Ustawaz dnia 18 marca 1932 r.w sprawie regulowania stosunków w przemyśle naftowym
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
W celu regulowania wydobycia i przerobu oleju skalnego (ropy naftowej) i gazu ziemnego,
obrotu temi surowcami i produktami naftowemi, t. j. produktami, uzyskiwanemi z tych
surowców, Ministrowi Przemysłu i Handlu przysługuje prawo do wydawania rozporządzeń
i zarządzeń w zakresie:
a)
wydawania, w razie uzasadnionej potrzeby. zakazów przywozu i wywozu oleju skalnego
oraz zakazów przywozu produktów naftowych;
b)
podwyższania i zniżania stawek celnych oraz zwalniania od ceł wymienionych wyżej surowców
i produktów - w porozumieniu z Ministrem Skarbu;
c)
scentralizowania w jednolitej organizacji całkowitego obrotu zagranicznego tak olejem
skalnym, jako też produktami naftowemi;
d)
regulowania cen oleju skalnego po wysłuchaniu zainteresowanych grup w drodze ustalonego
przez Ministra Przemysłu i Handlu arbitrażu; przepis ten nie dotyczy ropy bruttowej,
zakupionej przez Państwową Fabryką Olejów Mineralnych „Polmin” na podstawie ustawy
z dnia 1 maja 1923 r. (Dz. U. R. P. Nr 55, poz. 387), która to ustawa zachowuje nadal
swą moc prawną;
e)
regulowania obrotu olejem skalnym w drodze zorganizowania producentów - rafinerów
i rafinerów czystych z jednej strony, a producentów czystych oleju skalnego z drugiej,
na zasadzie równorzędności obu tych grup, z zastrzeżeniem na wypadek powstania między
niemi różnic arbitrażu, ustalanego przez Ministra Przemysłu i Handlu; przepis ten
nie dotyczy ropy bruttowej, zakupionej przez Państwową Fabrykę Olejów Mineralnych
„Polmin” na podstawie wymienionej w punkcie d) ustawy z dnia 1 maja 1923 r.;
f)
ustalania - po wysłuchaniu zainteresowanych grup - przydziału kontyngentów oleju skalnego
dla poszczególnych zakładów przeróbczych, przy uwzględnieniu ich zdolności przeróbczej,
oraz przy szczególnem uwzględnieniu przedsiębiorstw, posiadających własną produkcję
oleju skalnego, wreszcie specjalnych warunków, będących w ruchu mniejszych zakładów
przeróbczych; przydzielone kontyngenty nie mogą być przenoszone na inne przedsiębiorstwa,
ani też organizacje, z wyjątkiem kontyngentów, nie przekraczających dla jednego przedsiębiorstwa
1.000 tonn rocznie, które z przyczyn uzasadnionych wolno będzie przenosić na inne
przedsiębiorstwa lub organizacje za każdorazowem zezwoleniem Ministra Przemysłu i
Handlu, jednakowoż na okres nie dłuższy od lat 4, a po upływie tego terminu i te kontyngenty
nie będą mogły być przenoszone; ropa bruttowa uważana jest za produkcję własną „Polminu”;
g)
ustalania globalnych kontyngentów produktów naftowych, przeznaczonych tak do zbycia
na rynku wewnętrznym, jak i zagranicznym, i podziału tych kontyngentów pomiędzy poszczególne
zakłady przeróbcze, ze szczególnem uwzględnieniem trudniejszego położenia przedsiębiorstw
mniejszych; przedsiębiorstwa, o łącznej wytwórczości do 6.000 tonn rocznie każde,
będą mogły zwalniać się od eksportu przez uiszczanie na rzecz popierania wiertnictwa
naftowego opłat specjalnych od ilości produktów sprzedanych w kraju ponad przyznany
im kontyngent wewnętrzny; opłaty te określać będzie Minister Przemysłu i Handlu w
wysokości, nie przekraczającej różnicy między ceną krajową a eksportową danego produktu;
przedsiębiorstwa zaś, których łączny kontyngent ropny nie przekracza 1.000 tonn, lub
łączna wytwórczość gazoliny 300 tonn rocznie, dla każdego z tych przedsiębiorstw -
mogą w całości zbywać swe produkty na rynku wewnętrznym;
h)
ustalenia norm karnych za przekraczanie przyznanych poszczególnym zakładom kontyngentów
sprzedaży produktów naftowych na rynek wewnętrzny w granicach do wysokości ceny krajowej
danych produktów; przepis ten nie narusza ważności przepisu punktu g) niniejszego
artykułu, dotyczącego zwalniania się od eksportu; fundusze, płynące z tych kar, Minister
Przemysłu i Handlu, przeznaczy na poparcie wiertnictwa naftowego;
i)
tworzenia zapasów tak oleju skalnego, jak i produktów naftowych w równym stosunku
do przyznawanych kontyngentów przeróbczych ropy, przy uznawaniu tych zapasów za równoważnik
eksportu;
j)
tworzenia przymusowych organizacyj przemysłu naftowego, obejmujących bądź jego całość.
bądź poszczególne działy, przyczem winny być do tych organizacyj zastosowane wyłuszczone
powyżej zasady; powyższemu przepisowi nie podlega handel wewnętrzny produktami naftowemi;
organizacja zaś przymusowa obrotu zagranicznego winna być utworzona najdalej w terminie
6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, gdyby do tego terminu nic powstała
tego rodzaju jednolita organizacja dobrowolna, odpowiadająca zasadzie, zawartej w
punkcie c) niniejszego artykułu; statuty organizacyj przymusowych wydaje lub zatwierdza
Minister Przemysłu i Handlu;
k)
zapobiegania marnotrawstwu naturalnych zasobów surowca naftowego, na wypadek odkrycia
nowego złoża oleju skalnego lub gazu ziemnego i uzyskania nadmiernej produkcji, przez
zabezpieczenie racjonalnego zużycia możliwie całej produkcji oraz przez odpowiednie
dostosowanie planu gospodarczego;
l)
badań i kontroli wytwórczości, obrotów i zapasów tak surowców naftowych, jak i produktów,
z nich uzyskiwanych;
m)
dysponowania funduszami, powstałemi na zasadzie przepisów niniejszej ustawy, a przeznaczonemi
na popieranie wiertnictwa naftowego.
Art. 2.
Rozporządzenia i zarządzenia, regulujące obrót innemi płynnemi materjałami napędowemi,
niż objęte art. 1, a w szczególności mieszankami spirytusowemi, wydawane będą w porozumieniu
z Ministrami Skarbu i Rolnictwa.
Art. 3.
1)
Zarządy przedsiębiorstw naftowych produkcyjnych, przeróbczych i handlowych, oraz przedsiębiorstw,
handlujących innemi płynnemi materiałami napędowemi, są obowiązane na żądanie Ministra
Przemysłu i Handlu do przedstawiania wszelkich ksiąg, rachunków i korespondencji,
do udzielania wiadomości i okazywania urządzeń zakładowych i planów, odnoszących się
do produkcji, przerobu, przechowywania, zbytu i dostawy surowca i produktów tak pod
względem ilościowym, jak i jakościowym, jak również odnoszących się do zastosowanych
metod przemysłowych, ponoszonych kosztów własnych i uzyskiwanych cen.
2)
Co do stanu interesów badanych przedsiębiorstw oraz co do wszelkich wogóle faktów,
stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, winna być zachowana ścisła poufność; dane
te mogą być o tyle tylko ujawniane, o ile z natury rzeczy będzie to niezbędne przy
tworzeniu organizacyj, wymienionych w art. 1 pod punktem j).
3)
Informacje, otrzymane przy przeprowadzaniu badań i kontroli, nie mogą być w żadnym
razie użyte dla celów podatkowych.
Art. 4.
Koszty, połączone z zastosowaniem punktów j) oraz 1) art. 1 niniejszej ustawy, może
Minister Przemysłu i Handlu nałożyć na przedsiębiorstwa lub ich organizacje.
Art. 5.
1)
Winny naruszenia postanowień art. 3 niniejszej ustawy oraz rozporządzeń i zarządzeń,
wydanych na jej podstawie, podlega karze grzywny do 3.000 zł lub karze aresztu do
3 miesięcy albo obu karom łącznie.
2)
Kary wymierza Wyższy Urząd Górniczy, jeżeli naruszenie nastąpiło w zakresie obowiązków,
ciążących na kopalniach, a władze administracji ogólnej 2-ej instancji, jeśli naruszenie
nastąpiło w zakresie obowiązków, ciążących na zakładach przemysłowych lub handlowych.
Art. 6.
1)
Z chwilą wejścia w życie niniejszej ustawy traci moc obowiązująca ustawa z dnia 10
kwietnia 1924 r. w przedmiocie zakazu wywozu ropy poza obszar celny Państwa (Dz. U.
R. P. Nr 41, poz. 435).
2)
Ustawa niniejsza nie narusza mocy prawnej ustawy z dnia 2 maja 1919 r. o wyłącznem
upoważnieniu Państwa do zakładania rurociągów, służących do prowadzenia gazów ziemnych,
regulowania produkcji i zużytkowania jej (Dz. P. P. P. Nr 39, poz. 292), oraz zmieniającego
niektóre jej postanowienia rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca
1928 r. (Dz. U. R. P. Nr 38, poz. 362).
Art. 7.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Przemysłu i Handlu.
Art. 8.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i traci moc obowiązującą z dniem
1 kwietnia 1937 r.