Ustawaz dnia 15 marca 1934 r.o ułatwieniu spłaty zaległych składek i opłat na rzecz instytucyj ubezpieczeń społecznych
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
(1)
Ubezpieczalnie społeczne, Zakład Ubezpieczeń Pracowników Umysłowych, Zakład Ubezpieczenia
od Wypadków, Zakład Ubezpieczenia Emerytalnego Robotników i Ubezpieczalnia Krajowa
w Poznaniu udzielają w spłacie zaległych składek i opłat ubezpieczeniowych, których
termin płatności upłynął przed dniem 1 lipca 1932 r., ulg, przewidzianych w ustawie
niniejszej. Ponadto ubezpieczalnie społeczne udzielają tychże ulg gospodarstwom rolnym
i leśnym w spłacie zaległych składek i opłat ubezpieczeniowych, których termin płatności
upłynął w okresie czasu od 1 lipca 1932 r. do 1 listopada 1933 r.
(2)
Za składki i opłaty na rzecz instytucyj ubezpieczeń społecznych uważa się w rozumieniu
ustawy niniejszej wszystkie posiadające charakter ciężarów prawno-publicznych należności
pieniężne instytucyj, wymienionych w ust. (1).
Art. 2.
(1)
Odsetki zwłoki i kary za zwłoki, przypadające od wymienionych w art. 1 zaległych składek
i opłat za czas od daty powstania zaległości do końca września 1933 r. i w tym czasie
nie uiszczone, ulegają:
1)
całkowitemu skreśleniu, o ile dotyczą należności, przypadających na rzecz ubezpieczalni
społecznych, z zastrzeżeniem odmiennych przepisów ust. (2),
2)
obniżeniu do 6% w stosunku rocznym, o ile dotyczą należności, przypadających na rzecz
pozostałych instytucyj ubezpieczeń społecznych, wymienionych w art. 1.
(2)
Do należności z tytułu odsetek zwłoki i kar za zwłokę, o których mowa w ust. (1),
przypadających na rzecz ubezpieczalni społecznych od gospodarstw rolnych i leśnych,
ma zastosowanie tylko przepis ust. (1) pkt. 2).
Art. 3.
(1)
Po umorzeniu, względnie obniżeniu odsetek zwłoki, instytucje, wymienione w art. 1,
rozłożą spłatę zaległych należności w sposób następujący:
1)
w razie hipotecznego zabezpieczenia należności - na raty, płatne w ciągu lat 10, poczynając
od dnia 1 lipca 1934 r., przy oprocentowaniu 4 1/2% rocznie, licząc od dnia 1 października
1933 r.;
2)
w razie braku zabezpieczenia hipotecznego - na raty, płatne w ciągu 3 lat, poczynając
od dnia 1 lipca 1934 r., przy oprocentowaniu 6% rocznie, licząc od dnia 1 października
1933 r.;
3)
spłatę zaległych należności, przypadających od związków samorządowych i innych osób
prawa publicznego - na raty, płatne w ciągu lat 10, od dnia 1 lipca 1934 r. poczynając,
przy oprocentowaniu 4 1/2% rocznie, licząc od dnia 1 października 1933 r.
(2)
Minister Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Skarbu w drodze rozporządzeń:
1)
ustali tryb postępowania oraz szczegółowe warunki stosowania ulg, wymienionych w ust.
(1);
2)
może przyznać dalsze ulgi dla płatników, którzy spłacą zaległe składki lub opłaty
przed terminem, ustalonym w ust. (1) pkt. 2) i 3).
Art. 4.
Ponadto Minister Opieki Społecznej może upoważnić instytucje ubezpieczeń społecznych,
wymienione w art. 1, do umorzenia w całości lub w części należności tych instytucyj
z tytułu zaległych składek i opłat ubezpieczeniowych w wyjątkowych, gospodarczo uzasadnionych
przypadkach, a w szczególności w przypadkach, gdyby ściągnięcie tych zaległości spowodować
mogło ruinę gospodarczą majątku lub przedsiębiorstwa, oraz w przypadkach szczególnie
ciężkiej sytuacji finansowej związków samorządowych, uznanej za taką przez władzę
nadzorczą nad temi związkami.
Art. 5.
Wszystkim zaległym składkom i opłatom na rzecz instytucyj ubezpieczeń społecznych,
których spłatę uregulowano w myśl postanowień art. 3 ust. (1), pkt. 2) i 3), przysługują
do czasu całkowitego dokonania ich spłaty przywileje, przyznane składkom i opłatom
na rzecz instytucyj ubezpieczeń społecznych w postępowaniu egzekucyjnem i upadłościowem.
Art. 6.
Ulgi, przewidziane w art. 3 ust. (1), nie mają zastosowania w ubezpieczeniu pracowników
umysłowych do tych składek, od których wpłacenia uzależnione jest zaliczenie do miesięcy
składkowych okresu zatrudnienia, poprzedzającego zgłoszenie do ubezpieczenia stosownie
do przepisu art. 112 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 listopada
1927 r. (Dz. U. R. P. Nr 106, poz. 911).
Art. 7.
(1)
Dla ustalenia praw do świadczeń rentowych (uprawnienia do świadczeń, wysokość świadczeń)
na zasadzie IV księgi Ordynacji Ubezpieczeniowej Rzeszy z dnia 19 lipca 1911 r. (Dz.
U. Rzeszy Niem, str. 509 i następne) składki zaległe, ujawnione przed wejściem w życie
ustawy niniejszej, uwzględnia się narówni ze składkami, zapłaconemi w dniu ich ujawnienia,
składki zaś zaległe, ujawnione po tym terminie, uwzględnia się narówni ze składkami,
zapłaconemu w dniu wejścia w życie ustawy niniejszej.
(2)
Wymienione w ust. (1) składki, z chwilą, wymierzenia na ich podstawie świadczeń rentowych,
stają się natychmiast wymagalne pod rygorami, przewidzianemi dla spłaty składek bieżących.
(3)
Niedobory z tytułu nie ściągniętych na podstawie ust. (2) składek podlegają pokryciu
w myśl postanowień art. 220 ust. (5) ustawy z dnia 28 marca 1933 r. o ubezpieczeniu
społecznem (Dz. U. R. P. Nr 51, poz. 369).
Art. 8.
Ulg, przewidzianych w ustawie niniejszej, nie stosuje się do zaległości, powstałych
wskutek jawnej złej woli płatnika.
Art. 9.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Opieki Społecznej.
Art. 10.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.