Ustawaz dnia 21 kwietnia 1936 r.o stosunku Państwa do Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej
Treść ustawy
Art. 1.
Wyznawcy Islamu na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, pozostając w łączności religijno-moralnej
ze związkami religijnemi muzułmańskiemi zagranicznemi, tworzą Muzułmański Związek
Religijny w Rzeczypospolitej Polskiej, niezależny od jakichkolwiek obcokrajowych władz
duchownych i świeckich.
Art. 2.
Muzułmański Związek Religijny w Rzeczypospolitej Polskiej korzysta w swem życiu wewnętrznem
z pełnej wolności rządzenia się, w ramach praw obowiązujących, przepisami swego Statutu
(Ustawy Wewnętrznej), uznanego przez Państwo w drodze rozporządzenia Rady Ministrów.
Statut Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej stanowi wraz
z ustawą niniejszą podstawę prawną organizacji tego Związku.
Art. 3.
Zwierzchnią władzę w Muzułmańskim Związku Religijnym w Rzeczypospolitej Polskiej oraz
nadzór nad wykonywaniem obowiązków przez duchowieństwo i pieczę nad potrzebami religijnemi
muzułman sprawuje Mufti Muzułmański w Rzeczypospolitej Polskiej z pomocą Najwyższego
Kolegjum Muzułmańskiego.
Art. 4.
(1)
Mufti stoi na czele Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej
i reprezentuje go wobec władz państwowych, wobec kościołów i innych związków religijnych
na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, tudzież wobec związków religijnych muzułmańskich
zagranicznych, porozumiewając się z niemi bezpośrednio w sprawach religijnych.
(2)
Stanowisko Muftiego jest dożywotnie. Siedzibą jego jest m. Wilno.
Art. 5.
(1)
W razie zawakowania stanowiska Muftiego lub niemożności bezpośredniego sprawowania
przezeń jego obowiązków, zastępuje go członek Najwyższego Kolegjum Muzułmańskiego,
wyznaczony uprzednio przez Muftiego, a w braku takiego wyznaczenia lub niemożności
pełnienia funkcyj przez wyznaczonego, - najstarszy wiekiem członek Najwyższego Kolegjum
Muzułmańskiego.
(2)
Zastępca Muftiego na czas sprawowania zastępstwa posiada wszystkie uprawnienia, przysługujące
Muftiemu.
Art. 6.
(1)
Mufti jest wybierany przez Wszechpolski Kongres Elekcyjny Muzułmański spośród kandydatów,
przedstawionych przez Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie. Listę tych kandydatów układa
Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie po uprzedniem upewnieniu się, że Minister Wyznań Religijnych
i Oświecenia Publicznego przeciw ich wyborowi nie podnosi sprzeciwu. W tym celu przedstawia
Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego
za pośrednictwem Wojewody Wileńskiego, najdalej w ciągu 30 dni od dnia opróżnienia
urzędu Muftiego, spis kandydatów, obejmujący co najmniej dwa nazwiska. Jeżeli wskutek
sprzeciwu Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego liczba kandydatów w
przedstawionym spisie spadnie poniżej dwóch, przedstawia Kolegjum Ministrowi ponownie
w terminie dalszych 14 dni nowego, względnie nowych kandydatów tak, by spis obejmował
zawsze co najmniej dwa nazwiska.
(2)
Kandydatami na Muftiego mogą być osoby, które posiadają warunki następujące:
1)
obywatelstwo polskie,
2)
znajomość języka polskiego w słowie i piśmie,
3)
ukończonych lat 40,
4)
ukończone wyższe studja teologiczne lub języków wschodnich,
5)
nieskazitelność obywatelską.
(3)
W wyjątkowych na szczególne uwzględnienie zasługujących przypadkach może Minister
Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego udzielić dyspensy od wymogów pod pkt 1),
2), 3) i 4).
Art. 7.
Dla dokonania wyboru Muftiego Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie zwołuje, po uprzedniem
porozumieniu się zastępcy Muftiego z Ministrem Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego,
w terminie dwumiesięcznym od dnia ostatecznego ustalenia listy kandydatów Kongres
Elekcyjny. Daty i terminy czynności przygotowawczych ustala w porozumieniu z Wojewodą
Wileńskim Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie.
Art. 8.
(1)
Po ukończeniu wyborów zostaje spisany protokół, w którym:
1)
stwierdza się prawidłowe ukonstytuowanie się Kongresu Elekcyjnego z podaniem ilości
uczestników Kongresu, uprawnionych do głosowania,
2)
stwierdza się, wymieniając liczbę głosów oddanych na poszczególnych kandydatów, który
z kandydatów został obrany na Muftiego,
3)
stwierdza się, że wybrany kandydat wybór przyjął,
4)
zostaje stwierdzona przez Kongres Elekcyjny prawidłowość dokonanego aktu wyborczego.
(2)
Protokół Kongresu Elekcyjnego w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach podpisuje przewodniczący
Kongresu, sekretarz Najwyższego Kolegjum Muzułmańskiego oraz co najmniej pięciu członków
Kongresu Elekcyjnego.
(3)
Jeden egzemplarz tego protokółu załącza się do akt Muftiatu, drugi egzemplarz zastępca
Muftiego przedstawia wraz z aktami wyborczemi Wojewodzie Wileńskiemu, który przedkłada
je ze swą opinją Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
Art. 9.
Wybór Muftiego podlega zatwierdzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej na przedstawienie
Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Przed objęciem urzędu składa
elekt na ręce Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przysięgę według
następującej roty:
„
Obiecuję i przysięgam Bogu Wszechmogącemu na Świętą Księgę Koranu, że na urzędzie,
który obejmuję, będę wedle najlepszego mego rozumienia i zgodnie z sumieniem rzetelnie
spełniać swe obowiązki, święcie przestrzegając postanowień Koranu i praw Rzeczypospolitej,
i że sprawię, aby podwładne mi duchowieństwo również tych postanowień i praw przestrzegało.
Obiecuję i przysięgam, że, zachowując wierność Rzeczypospolitej, szanować będę Rząd
Konstytucją ustanowiony i że sprawię, aby go szanowało podległe mi duchowieństwo.
Dbały o dobro Rzeczypospolitej, nie będę uczestniczył w żadnych poczynaniach, ani
w żadnych naradach, któreby mogły przynieść szkodę Państwu Polskiemu lub porządkowi
publicznemu. Przeciwnie, będę się starał usuwać wszelkie niebezpieczeństwa, o którychbym
wiedział, że zagrażają Państwu lub porządkowi publicznemu
”
,
-
-poczem zaprzysiężony otrzymuje z rąk Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego dekret Prezydenta Rzeczypospolitej o zatwierdzeniu wyboru i obejmuje swój urząd.
Art. 10.
(1)
Organem pomocniczym Muftiego w zarządzaniu sprawami Muzułmańskiego Związku Religijnego
jest Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie. Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie składa się z
Muftiego, jako przewodniczącego, oraz czterech członków: dwóch duchownych i dwóch
świeckich.
(2)
Członków Kolegjum oraz tyluż zastępców wybiera Wszechpolski Kongres Muzułmański na
lat pięć spośród osób, co do których zawczasu Mufti upewnił się, że Minister Wyznań
Religijnych i Oświecenia Publicznego przeciw ich wyborowi nie podnosi sprzeciwu. Członków
Kolegjum zatwierdza na stanowiskach Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
(3)
Siedzibą Najwyższego Kolegjum Muzułmańskiego jest miasto Wilno.
Art. 11.
Członkowie Najwyższego Kolegjum Muzułmańskiego i ich zastępcy składają przed objęciem
urzędu na ręce właściwego wojewody lub jego zastępcy przysięgę według następującej
roty:
„
Obiecuję i przysięgam Bogu Wszechmogącemu na Świętą Księgę Koranu, że na urzędzie,
który obejmuję, będę wedle najlepszego swego rozumienia i zgodnie z sumieniem rzetelnie
spełniał swoje obowiązki, święcie przestrzegając postanowień Koranu i praw Rzeczypospolitej,
dbając rzetelnie o dobro Państwa Polskiego i gorliwie współpracując z Muftim na pożytek
i rozkwit Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej
”
,
-
-poczem zaprzysiężony otrzymuje z rąk wojewody dekret Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
Art. 12.
(1)
Wszechpolski Kongres Muzułmański składa się z delegatów, wybranych na ogólnych zebraniach
członków muzułmańskich gmin wyznaniowych, oraz z wszystkich członków Najwyższego Kolegium
Muzułmańskiego i odbywa się w Wilnie co najmniej raz na pięć lat pod przewodnictwem
Muftiego, albo wyznaczonego przez niego członka Najwyższego Kolegjum Muzułmańskiego.
(2)
Kongres zwołuje Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie po uprzedniem porozumieniu się Muftiego
z Ministrem Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, któremu przedkłada szczegółowy
program obrad Kongresu co najmniej na miesiąc przed wyznaczonym na otwarcie Kongresu
terminem.
Art. 13.
Kongres, zwołany dla wyboru Muftiego, nosi nazwę „Wszechpolski Kongres Elekcyjny Muzułmański”.
Poza wyborem Muftiego żadne inne sprawy nie mogą być przedmiotem zajęć tego Kongresu.
Art. 14.
Na posiedzenia Wszechpolskiego Kongresu Muzułmańskiego i Kongresu Elekcyjnego Minister
Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego może delegować swych przedstawicieli,
którzy mają prawo zabierać głos poza kolejnością mówców i składać oświadczenia.
Art. 15.
Odpisy protokółów z posiedzeń Wszechpolskiego Kongresu Muzułmańskiego przesyła Najwyższe
Kolegium Muzułmańskie za pośrednictwem Wojewody Wileńskiego Ministrowi Wyznań Religijnych
i Oświecenia Publicznego do wiadomości.
Art. 16.1 orzeczenie
(1)
O ile dotychczas obowiązujące prawodawstwo państwowe powierza sądownictwu duchownemu
sprawy o nieważność lub o rozwiązanie małżeństwa, sądownictwo to sprawuje w pierwszej
i ostatniej instancji Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie, które przesyła akta sprawy
najdalej w ciągu 7 dni od dnia wydania wyroku prokuratorowi sądu okręgowego podług
właściwości w przypadkach, określonych rozporządzeniem Ministra Wyznań Religijnych
i Oświecenia Publicznego i Ministra Sprawiedliwości.
(2)
W ciągu miesiąca od dnia otrzymania akt sprawy prokurator może złożyć sądowi okręgowemu
wniosek o uchylenie wyroku Najwyższego Kolegjum Muzułmańskiego spowodu niezgodności
z ustawami państwowemi. Sąd okręgowy rozpoznaje sprawę przy odpowiedniem zastosowaniu
przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Wyrok sądu okręgowego jest prawomocny.
Art. 17.
Celem zaspokojenia potrzeb religijnych wyznawców Islamu mogą być na całym obszarze
Państwa tworzone muzułmańskie gminy wyznaniowe. Tworzenie i znoszenie tych gmin, jak
również zmiana ich granic i siedzib jest dokonywana na zarządzenie Najwyższego Kolegjum
Muzułmańskiego i wymaga uprzedniej zgody Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia
Publicznego.
Art. 18.
Na czele muzułmańskiej gminy wyznaniowej stoi Imam, którego zastępcą i pomocnikiem
jest Muezzin; Imam i Muezzin są wybierani przez ogólne zebranie członków danej gminy
wyznaniowej spośród kandydatów, co do których zawczasu upewnił się Mufti, że właściwy
wojewoda przeciw ich wyborowi nie podnosi sprzeciwu. Zapytanie w tym przedmiocie winien
wnieść Mufti do właściwego wojewody co najmniej na 10 tygodni przed datą zamierzonego
wyboru. Niezgłoszenie sprzeciwu ze strony wojewody w ciągu 30 dni od dnia wniesienia
zapytania uważa się za wyrażenie zgody na osoby kandydatów. W razie podniesienia sprzeciwu
przeciwko danej osobie, kandydatura jej nie może być zgłoszona ani poddana pod głosowanie.
Od decyzji wojewody przysługuje Muftiemu w ciągu dni 7 prawo wniesienia odwołania
do Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, który rozstrzyga ostatecznie.
Art. 19.
Imamowie i Muezzini składają przed objęciem stanowiska na ręce właściwego starosty
lub jego zastępcy przysięgę według następującej roty:
„
Obiecuję i przysięgam Bogu Wszechmogącemu na Świętą Księgę Koranu, że na urzędzie,
który obejmuję, będę wedle najlepszego mego rozumienia zgodnie z sumieniem rzetelnie
spełniał swe obowiązki, przestrzegając postanowień Koranu i praw Rzeczypospolitej
oraz zarządzeń moich władz przełożonych, dbając o potrzeby duchowe powierzonych mi
wiernych i wychowując ich na dobrych i prawych obywateli Państwa
”
.
Art. 20.
(1)
W razie szkodliwej dla Państwa działalności Imama lub Muezzina może właściwy wojewoda
zażądać od Muftiego wydania zarządzeń zapobiegawczych lub usunięcia danej osoby z
zajmowanego stanowiska. W razie niespełnienia żądania wojewody przez Muftiego do 14
dni, licząc od dnia następnego po doręczeniu żądania wojewody, rozstrzyga sprawę ostatecznie
na wniosek wojewody Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, który może
uznać stanowisko odnośnego duchownego za opróżnione.
(2)
Przeciw żądaniu wojewody przysługuje Muftiemu prawo wniesienia odwołania do Ministra
Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Odwołanie winno być wniesione za pośrednictwem
wojewody w ciągu dni 14, licząc od dnia następnego po doręczeniu żądania wojewody.
Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego rozstrzyga odwołanie ostatecznie.
Art. 21.
O terminie ogólnego zebrania członków muzułmańskiej gminy wyznaniowej Imam lub jego
zastępca zawiadamia właściwą powiatową władzę administracji ogólnej co najmniej na
10 dni przed wyznaczonym dniem zebrania.
Art. 22.
W miarę potrzeby dla zapewnienia opieki religijnej osobom wojskowym wyznania muzułmańskiego
wchodzi w skład wojska służba duszpasterska muzułmańska, której organizację regulują
specjalne przepisy, wydane przez Ministra Spraw Wojskowych.
Art. 23.1 orzeczenie
Piastowanie godności, stanowisk i urzędów zarówno duchownych, jak i świeckich, jako
też wszelkie korzystanie z biernego i czynnego prawa wyborczego w Muzułmańskim Związku
Religijnym w Rzeczypospolitej Polskiej zależne jest od posiadania obywatelstwa polskiego,
ponadto zaś dla członków Najwyższego Kolegjum Muzułmańskiego i Imamów - także od znajomości
języka polskiego w słowie i piśmie. Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego
władny jest zwolnić od tych wymogów w przypadkach, zasługujących na szczególne uwzględnienie.
Art. 24.
Mufti, Imamowie i Muezzini korzystają ze wszystkich szczególnych uprawnień, jakie
ustawodawstwo państwowe zapewnia osobom duchownym wyznań prawnie uznanych.
Art. 25.
Jeżeli osoba duchowna, bądź osoba świecka, zajmująca w Muzułmańskim Związku Religijnym
jakiekolwiek samodzielne lub kierownicze stanowisko lub będąca członkiem jakiegokolwiek
organu lub władzy tego Związku, uznana będzie prawomocnym wyrokiem sądowym winną zbrodni
lub czynu karalnego, pochodzącego z chęci zysku lub przeciw moralności, - zostaje
tem samem usunięta z zajmowanego stanowiska.
Art. 26.
Władze i urzędy duchowne Muzułmańskiego Związku Religijnego posługują się językiem
polskim, jako urzędowym, w stosunkach z władzami i urzędami państwowemi i samorządowemi
oraz z osobami lub instytucjami, zwracającemi się do nich w języku polskim.
Art. 27.
Opłaty za czynności, związane z prowadzeniem ksiąg stanu cywilnego, tudzież za dokumenty
i zaświadczenia, wydawane przez organy Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej
Polskiej, podlegają zatwierdzeniu właściwych ministrów.
Art. 28.
(1)
Mufti używa pieczęci z godłem wyznaniowem i napisem obwodowym, zawierającym nazwę
władzy w języku polskim i arabskim.
(2)
Imamowie używają pieczęci z godłem wyznaniowem i napisem obwodowym, zawierającym wyraz
„Imam” oraz nazwę muzułmańskiej gminy wyznaniowej w języku polskim.
(3)
Wzory pieczęci ustala Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie, a podlegają one zatwierdzeniu
przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w porozumieniu z Ministrem
Spraw Wewnętrznych.
Art. 29.
Sprawę opłat pocztowych za korespondencję urzędową władz i urzędów Muzułmańskiego
Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej normują powszechnie obowiązujące pocztowe
przepisy prawne.
Art. 30.
Władze państwowe udzielają pomocy władzom i urzędom Muzułmańskiego Związku Religijnego
przy wykonywaniu ich zarządzeń: 1) w razie zawieszenia duchownego w czynnościach lub
złożenia go z urzędu, 2) we wszystkich innych przypadkach, przewidzianych przez prawo
obowiązujące.
Art. 31.
(1)
Do czasu jednolitego unormowania sprawy prowadzenia ksiąg stanu cywilnego (metrykalnych),
księgi te dla ludności muzułmańskiej na obszarze mocy obowiązującej Tomu X Zwodu Praw
prowadzą w poruczonym zakresie działania Imamowie, których w tym zakresie upoważnia
indywidualnie, na wniosek Muftiego, właściwy wojewoda. W upoważnieniu tem wojewoda
określa okrąg, w którym Imam jest właściwym urzędnikiem stanu cywilnego. Poza obrębem
tak określonych okręgów oraz w przypadku nieudzielenia Imamowi upoważnienia do prowadzenia
ksiąg stanu cywilnego lub cofnięcia upoważnienia, księgi te dla ludności muzułmańskiej
prowadzą urzędy wyznaczone przez wojewodę. Szczegółowe przepisy będą wydane w drodze
rozporządzenia.
(2)
W zakresie prowadzenia ksiąg stanu cywilnego podlegają Imamowie przepisom prawnym
powszechnie obowiązującym oraz nadzorowi władz administracji ogólnej.
(3)
W razie ujawnionych uchybień w prowadzeniu ksiąg stanu cywilnego, właściwemu wojewodzie
służy prawo udzielania Imamom upomnień oraz pozbawiania ich, po uprzedniem zasięgnięciu
opinji Muftiego, funkcyj urzędników stanu cywilnego, co nie wyklucza odpowiedzialności
karnej w myśl ogólnie obowiązujących przepisów.
(4)
Językiem urzędowym ksiąg stanu cywilnego jest język polski. Wszelkie zapisy w tych
księgach winny być dokonywane w języku polskim. Również w tym języku winny być sporządzane
odpisy, wyciągi, zaświadczenia, wykazy i t. p. pisma, wystawiane na podstawie ksiąg
stanu cywilnego.
(5)
Imamowie, prowadzący księgi stanu cywilnego, używają pieczęci, przewidzianej w art.
28 ust. (2), uwidoczniającej ponadto charakter pełnionych przez nich funkcyj, jako
urzędników stanu cywilnego.
Art. 32.
Nauka religji dla młodzieży wyznania muzułmańskiego w zakładach naukowych, których
program obejmuje kształcenie młodzieży poniżej lat 18, utrzymywanych w całości lub
części przez Państwo lub ciała samorządowe, jest w ramach przepisów państwowych obowiązkowa
i udzielana jest przez nauczycieli, mianowanych przez władze szkolne spośród osób,
posiadających kwalifikacje, ustalone przez przepisy państwowe, oraz upoważnienie Muftiego
do nauczania religji.
Art. 33.
Najwyższe Kolegjum Muzułmańskie otwiera w miarę potrzeby, za zgodą Ministra Wyznań
Religijnych i Oświecenia Publicznego, swoje szkoły duchowne celem przygotowania kandydatów
na duchownych i nauczycieli religji muzułmańskiej. Zarząd temi szkołami należy do
Najwyższego Kolegjum Muzułmańskiego z zastrzeżeniem ogólnego nadzoru Ministra Wyznań
Religijnych i Oświecenia Publicznego, który też zatwierdza program nauk i organizację
wewnętrzną tych szkół oraz warunki przyjmowania do nich uczniów. Nauczycieli w tych
szkołach mianuje i zwalnia Mufti w porozumieniu z właściwą władzą szkolną.
Art. 34.1 orzeczenie
(1)
Podczas nabożeństwa w piątki każdego tygodnia oraz w dnie uroczystych świąt duchowni
muzułmańscy odmawiać będą modlitwy za pomyślność Rzeczypospolitej i Jej Prezydenta,
w dnie zaś świąt państwowych odprawią uroczyste nabożeństwo na intencję Rzeczypospolitej,
Jej Prezydenta, Rządu i Wojska.
(2)
W dnie świąteczne, ustalone przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego
na wniosek Muftiego, muzułmańska młodzież szkolna wolna jest od zajęć.
Art. 35.
Muzułmański Związek Religijny w Rzeczypospolitej Polskiej, jako całość, oraz jego
poszczególne gminy wyznaniowe są osobami prawnemi i mogą w granicach obowiązujących
przepisów prawnych posiadać, obciążać, zbywać i nabywać majątek ruchomy i nieruchomy,
zarządzać nim i rozporządzać dla swych celów wyznaniowych i dobroczynnych.
Art. 36.
Do działań prawnych imieniem Muzułmańskiego Związku Religijnego i jego poszczególnych
gmin wyznaniowych powołany jest Mufti, który w sprawach, wymagających uchwały Najwyższego
Kolegjum Muzułmańskiego, występuje na podstawie tej uchwały.
Art. 37.
Pozbycie, obciążenie, zamiana lub zmiana przeznaczenia nieruchomego majątku wymaga
zgody wojewody, właściwego ze względu na położenie majątku.
Art. 38.
Muzułmański Związek Religijny otrzymuje na swoje potrzeby dotacje, ustalane corocznie
w budżecie państwowym. Dotacje te obejmują wydatki osobowe oraz rzeczowe i są przyznawane
przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
Art. 39.
Majątek ruchomy i nieruchomy, mający w myśl obowiązującego ustawodawstwa charakter
zabytkowy, podlega odnośnym przepisom o opiece nad zabytkami.
Art. 40.
Cmentarze, stanowiące własność Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej
Polskiej lub poszczególnych gmin wyznaniowych, podlegają w przedmiocie zakładania,
rozszerzania i zamykania oraz zarządu niemi przepisom państwowym o cmentarzach wyznaniowych.
Art. 41.
Należące do Muzułmańskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej lub do
poszczególnych muzułmańskich gmin wyznaniowych meczety i inne budynki, poświęcone
wyłącznie służbie Bożej, tudzież dobra i prawa majątkowe, których dochód służy wyłącznie
celom kultu religijnego i nie przyczynia się do osobistych dochodów duchowieństwa
lub innych członków Związku, korzystają z ulg i zwolnień od podatków państwowych i
komunalnych w granicach powszechnie obowiązujących przepisów państwowych. Pomieszczenia
duchownych oraz lokale urzędowe władz duchownych Związku będą traktowane narówni z
pomieszczeniami urzędowemi funkcjonarjuszów państwowych i lokalami instytucyj państwowych.
Art. 42.
Budynki i pomieszczenia, będące w użytkowaniu Muzułmańskiego Związku Religijnego w
Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają w zakresie ulg w dziedzinie zakwaterowania wojska
w czasie pokoju, tudzież w dziedzinie rzeczowych świadczeń wojennych obowiązującym
przepisom prawnym.
Art. 43.
(1)
Nieruchomości miejskiej lub wiejskiej, darowanej albo zapisanej rozporządzeniem ostatniej
woli na cele religijno-oświatowe lub dobroczynne Muzułmańskiego Związku Religijnego
w Rzeczypospolitej Polskiej i przez Związek przyjętej, mogą być nadane cechy wakufa
na podstawie uchwały właściwych władz i organów Związku, zatwierdzonej przez Ministra
Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w porozumieniu z Ministrem Skarbu oraz
z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych.
(2)
Nieruchomość, obciążona hipotecznie, nie może być przyjęta jako wakuf.
(3)
Uchwały w sprawie nadania nieruchomości cech wakufa winny zawierać szczegółowe określenie
celu, na który dana nieruchomość ma być przeznaczona, oraz ustalać sposób zarządzania
tą nieruchomością.
(4)
O nadaniu nieruchomości cech wakufa czyni się wzmiankę hipoteczną.
Art. 44.
(1)
Nieruchomość, której nadano cechy wakufa, stanowi majątek Muzułmańskiego Związku Religijnego,
jako całości, nie podlegający zasiedzeniu, obciążeniu, zajęciu, sprzedaży z licytacji
i wszelkiej aljenacji, z wyjątkiem zamiany na inny majątek nieruchomy, dokonanej za
zgodą Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w porozumieniu z Ministrem
Skarbu oraz z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych.
(2)
Wywłaszczenie wakufa może nastąpić w myśl ogólnych przepisów państwowych.
Art. 45.
Wakufy korzystają z ulg i zwolnień w zakresie podatków i innych danin publicznych
na rzecz Państwa i samorządu w granicach obowiązujących przepisów prawnych.
Art. 46.
(1)
W ciągu 6 miesięcy od chwili wejścia w życie ustawy niniejszej Najwyższe Kolegjum
Muzułmańskie przedstawi Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego spis
tych nieruchomości, które w chwili wejścia w życie ustawy niniejszej odpowiadały warunkom,
wymaganym przez ustawę niniejszą i Statut Muzułmańskiego Związku Religijnego dla zaistnienia
wakufa.
(2)
Spis ten zatwierdza Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w porozumieniu
z Ministrem Skarbu oraz z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych. Po zatwierdzeniu spisu
objęte nim nieruchomości uzyskają charakter prawny wakufów w rozumieniu ustawy niniejszej,
co wszakże nie stoi na przeszkodzie dochodzenia przez osoby trzecie roszczeń prywatno-prawnych
w drodze sądowej.
Art. 47.
Szczegółowe przepisy i regulaminy, wydawane przez władze Muzułmańskiego Związku Religijnego
w Rzeczypospolitej Polskiej celem wykonania postanowień Statutu tego Związku, co do
których nie zostało przewidziane uprzednie ich uzgodnienie z władzami państwowemi,
wymagają dla swej ważności stwierdzenia przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia
Publicznego, że nie zawierają postanowień sprzecznych z prawem obowiązującem, ustawą
niniejszą oraz ze Statutem Muzułmańskiego Związku Religijnego.
Art. 48.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia
Publicznego w porozumieniu z interesowanymi ministrami, a w zakresie spraw aktów stanu
cywilnego - Ministrowi Spraw Wewnętrznych.
Art. 49.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Jednocześnie tracą moc obowiązującą
dotychczasowe przepisy prawne w przedmiotach, unormowanych ustawą niniejszą.