Ustawaz dnia 28 marca 1933 r.o zmianie ustawy z dnia 20 czerwca 1924 r. w sprawie uwłaszczenia b. czynszowników,
b. wolnych ludzi i długoletnich dzierżawców w województwach: nowogródzkiem, poleskiem,
wołyńskiem, wileńskiem oraz w powiatach: grodzieńskim, wołkowyskim, bielskim, białostockim
i sokólskim województwa białostockiego
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1924 r. W sprawie uwłaszczenia b. czynszowńików, b. wolnych
ludzi i długoletnich dzierżawców w województwach: nowogródzkiem, poleskiem, wołyńskiem,
wileńskiem oraz w powiatach: grodzieńskim, wołkowyskim, bielskim, białostockim i sokólskim
województwa białostockiego (Dz. U. R. P. z 1929 r. Nr. 24, poz. 254) wprowadza się
zmiany następujące:
1)
w art. 4 ust. c) po wyrazach: „dzierżawcy, którzy” dodać: „sami, lub których spadkodawcy”;
2)
art. 14 otrzymuje brzmienie następujące: „Art. 14. Jeżeli użytkownik, mający prawo
na mocy ustawy niniejszej nabyć grunt na własność, nie jest w możności wypłacić ceny
nabycia jednorazowo, komisja uwłaszczeniowa:
a)
wystąpi z wnioskiem o przyznanie nabywcy kredytu na nabycie gruntu zgodnie z art.
19 i 20 ustawy z dnia 9 marca 1932 r. o Funduszu Obrotowym Reformy Rolnej (Dz. U.
R. P. Nr. 26, poz. 236);
b)
w razie nieuzyskania kredytu, przewidzianego w pkt. a), lub uzyskania tego kredytu
w wysokości niedostatecznej, komisja uwłaszczeniowa może rozłożyć cenę nabycia w całości
lub w części na spłaty przy oprocentowaniu 4 1/2% rocznie i przy zabezpieczeniu w
drodze zastawu lub na hipotece gruntów nabytych, przyczem okres spłaty nie może przekraczać
lat 10 dla nabywców, określonych w pkt. a), b) i c) ust 1 art. 12 ustawy, oraz lat
15 dla nabywców, określonych w pkt. d) ust, 2 tegoż artykułu.
Jeżeli uprawnionym do otrzymania ceny nabycia jest Skarb Państwa, postanowienia punktu
a) ustępu pierwszego nie mają zastosowania.”;
3)
art. 17 otrzymuje następujące brzmienie: „Art. 17. Prawomocne orzeczenie komisji uwłaszczeniowej
lub orzeczenie okręgowej komisji ziemskiej o nabyciu gruntu przez użytkownika po wypłaceniu
lub złożeniu do depozytu ceny nabycia w całości lub pierwszej jej raty (art. 14 ust.
1 pkt b), albo też po uzyskaniu pożyczki (art. 14 ust. 1 pkt. a) i przekazaniu tej
pożyczki w odpowiedniej sumie na spłatę ceny nabycia, stanowi tytuł prawny nabycia
i podlega na wniosek użytkownika ujawnieniu w księgach hipotecznych wraz z wszystkiemi
prawami rzeczowemi, ustalonemi w orzeczeniu, wydanem na podstawie art. 13. Równocześnie
ulega wpisaniu do księgi hipotecznej nabytej działki hipoteka na zabezpieczenie reszty
ceny nabycia (art. 14 ust. 1 pkt. b). Orzeczenie komisji uwłaszczeniowej (art. 11)
lub okręgowej komisji ziemskiej (art. 15) o nabyciu gruntu przez użytkownika podlega
opłacie stemplowej (art. 52 pkt. 6 ustawy z dnia 1 lipca 1926 r. Dz. U. R. P. z 1932 r.
Nr. 41, poz. 413) w wysokości 1%. Sądowe opłaty w postępowaniu hipotecznem oraz stawki
wynagrodzenia pisarzy hipotecznych za czynności, wynikające z ustawy niniejszej, ulegają
obniżeniu o 50%.”;
4)
w art. 18 w ust. 1 po wyrazach: „Cena nabycia” wstawia się wyrazy: „poszczególne jej raty lub pożyczka, uzyskana w myśl punktu a) ustępu pierwszego art.
14”, w tymże artykule wyraz „jest” zastępuje się wyrazem „jego” oraz dotychczasowy ustęp drugi pozostaje jako ustęp trzeci, natomiast dodaje się
nowy ustęp drugi w brzmieniu następującem: „Przepis ustępu pierwszego nie stosuje
się, jeżeli uprawnionym do otrzymania ceny nabycia jest Skarb Państwa. W tym przypadku
Skarb Państwa przyjmuje wszelkie ciężary i wierzytelności, mieszczące się w cenie
nabycia, grunt zaś nabyty wolny jest od dotychczasowych obciążeń hipotecznych i rzeczowych”.
Art. 2.
(1)
Na wniosek osób, które na podstawie wykonalnych orzeczeń, zapadłych przed wejściem
w życie ustawy niniejszej, obowiązane są do spłaty ceny nabycia za uwłaszczone grunty,
komisje uwłaszczeniowe mogą wydać orzeczenia, zmieniające warunki spłaty w myśl zasad
punktu b) ustępu pierwszego art. 14 ustawy z dnia 20 czerwca 1924 r. w brzmieniu,
ustalonem w art. 1 ustawy niniejszej.
(2)
Egzekucja przeciwko nabywcom gruntów uwłaszczonych, wszczęta na podstawie tytułów
egzekucyjnych, uzyskanych w wyniku postępowania sądowego, wytoczonego z powodu nie
wpłacenia w terminie ceny nabycia, podlega zawieszeniu w razie przedstawienia zaświadczenia
przewodniczącego komisji uwłaszczeniowej, stwierdzającego, że osoby uprawnione wystąpiły
z wnioskiem o wydanie orzeczenia na podstawie ustępu pierwszego artykułu niniejszego.
Postępowanie egzekucyjne może być podjęte, jeżeli orzeczenie, załatwiające wniosek
ten odmownie, stanie się wykonalne; jeżeli orzeczenie, załatwiające wniosek przychylnie,
stanie się wykonalne, tytuł wykonawczy, uzyskany przed zgłoszeniem wniosku, traci
moc.
(3)
W toku postępowania sądowego, wytoczonego przeciwko nabywcy z powodu niewpłacenia
w terminie ceny nabycia, orzeczenie komisji uwłaszczeniowej, przewidziane w ustępie
pierwszym, nie może być wydane; jeżeli jednak zachodzą warunki ustępu pierwszego,
sąd na wniosek pozwanego mocen jest zastosować postanowienia punktu b) ustępu pierwszego
art. 14 ustawy z dnia 20 czerwca 1924 r. w brzmieniu, ustalonem ustawą niniejszą.
W razie złożenia takiego wniosku przez pozwanego sąd z urzędu zawiadomi o tem właściwą
komisją uwłaszczeniową; po otrzymaniu tego zawiadomienia komisja uwłaszczeniowa odmówi
wszczęcia postępowania, wszczęte zaś przed otrzymaniem zawiadomienia sądu postępowanie
umorzy.
Art. 3.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu
z Ministrem Sprawiedliwości.
Art. 4.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.