Ze względów wyższej użyteczności mogą być w przypadkach gospodarczej konieczności wywłaszczane na rzec Skarbu Państwa, miasta lub portu Gdyni nieruchomości, położone w granicach gminy Gdyni, jej sfery interesów mieszkaniowych oraz powiatu morskiego, potrzebne dla celów rozbudowy urządzeń i zakładów oświatowych i użyteczności publicznej oraz rozbudowy przemysłu, którego istnienie związane jest z handlem morskim, oraz dla celów mieszkaniowych i zagospodarowania wybrzeża.

W zastosowaniu do budowli, położonych w granicach administracyjnych miasta Gdyni, przedłuża się przewidziany w ustawie z dnia 24 marca 1933 r. o ulgach dla nowowznoszonych budowli (Dz. U. R. P. Nr 22, poz. 173) piętnastoletni okres zwolnienia od podatku od nieruchomości, względnie od podatków budynkowych do lat 25.

Postanowienie niniejszego artykułu nie ma zastosowania do podatków, pobieranych na rzecz miasta Gdyni.

Ulgi, przewidziane w niniejszym artykule, odnoszą się do nieruchomości, oddanych w użytkowanie przed 1 stycznia 1941 r.

Przedsiębiorstwa lub zakłady, znajdujące się w Gdyni, na których prowadzenie wymagane jest w myśl rozdziału II ustawy z dnia 15 lipca 1925 r. o państwowym podatku przemysłowym (Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 46, poz. 339) posiadanie oddzielnego świadectwa przemysłowego i które są wpisane do rejestru handlowego, a których działalność przyczynić się może do rozwoju gospodarczego miasta i portu Gdyni, może Minister Skarbu na wniosek Ministra Przemysłu i Handlu zwalniać od części państwowego podatku przemysłowego od obrotu, przypadającej Skarbowi Państwa, nie dłużej jednak jak do 1945 r. włącznie.

Z ulg powyższych mogą korzystać także przedsiębiorstwa położone w powiecie morskim.

Zwolnienie, przewidziane w ustępie pierwszym niniejszego artykułu, służy z samego prawa, poczynając od roku podatkowego 1937 do końca 1942 r., następującym przedsiębiorstwom i zakładom, znajdującym się na terenie miasta i portu Gdyni, a wpisanym do rejestru handlowego:

żeglugi morskiej, przybrzeżnej, ratownictwa, połowów morskich, holowniczym, dowozowo-przewozowym w transporcie morskim,

składowym,

chłodniom i elewatorom zbożowym,

sprzedaży aukcyjnej,

handlu hurtowego bawełną, lnem, rybami lub skórami,

handlu hurtowego o kapitale zakładowym co najmniej 250.000 zł, przeznaczonym do działania w Gdyni, - wyłącznie od obrotu artykułami kolonialnymi, sprowadzanymi bezpośrednio przez dane przedsiębiorstwo z zagranicy,

budowy lub naprawy statków oraz przemysłów pomocniczych, a mianowicie: modelarniom, fabrykom lin, sieci, brezentu, płótna żaglowego, wytwórniom sprzętu okrętowego i żeglarskiego,

przetwórczego przemysłu rybnego i surowców morskich,

wytwórniom konserw mięsnych, owocowych, warzywnych, mleka skondensowanego lub sproszkowanego,

przetwarzającym i uszlachetniającym importowane towary, nadto pralniom wełny oraz sortowniom i szarpalniom szmat, przetwórniom i sortowniom jelit,

wytwórniom opakowań (beczek, skrzyń, worków, puszek blaszanych, pudełek itp.),

wytwórniom wyrobów betonowych i z cementu, tynków szlachetnych, kamienia sztucznego, glazury oraz siatek metalowych,

sortowania i cięcia złomu, rozbiórki okrętów,

odlewniom, wytwórniom maszyn, konstrukcji żelaznych,

wytwórniom artykułów techniczno-instalacyjnych,

wytwórniom farb okrętowych, przetworów i preparatów spirytusowych,

wytwórniom artykułów leczniczych i przerobu ziół leczniczych.

Ministrowie Skarbu oraz Przemysłu i Handlu mogą w drodze rozporządzeń uzupełniać po zasięgnięciu opinii samorządu gospodarczego rodzaje przedsiębiorstw i zakładów, ustalone w ustępie poprzedzającym.

Osobom fizycznym i prawnym, prowadzącym prawidłowe księgi w rozumieniu art. 81 ordynacji podatkowej (Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 14, poz. 134), które w okresie czasu do końca 1939 r. założą w Gdyni lub w powiecie morskim nowe przedsiębiorstwa przemysłowe, handlu towarowego, komunikacyjne, składowe, ekspedycyjne, maklerskie i połowów morskich, lub też dokonają w już istniejących w Gdyni przedsiębiorstwach tego rodzaju inwestycyj, przez nabycie i zainstalowanie nowych maszyn i urządzeń, nabycie statków lub ich wyposażeń, albo też przez wzniesienie nowych lub dobudowę istniejących budynków przemysłowych, handlu towarowego i składowych, potrąca się z dochodu, podlegającego opodatkowaniu według działu I ustawy o państwowym podatku dochodowym (Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 2, poz. 6), sumy wydatkowane na te inwestycje.

Potrącenia w myśl ustępu poprzedzającego można dokonać z dochodu roku operacyjnego (obrotowego), w którym inwestycyj dokonano, oraz z dochodu następnych 4 lat. Potrącenia dokonywa się, zależnie od woli osoby uprawnionej, w jednym roku albo w dwa lub więcej z wymienionych 5 lat.

Pobierany na podstawie art. 24 ustawy o państwowym podatku dochodowym (Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 2, poz. 6) dodatek na rzecz związków samorządowych oblicza się od całego osiągniętego dochodu bez uwzględnienia potrąceń, przewidzianych w ustępach poprzedzających.

Pozostały po potrąceniu dochód podlega opodatkowaniu według tej stopy procentowej, jaka przypadnie od osiągniętego dochodu bez potrąceń, przewidzianych w ust. 1.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.