Ustawaz dnia 28 marca 1933 r.o biurach pisania podań oraz o zakazie udzielania porad prawnych i prowadzenia cudzych
spraw
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstylucji ogłaszam ustawę następująca) treści:
Art. 1.
Biuro pisania podań do władz państwowych i samorządowych może być prowadzone tylko
na podstawie zezwolenia właściwej władzy, udzielonego stosownie do jej swobodnego
uznania, w miarę istotnej potrzeby, zachodzącej w danej miejscowości. Rozporządzenie
Ministrów Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości określa okoliczności, warunkujące uznanie
tej potrzeby.
Art. 2.
(1)
Biura pisania podań dzielą się na:
a)
biura pisania podań do władz administracyjnych,
b)
biura pisania podań do władz administracyjnych i sądowych.
(2)
Zezwoleń na prowadzenie biur pisania podań do władz administracyjnych udziela starosta,
a na prowadzenie biur pisania podań do władz administracyjnych i sądowych - starosta
za zgodą prezesa sądu okręgowego. Zezwolenia udziela się na przeciąg lat 3.
Art. 3.
(1)
Zezwolenie na prowadzenie biura pisania podań może otrzymać tylko osoba, która:
a)
posiada obywatelstwo polskie,
b)
korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,
c)
nie była karana sądownie za przestępstwo przeciw Państwu, albo za zbrodnię lub występek
z ustawy o powszechnym obowiązku wojskowym, albo za zbrodnię lub występek z chęci
zysku, lub za przestępstwo z art. 9 i 10 niniejszej ustawy, d] posiada odpowiednie
kwalifikacje moralne, ej złożyła egzamin w języku polskim, stwierdzający umiejętność
poprawnego pod względem językowym sporządzania pism do władz oraz znajomość niniejszej
ustawy i rozporządzeń, na jej podstawie wydanych, a także przewodnich zasad ustroju
i właściwości władz administracyjnych i sądowych; rozporządzenie, przewidziane w art.
5, określa warunki zwalniania od egzaminów. (2) Nie może również uzyskać zezwolenia
osoba, której biuro zamknięto stosownie do art. 13 niniejszej ustawy, ani też osoba,
skreślona dyscyplinarnie z listy adwokatów, aplikantów adwokackich lub obrońców, oraz
osoba, pozbawiona wyrokiem sądu dyscyplinarnego prawa zajmowania urzędu państwowego
bądź komunalnego.
Art. 4.
(1)
W biurach pisania podań, przewidzianych w art. 2 ust. 1 pkt. a), mogą być sporządzane
podania do wszystkich władz i urzędów administracji państwowej, z wyjątkiem Ministerstwa
Sprawiedliwości, oraz do władz i urzędów administracji samorządowej.
(2)
Prośby do Prezydenta Rzeczypospolitej o darowanie kary lub jej skutków w drodze łaski,
podania do Ministerstwa Sprawiedliwości oraz podania do sadów, prokuratury i wszelkich
pomocniczych urzędów sądowych mogą być sporządzane tylko w biurach, przewidzianych
w art. 2 ust. 1 pkt. b).
(3)
Każde podanie należy zaopatrzyć wzmianką, wymieniającą biuro (imię i nazwisko właściciela,
oraz adres biura), które podanie sporządziło, datę sporządzenia oraz wysokość pobranego
wynagrodzenia.
Art. 5.
Przepisy, dotyczące nadzoru nad biurami, sposobu prowadzenia biur, wynagrodzenia za
ich czynności, jako też szczegółowe przepisy, dotyczące egzaminów (art. 3 ust. 1 pkt.
e), będą wydane w drodze rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości.
Art. 6.
Wzbronione jest właścicielowi biura i osobom w niem pracującym: a) działanie w zastępstwie
klientów i wogóle prowadzenie ich spraw w sądach i urzędach, b) udzielanie porad prawnych,
wyjąwszy przypadek, gdy trzeba wyprowadzić klienta z oczywistego błędu co do skuteczności
podania lub co do właściwości władzy, do której chce skierować podanie, c) pobieranie
wynagrodzenia powyżej określonego przez taksę, d) zjednywanie klienteli przez rozpowszechnianie
w słowie lub piśmie wiadomości o zaletach biura i skuteczności podań w niem sporządzanych,
nawet gdyby te wiadomości były prawdziwe.
Art. 7.
Kto narusza przepisy art. 4 ust. 3 łub rozporządzeń o sposobie prowadzenia biur, oraz
wynagrodzenia za ich czynności (art. 6 pkt. c), - podlega w drodze administracyjnej
karze aresztu do miesiąca i grzywny do 1.000 złotych lub jednej z tych kar.
Art. 8.
Właściciel biura, który narusza przepisy art. 4 ust. 1 lub 2, albo art. 6 pkt a),
b) lub d), podlega karze aresztu od 1 do 6 miesięcy i grzywny do 5.000 złotych. Tej
samej karze podlega pracownik biura, który narusza postanowienia art. 6 z wyjątkiem
pkt. c);
Art. 9.
(1)
Kto pisze na zamówienie podanie do władz i urzędów, albo urządza lub prowadzi biuro
pisania tych podań, jeśli czynności powyższych dokonywa zawodowo, a bez zezwolenia,
przewidzianego w art. 2, podlega karze aresztu od 3 do 6 miesięcy i grzywny do 10.000
złotych.
(2)
Przepis powyższy nie dotyczy pracowników w dozwolonych biurach pisania podań, o ile
osoby te działają w obrębie biura, w zakresie uprawnień biura i zleconych przez właściciela
czynności.
Art. 10.
(1)
Kto, nie będąc do tego upoważniony przez prawo, wykonywa zawód, polegający na udzielaniu
porad prawnych albo na prowadzeniu cudzych spraw w sądach i urzędach, podlega karze
aresztu od 3 do 6 miesięcy i grzywny do 10.000 złotych.
(2)
Przepis powyższy nie dotyczy czynności pracowników, zatrudnionych przez poszczególne
osoby lub instytucje.
Art. 11.
Kto trudni się zawodowo dostarczaniem klientów dla adwokatów, notarjuszów, obrońców,
biur pisania podań, albo osób, zajmujących się bezprawnie pisaniem podań lub udzielaniem
porad prawnych, podlega w drodze administracyjnej karze aresztu do 2 tygodni lub grzywny
do 1.000 złotych.
Art. 12.
Jeśli przestępstwo, przewidziane w art. 8 - 11, wyrządziło klientowi szkodę, należy
orzec na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę w wysokości od 20 do 1.000 złotych; nie stoi
to na przeszkodzie do uzyskania wynagrodzenia szkody na zasadach ogólnych, lecz tylko
co do ewentualnej nadwyżki ponad orzeczoną nawiązkę,
Art. 13.
(1)
W razie skazania właściciela biura w myśl art. 7, 8 lub 11, można orzec zamknięcie
biura.
(2)
W razie skazania właściciela biura w myśl art. 9 lub 10 albo za przestępstwo przeciw
Państwu, albo za zbrodnię lub występek z ustawy o powszechnym obowiązku wojskowym,
albo za zbrodnię lub występek z chęci zysku, oraz we wszystkich przypadkach, gdy ze
skazaniem jest połączona utrata praw, należy zawsze orzec zamknięcie biura.
Art. 14.
Osobie, skazanej w myśl art. 8 - 11, starosta może zabronić pełnienia czynności pracownika
w biurze pisania podań; w biurach, przewidzianych w art. 2 ust, 1 pkt. b), winien
to uczynić na żądanie prezesa sądu okręgowego.
Art. 15.
Biuro ulega zamknięciu w drodze administracyjnej: a) w razie stwierdzenia, iż właściciel
nie uczynił zadość warunkom art. 3 w chwili udzielenia zezwolenia, b) w razie utraty
po udzieleniu zezwolenia warunków, przewidzianych w pkt. a) i b) art. 3.
Art. 16.
Dotychczas istniejące biura pisania podań zaprzestaną swej działalności z dniem 1
stycznia 1934 r., jeżeli nie uzyskają do tego czasu zezwolenia, przewidzianego w art.
2. W ciągu tego okresu podlegają przepisom rozporządzeń, wydanych na podstawie art.
5, oraz przepisom art, 4 ust. 3 i art. 6, nie podlegają natomiast ograniczeniom, wynikającym
z art. 2 i 4 ust. 1 i 2.
Art. 17.
(1)
Osoby, które wykonywały w dniu 31 grudnia 1932 r. zawód zastępcy procesowego (agenta
procesowego) na mocy § 157 ust. 4 ustawy postępowania cywilnego z r. 1877, zachowują
nadal swe uprawnienia i mogą być ich pozbawione stosownie do przepisów dotychczasowych.
(2)
Rozporządzenie Ministrów Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości określa zastosowanie
niniejszej ustawy do osób, które w dniu jej wejścia w życie trudniły się prowadzeniem
cudzych spraw i pisaniem podań na podstawie § 35 ust. 3 niemieckiej ustawy przemysłowej
z dnia 26 lipca 1900 r.
(3)
Zachowują swe uprawnienia i mogą być ich pozbawione na zasadzie dotychczasowych przepisów
osoby, upoważnione do prowadzenia agencyj publicznych na obszarze b. zaboru austrjackiego.
Z chwilą wejścia w życie niniejszej ustawy powyższe uprawnienia nie mogą być nadal
udzielane.
Art. 18.
Ustawa niniejsza nie dotyczy osób, należących do adwokatury, i osób, uprawnionych
do wykonywania zawodu obrońcy, oraz zrzeszeń, których statut przewiduje udzielanie
pomocy prawnej ich członkom - w zakresie tej pomocy.
Art. 19.
Rozporządzenie Ministrów Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości określi warunki zakładania
i zasady działalności biur, tworzonych przez instytucje państwowe i samorządowe w
celu pisania podań i udzielania porad prawnych.
Art. 20.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Ministrowi
Sprawiedliwości.
Art. 21.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Równocześnie
tracą moc obowiązującą wszelkie przepisy w przedmiotach, unormowanych niniejszą ustawą.