.
(1)
Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego ustala, które szkoły uważa się
za odpowiednie w rozumieniu art. 3 pkt 1), art. 4 pkt 1) i art. 6 pkt 1) lit. a) i
pkt 2) lit. a).
(2)
Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego jest powołany również do uznawania
praktyki zawodowej nienauczycielskiej za odpowiednią w rozumieniu art. 3 pkt 2) i
art. 6 pkt 1) lit. b) oraz pkt 2) lit. b).
Art. 8.
(1)
Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego może przyznać kwalifikacje zawodowe
nauczycielskie lub instruktorskie osobom, nie posiadającym warunków, przewidzianych
ustawą niniejszą, jeżeli wyróżniają się one odpowiednią praktyką zawodową lub nauczycielską.
(2)
Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego może czasowo zezwolić na nauczanie
osobie, nie posiadającej przepisanych kwalifikacyj.
Art. 9.
Posiadanie bądź przyznanie kwalifikacyj zawodowych nauczycielskich (instruktorskich)
stwierdza Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przez wydanie dyplomu,
w którym będą wskazane przedmioty, objęte kwalifikacją.
Art. 10.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia
Publicznego.
Art. 11.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.