Ustawaz dnia 12 marca 1938 r.o zmianie niektórych przepisów, dotyczących zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszów
państwowych i zawodowych wojskowych
Treść ustawy
Art. 1.
Uchyla się moc obowiązującą przepisów art. 2, 3 i 6 dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 listopada 1935 r. o zmianie
niektórych przepisów, dotyczących zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszów państwowych
i zawodowych wojskowych . Od dnia wejścia w życie ustawy niniejszej nie stosuje się wspomnianych przepisów
również do osób, które przed tym terminem przepisom tym podlegały.
Art. 2.
W ustawie z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszów państwowych
i zawodowych wojskowych , zmienionej dekretem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 listopada 1935 r. , wprowadza się zmiany następujące:
1)
w art. 11 ust. (1) otrzymuje brzmienie: „Art. 11. (1) Funkcjonariuszowi państwowemu
1 zawodowemu wojskowemu, który po nieprzerwanej co najmniej 10-letniej służbie państwowej
stał się trwale niezdolnym do służby, a ponadto utracił bez własnej winy w związku
przyczynowym ze służbą trwale co najmniej 95% zdolności do zarobkowania - dolicza
się przy wymiarze uposażenia emerytalnego w granicach art. 19 ustawy niniejszej 10
lat do czasu służby, podlegającego normalnemu zaliczeniu do wysługi emerytalnej. W
przypadkach, w których utrata zdolności do zarobkowania nie pozostaje w związku przyczynowym
ze służbą - doliczenie, o którym wyżej mowa, może nastąpić za zgodą Ministra Skarbu,
wyrażoną na wniosek właściwej władzy naczelnej.”;
2)
w art. 29 w ust. 1 przepis oznaczony lit. b) otrzymuje brzmienie: „b) gdy z powodów,
podanych w pkt a) art. 28, stał się trwale niezdolny do prawidłowego pełnienia służby
i utracił przy tym co najmniej 50% zdolności do zarobkowania”;
3)
w art. 81 w ust. 1 po zdaniu pierwszym wstawia się przepis następującej treści, jako
zdanie drugie: „Przy wliczaniu, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, z czasu służby
w byłym państwie zaborczym uwzględnia się jedynie okresy rzeczywistej służby, okresów
natomiast, polegających doliczeniu z tytułu korzystniejszego liczenia tej służby,
nie uwzględnia się; zastrzeżenie to nie dotyczy osób, odznaczonych orderem wojskowym
„Virtuti Militari” lub „Krzyżem Niepodległości”.
Art. 3.
(1)
Przepis art. 2 pkt 3 stosuje się również do zaopatrzeń emerytalnych, przyznanych przed
wejściem w życie ustawy mniejszej.
(2)
Jeżeliby przy zastosowaniu przepisu ust. (1) okazało się, że wysługa emerytalna wynosi
mniej aniżeli lat 15, wysokość uposażenia emerytalnego określa się według zasad zdania
drugiego ust. 1 art. 19 ustawy emerytalnej z dnia 11 grudnia 1923 r..
Art. 4.
(1)
Począwszy od dnia wejścia w życie ustawy niniejszej z zaopatrzeń emerytalnych, wymierzonych
w punktach przy zastosowaniu odpowiednich zasad ustawy o uposażeniu funkcjonariuszów państwowych i wojska z dnia 9 października 1923 r. lub ustawy o uposażeniu sędziów i prokuratorów z dnia 5 grudnia 1923 r. , będzie pobierana przy wypłatach miesięcznych rat opłata w wysokości 4°/o należnego
zaopatrzenia. Od dnia 1 kwietnia 1939 r. wysokość wspomnianej opłaty zmniejszać się
będzie co rok o 1% aż do dnia 31 marca 1942 r., z którym to dniem pobieranie opłaty
ustanie zupełnie.
(2)
Opłata, przewidziana w ust. (1), będzie pobierana również od wszelkich dodatków do
zaopatrzenia emerytalnego.
(3)
Opłata, o której mowa w ust. (1) - (2), nie będzie pobierana od zaopatrzeń, których
wysokość wraz z dodatkami nie przekracza: dla emerytów - kwoty 100 zł, dla wdów -
kwoty 50 zł, dla sierot zaś - kwoty 25 zł miesięcznie.
(4)
Jeżeliby przy zastosowaniu opłaty, o której mowa w ust. (1) - (2), okazało się, że
zaopatrzenie miałoby wynosić mniej, aniżeli 100 zł, 50 zł lub też 25 zł, opłata powyższa
będzie zmniejszona do kwoty, o którą zaopatrzenie przekracza normy, określone w ust.
(3).
(5)
Opłata, przewidziana w ust. (1) i (2), nie będzie pobierana również od zaopatrzeń
emerytalnych odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari” lub „Krzyżem Niepodległości
z Mieczami” oraz zawodowych wojskowych, uznanych za inwalidów wojennych.
Art. 5.
Upoważnia się Ministra Skarbu do ogłoszenia w Dzienniku. Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
jednolitego tekstu ustawy z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszów państwowych
i zawodowych wojskowych z uwzględnieniem zmian, wynikających z przepisów, wydanych do dnia ogłoszenia ustawy
niniejszej.
Art. 6.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Prezesowi Rady Ministrów i Ministrowi Skarbu.
Art. 7.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1938 r., z wyjątkiem przepisów art.
2 pkt 1) i 2), które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 1938 r.