Ustawaz dnia 25 kwietnia 1938 r.o zmianie ustawy o wykupie przez dzierżawców grantów, zajętych pod budynki oraz gruntów
czynszowych w miastach i miasteczkach na obszarze sądów apelacyjnych w Warszawie,
Lublinie i Wilnie
Treść ustawy
Art. 1.
Wprowadza się w ustawie z dnia 28 marca 1933 r. o wykupie przez dzierżawców gruntów, zajętych pod
budynki oraz gruntów czynszowych w miastach i miasteczkach na obszarze sądów apelacyjnych
w Warszawie, Lublinie i Wilnie następujące zmiany:
1)
art. 13 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 13.
Termin i warunki wypłaty ceny wykupu pozostawia się wzajemnemu porozumieniu stron,
a gdyby porozumienie to do skutku nie doszło, wypłatę ceny wykupu sąd na wniosek wykupującego
może rozłożyć w sposób następujący: 1/5 część tej sumy ma być uiszczona zaraz po uprawomocnieniu
się wyroku, a 4/5 części mogą być odroczone na przeciąg lat 10, licząc od daty uprawomocnienia
się wyroku, z płatnością w ratach półrocznych i z doliczeniem 3% od całego niespłaconego
kapitału.
”
;
2)
w art. 17 ust. (1) otrzymuje brzmienie:
„
(1)
Wykup, przewidziany w rozdziale niniejszym, obejmuje - jeżeli strony dobrowolnie nie
ułożą się inaczej - także podwórze, obejście i ogród, łączące się bezpośrednio z powierzchnią
zabudowaną. Grunt, ulegający wykupowi, nie powinien przewyższać piętnastokrotnej powierzchni,
zajętej przez poszczególne budynki mieszkalne, jak również zabudowania gospodarcze,
stanowiące jedną całość gospodarczą.
”
;
3)
w art. 20 ust. (2) otrzymuje brzmienie:
„
(2)
Cenę wykupu stanowi wartość gruntu w chwili wszczęcia postępowania wykupowego, zmniejszona
o 1 1/2% za każdy rok, który upłynął od zawarcia pierwszej umowy dzierżawnej przez
pierwotnego dzierżawcę; zmniejszenie to nie może jednak przekraczać 70% wartości gruntu.
”
;
4)
art. 21 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 21.
(1)
Na wniosek powoda sąd może cenę wykupu rozłożyć na raty, wszakże nie dłużej, niż na
lat 14, określając w wyroku wysokość i terminy płatności rat, które będą wpłacane
do depozytu sądu, gdzie dana sprawa była rozpoznawana w pierwszej instancji, z zastrzeżeniem,
że uchybienie terminu płatności dwu rat pociąga egzekucję całej zasądzonej tym wyrokiem
sumy. W tym wypadku sąd postanowi, że cała pozostająca część ceny wykupu oraz warunki
płatności będą wpisane do IV działu wykazu hipotecznego, albo zostaną zabezpieczone
przez zapowiedzenie w rejestrze wieczystym lub w wykazie zajętych nieruchomości niehipotekowanych,
w każdym razie z pierwszeństwem przed innymi długami wykupującego ze wzmianką, że
suma ta jest obciążona niespłaconymi długami, ciążącymi na części wykupionej i pochodzącymi
z podziału wierzytelności (art. 25).
(2)
Od niezapłaconej ceny wykupu biegną odsetki w wysokości 3%, płatne z góry w terminach
płatności każdej raty.
”
5)
art. 28 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 28.
Prawo dzierżawcy do wykupu gruntu według przepisów ustawy niniejszej wygasa w dniu
31 grudnia 1939 r. Do upływu tego terminu dzierżawca nie może być eksmitowany jeżeli
uiszcza opłaty dzierżawne na zasadach art. 3 ustawy z dnia 12 lutego 1930 r. .
”
;
6)
w art. 31 ust. (1) otrzymuje brzmienie
„
(1)
Pismo, stwierdzające umowę o wykuj gruntu, bądź wyrok, nakazujący wykup, podlega opłacie
stemplowej według zasad rozdziału X ustawy o opłatach stemplowych w wysokość 1%.
”
;
7)
art. 34 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 34.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Sprawiedliwości w porozumieniu
z właściwymi ministrami.
”
.
Art. 2.
(1)
Oprocentowanie niezapłacone; reszty ceny wykupu, ustalonej orzeczeniem sądowym przed
dniem wejścia w życie ustawy niniejszej, obniża się do wysokości 3% od pierwszego
po tym dniu terminu płatności raty ceny wykupu.
(2)
W sprawach, zakończonych przed wejściem w życie ustawy niniejszej oraz w tych sprawach
niezakończonych, w których ze względu na stan sprawy zgłoszenie odpowiedniego wniosku
jest niedopuszczalne, sąd na wniosek wykupującego może rozłożyć niezapłaconą resztę
ceny wykupu na okres dłuższy, zgodnie z przepisami ustawy niniejszej. Sąd orzeka w
trybie postępowania incydentalnego. W postępowaniu tym nie ma skargi kasacyjnej,
Art. 3.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Sprawiedliwości w porozumieniu
z właściwymi ministrami.
Art. 4.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.