Ustawaz dnia 28 kwietnia 1938 r.o opłatach stemplowych i sądowych, związanych z przeniesieniem własności nieruchomości
Treść ustawy
Art. 1.
(1)
Zamiast stawki 4%, przewidzianej w art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca 1926 r. o opłatach stemplowych , będzie stosowana stawka 1% do pism, stwierdzających umowę o nabycie nieruchomości
(art. 52 pkt 1 powołanej ustawy), a sporządzonych w czasie od dnia wejścia w życie
ustawy niniejszej do dnia 31 grudnia 1940 r. włącznie, jeżeli podstawa wymiaru (art.
56 powołanej ustawy) nie przewyższa 10.000 zł.
(2)
Jeżeli podstawa wymiaru nie przewyższa 25.000 zł, stawka 1% stosuje się do sumy 10.000
zł; powyżej obowiązuje stawka, przewidziana w art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 1 lipca 1926 r. o opłatach stemplowych .
(3)
Wysokość stawek, przewidziana w ust. (1) i (2), stosuje się do nieruchomości, co do
których przedstawiono zaświadczenie zarządu miejskiego bądź gminnego, stwierdzające,
że dana nieruchomość:
a)
nie znajduje się w obrębie granic ochrony sanitarnej uzdrowisk, uznanych za posiadające
charakter użyteczności publicznej,
b)
nie jest objęta prawomocnym ogólnym lub szczegółowym planem zabudowania.
Art. 2.
W przypadkach, w których w myśl artykułu poprzedzającego jest stosowana zniżona stawka
opłaty stemplowej, gdy podstawa wymiaru nie przekracza 10.000 zł - nie pobiera się
stałej opłaty hipotecznej od wpisu prawa własności, przewidzianej w art. 94 przepisów o kosztach sądowych - a opłaty, przewidziane w § 58 ustawy z dnia 25 lipca 1910 r. o kosztach sądowych
(Zb. ust. pruskich z 1910 r. str. 184 i z 1917 r. str. 17) w brzmieniu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26 sierpnia 1927 r. za czynności w księdze gruntowej - obniża się do połowy.
Art. 3.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom Skarbu i Sprawiedliwości.
Art. 4.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie w tydzień po ogłoszeniu.