Ustawaz dnia 14 marca 1933 r.o likwidacji mienia kasy oszczędnościowo-zapomogowej pracowników Towarzystwa Drogi
Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę, następującej treści:
Art 1. Znajdujące się na obszarze Rzeczypospolitej mienie kasy oszczędnościowo-zapomogowej
pracowników Towarzystwa Drogi Źelaznej Fabryczno-Łódzkiej, zwanej w dalszych artykułach
niniejszej ustawy „Kasą”, podlega likwidacji.
Art. 2.
(1)
Likwidację mienia, wskazanego w art. 1, przeprowadzi komisja likwidacyjna, powołana
przez Ministra Komunikacji.
(2)
Skład komisji likwidacyjnej oraz sposób jej powołania określi Minister Komunikacji
w porozumieniu z Ministrem Skarbu w drodze rozporządzenia. Rozporządzenie to określi
również szczegółowy tryb przeprowadzenia likwidacji Kasy oraz ustali regulamin czynności
komisji likwidacyjnej.
(3)
Likwidowaną Kasę zastępuje przed sądami Prokuratorja Generalna Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 3.
W terminie trzech miesięcy od zamieszczenia w Monitorze Polskim obwieszczenia komisji
likwidacyjnej o przystąpieniu do likwidacji mienia Kasy osoby interesowane mogą zgłaszać
do komisji likwidacyjnej roszczenia z tytułu członkostwa w Kasie. Nie zgłoszone w
tym terminie roszczenia będą uznane za wygasłe. Rygor utraty praw nie dotyczy osób,
które przed wejściem w życie niniejszej ustawy zgłosiły już te roszczenia do Ministerstwa
Komunikacji
Art. 4.
(1)
Komisja likwidacyjna ustala aktywa i pasywa Kasy i realizuje aktywa. Przy ustalaniu
aktywów i pasywów będą stosowane przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej
z dnia 14 maja 1924 r. o przerachowaniu zobowiązań prywatno -prawnych (Dz. U. R. P.
z 1925 r. Nr. 30, poz. 213).
(2)
Sumy, uzyskane z realizacji aktywowi, po pokryciu z nich kosztów likwidacji, zostaną
podzielone między uczestników Kasy, w stosunku do roszczeń, uznanych przez komisję
likwidacyjną.
(3)
Sumy należne osobom, pobierającym zaopatrzenie emerytalne (wdowie, sieroce) z funduszów
przedsiębiorstwa „Polskie Koleje Państwowe”, oraz osobom, pozostającym na służbie,
uprawniającej do zaopatrzenia emerytalnego w temże przedsiębiorstwie, przechodzą na
własność przedsiębiorstwa „Polskie Koleje Państwowe”. W imieniu osób tych roszczenia
do likwidowanego mienia Kasy zgłasza przedsiębiorstwo „Polskie Koleje Państwowe”.
Art. 5.
(1)
Komisja likwidacyjna rozpatruje zgłoszone roszczenia i rozstrzyga je zgodnie z postanowieniami
ustawy niniejszej oraz statutem Kasy.
(2)
Renty dożywotnie, przyznane na zasadzie art. 22 statutu Kasy, zostaną skapitalizowane
w stosunku 120-krotnej przyznanej renty miesięcznej.
(3)
Przy ustalaniu sum, należnych uczestnikom Kasy, nie dolicza się żadnych odsetek.
Art. 6.
(1)
Osobie, której roszczenie zostało przez komisję likwidacyjną odrzucone w całości lub
w części, służy prawo wytoczenia w sądzie okręgowym w Warszawie powództwa przeciwko
likwidowanej Kasie w terminie miesięcznym od daty doręczenia orzeczenia.
(2)
Niezachowanie terminu do wniesienia powództwa powoduje wygaśnięcie roszczenia, odrzuconego
przez komisję likwidacyjną,
Art. 7.
(1)
Prawo odbioru sum przyznanych przedawnia się z upływem lat trzech od daty doręczenia
orzeczenia komisji likwidacyjnej lub ogłoszenia wyroku sądowego.
(2)
Nie podjęte w powyższym terminie sumy przechodzą na własność przedsiębiorstwa „Polskie
Koleje Państwowe”.
Art. 8.
Jeżeli po przeprowadzeniu likwidacji mienia Kasy, wskazanego w art. 1, zostanie ujawnione
w przyszłości inne mienie Kasy, likwidację tego mienia zarządzi Minister Komunikacji
na zasadach i w trybie, ustalonym w ustawie niniejszej.
Art. 9.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Komunikacji w porozumieniu z Ministrem
Skarbu.
Art. 10.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.