Ustawaz dnia 14 lipca 1936 r.o paszportach
Treść ustawy
Rozdział I.
Przepisy ogólne.
Art. 1.
(1)
Opuszczenie obszaru Państwa Polskiego przez obywateli polskich, jak również powrót
ich na ten obszar, może nastąpić, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej,
tylko na podstawie ważnych paszportów.
(2)
Ustala się następujące rodzaje paszportów:
1)
paszporty zwyczajne,
2)
paszporty służbowe,
3)
paszporty dyplomatyczne i
4)
paszporty zbiorowe.
(3)
Wzory wymienionych rodzajów paszportów ustala Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu
z Ministrem Spraw Zagranicznych.
Rozdział II.
Uzyskiwanie paszportów.
Art. 2.
(1)
Warunkiem uzyskania paszportu jest:
1)
obywatelstwo polskie,
2)
zezwolenie władz wojskowych, jeżeli w myśl obowiązujących przepisów zezwolenie takie
jest wymagane,
3)
zaświadczenie, przewidziane w przepisach o emigracji, jeżeli wyjazd następuje w celach
emigracyjnych,
4)
zezwolenie rodziców, opiekunów bądź kuratorów, jeżeli chodzi o osoby niepełnoletnie
lub niewłasnowolne.
(2)
Warunki, wymienione w ust. (1), nie dotyczą osób, otrzymujących paszporty dyplomatyczne,
a wymienione w ust. (1) pkt. 2), 3) i 4) osób, otrzymujących paszporty służbowe.
Art. 3.
(1)
Władza odmówi wydania paszportu, jeżeli:
1)
osoba, ubiegająca się o paszport, nie odpowiada warunkom, wymienionym w art. 2,
2)
wydanie paszportu może narazić na szkodę ważny interes państwowy lub zagrozić bezpieczeństwu,
spokojowi lub porządkowi publicznemu,
3)
przeciwko osobie, ubiegającej się o paszport, toczy się postępowanie karne o zbrodnię
lub występek, a właściwa władza sądowa nie wyrazi zgody na wydanie paszportu,
4)
osoba, ubiegająca się o paszport, opiekuje się innemi osobami, a istnieje obawa, że
w razie jej wyjazdu osoby te pozostałyby bez należytej opieki.
(2)
Ocena, czy zachodzą okoliczności, o których mowa w ust. (1) pkt. 2) i 4), pozostawiona
jest uznaniu władzy.
Art. 4.
Paszport zwyczajny może otrzymać każdy, kto odpowiada warunkom, wymienionym w art.
2, jeżeli nie zachodzą przeszkody, przewidziane w art. 3.
Art. 5.
Kategorje osób, otrzymujących paszporty służbowe i dyplomatyczne, ustala Rada Ministrów.
Art. 6.
Paszporty zbiorowe mogą otrzymywać:
1)
uczestnicy wycieczek szkolnych, naukowo-badawczych i dydaktycznych, a także wycieczek
morskich, organizowanych na podstawie zezwolenia Ministra Spraw Wewnętrznych,
2)
członkowie organizacyj (związków, stowarzyszeń i t. p.), wyjeżdżający zbiorowo na
podstawie zezwolenia Ministra Spraw Wewnętrznych, oraz
3)
zamieszkali zagranicą obywatele polscy, uczestniczący zbiorowo w wycieczkach.
Art. 7.
Posiadanie paszportu jednego rodzaju nie wyłącza możności uzyskania paszportu innego
rodzaju.
Art. 8.
Paszporty zwyczajne, służbowe i dyplomatyczne są jednoosobowe; jednakże w paszporcie
męża może być wpisana żona, a w paszporcie jednego lub obojga rodziców albo opiekuna
- dzieci do lał 13, jeżeli zaś chodzi o rodziny emigrantów - także dzieci powyżej
lat 13;
Art. 9.
Rada Ministrów może na wniosek Ministra Spraw Wewnętrznych lub Ministra Spraw Zagranicznych
wstrzymać lub ograniczyć wydawanie paszportów zwyczajnych i zbiorowych na okres nie
dłuższy, niż roczny, jeżeli będą wymagały tego względy na dobro Państwa. W czasie
zarządzonych ograniczeń wydawanie tych paszportów można uzależnić od innych jeszcze
warunków, aniżeli przewidziane w art. 2.
Rozdział III.
Ważność paszportów.
Art. 10.
(1)
Paszporty zwyczajne, służbowe i dyplomatyczne można wydawać na okres do lat 3. Ważność
paszportu można przedłużać, jednak łączny okres ważności, licząc od dnia wystawienia
paszportu, nie może przekraczać lat 5.
(2)
Paszporty, wymienione w ust. (1), uprawniają do wielokrotnych wyjazdów i powrotów,
jeżeli władza nie ograniczy ich ilości.
(3)
Paszporty zbiorowe można wydawać na okres do 3 miesięcy; uprawniają cne do jednorazowego
wyjazdu i powrotu.
(4)
Po upływie okresu ważności paszportu, paszport należy zwrócić władzy, która go wydała.
Art. 11.
Paszporty są ważne na wszystkie kraje zagraniczne, jeżeli władza nie uczyni ograniczeń.
Rozdział IV.
Opłaty paszportowe.
Art. 12.
(1)
Paszporty zwyczajne i zbiorowe, wydawane w kraju, podlegają opłatom, które ustala
w drodze rozporządzenia Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Skarbu.
Za podstawę przy ustalaniu opłat przyjęte będą miesięczne okresy ważności paszportów.
(2)
Paszporty służbowe i dyplomatyczne nie podlegają opłatom paszportowym.
Art. 13.
(1)
Nie podlegają opłatom paszportowym paszporty, wydawane w kraju osobom:
1)
wyjeżdżającym jako emigranci,
2)
niezamożnym, jeżeli wykażą, że wyjazd ich jest konieczny, a uiszczenie opłaty naraziłoby
je na dotkliwy uszczerbek majątkowy,
3)
którym przyznano na wyjazd zasiłek z funduszów publicznych,
4)
nie mającym ukończonych lat 13, jeżeli są wpisane w paszporcie ojca, matki lub opiekuna.
(2)
Osoby, wyjeżdżające w celu kształcenia się lub odbycia praktyki zawodowej oraz osoby,
których zawód nie może być wykonywany w inny sposób, jak tylko przez częste wyjazdy
(komiwojażerzy, obsługa przedsiębiorstw, służących komunikacji międzynarodowej i t.
p.), otrzymują paszporty ważne na rok za opłatą, ustaloną dla okresu miesięcznego.
Art. 14.
(1)
Minister Spraw Wewnętrznych może przyznawać ulgi w opłatach paszportowych oraz całkowicie
zwalniać cd tych opłat w przypadkach:
1)
wyjazdu do państw, z któremi Państwo Polskie zawarło umowy w sprawie ułatwień paszportowych
- na czas trwania tych umów,
2)
wyjazdu w ważnych sprawach rodzinnych,
3)
wyjazdu w sprawach handlowych lub przemysłowych, których konieczność zaświadczy odnośny
samorząd gospodarczy,
4)
uzasadnionych stanowiskiem osób wyjeżdżających albo charakterem lub celem ich wyjazdu,
5)
wyjazdu w ważnych sprawach naukowych. (2) Uprawnienia, przewidziane w ust. (1) pkt.
2), 3) i 5), Minister Spraw Wewnętrznych może w całości lub w części przekazać władzom
sobie podległym.
Art. 15.
Za przedłużanie ważności paszportów, wydanych w kraju, pobiera się takie same opłaty,
jakim podlegają paszporty, wydawane w kraju.
Art. 16.
Nieskorzystanie z paszportu nie uprawnia do żądania zwrotu opłaty paszportowej.
Art. 17.
(1)
Opłaty za paszporty, wydawane przez polskie urzędy konsularne (dyplomatyczne) i przez
Komisarza Generalnego R. P. w Gdańsku, oraz opłaty za przedłużanie ważności tych paszportów
reguluje taryfa opłat konsularnych.
(2)
Za przedłużanie w kraju ważności paszportów, wymienionych w ust. (1), pobiera się
opłaty, odpowiadające stawkom, ustalonym w taryfie konsularnej.
Art. 18.
(1)
Za inne dokumenty, które w myśl przepisów szczególnych uprawniają do opuszczania obszaru
Państwa Polskiego i powrotu na ten obszar, pobiera się - jeżeli przepisy te nic stanowią
inaczej - następujące opłaty stemplowe:
1)
za dokumenty, uprawniające do jednorazowego wyjazdu i powrotu 0,50 zł,
2)
za dokumenty, uprawniające do wielokrotnych wyjazdów i powrotów - za każdy miesiąc
ważności dokumentu 1,- zł.
Przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio.
(2)
Minister Spraw Wewnętrznych może w porozumieniu z Ministrem Skarbu obniżać opłaty,
ustalone w ust. (1).
Rozdział V.
Władze.
Art. 19.
Paszporty zwyczajne i zbiorowe wydają w kraju powiatowe władze administracji ogólnej,
zagranicą - polskie urzędy konsularne (dyplomatyczne), a na obszarze W. M. Gdańska
- Komisarz Generalny R. P. w Gdańsku.
Art. 20.
Paszporty służbowe wydają Minister Spraw Wewnętrznych i Minister Spraw Zagranicznych,
każdy w zakresie właściwości, ustalonym przez Radę Ministrów.
Art. 21.
Paszporty dyplomatyczne wydaje Minister Spraw Zagranicznych lub upoważnione przez
niego władze.
Art. 22.
Władza unieważni paszport i zarządzi jego odebranie, jeżeli wyjdą na jaw okoliczności,
które uzasadniają odmowę wydania paszportu. Decyzja ta jest natychmiast wykonalna.
Rozdział VI.
Przepisy przejściowe i końcowe.
Art. 23.
Paszporty, wydane na podstawie przepisów, obowiązujących przed dniem wejścia w życie
ustawy niniejszej, zachowują ważność do końca okresów, na które zostały wydane.
Art. 24.
W art. 2 w ust. 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 23 grudnia 1927 r.
o granicach Państwa (Dz. U. R. P. Nr. 117, poz. 996) skreśla się wyrazy: „Rodzaje, formę, treść i sposób wystawiania dokumentów, upoważniających do przekraczania
granicy, warunki, od których zależy ich uzyskanie, i”.
Art. 25.
Ustawa niniejsza nie narusza przepisów o wyjeździe zagranicę osób, będących w czynnej
służbie wojskowej, jak również podlegających powszechnemu obowiązkowi wojskowemu,
oraz przepisów o emigracji.
Art. 26.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza svę Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu
z interesowanymi ministrami.
Art. 27.
(1)
Ustawa niniejsza wchodzi w życie po upływie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia.
(2)
Jednocześnie uchyla się wszelkie przepisy w sprawach, uregulowanych ustawą niniejszą,
a w szczególności rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30 kwietnia 1932 r.
w sprawie opłat za paszporty na wyjazd Zagranicę (Dz. U. R. P. Nr. 38, poz. 394).