Sprzedaż nawozów sztucznych może się odbywać jedynie zgodnie z postanowieniami ustawy niniejszej oraz rozporządzeń, na jej podstawie wydanych.

Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu może w rozporządzeniu określić, które z postanowień, przewidzianych w ustawie niniejszej, nie będą miały zastosowania do sprzedaży drobnych ilości poszczególnych nawozów sztucznych, a także do sprzedaży nawozów sztucznych zagranicę.

Jednocześnie z wydaniem (wysłaniem) nawozu sztucznego każdy sprzedawca winien wydać (wysłać) nabywcy pisemne zaświadczenie, które winno zawierać:

Za równorzędne z pisemnem zaświadczeniem będą uważane: rachunek, list przewozowy i inne dokumenty, używane w obrocie towarowym, o ile zawierają treść dla zaświadczenia wymaganą.

Jeżeli sprzedawca wydaje (wysyła) nawóz sztuczny nie nabywcy, lecz osobie, przez niego wskazanej, to zaświadczenie winien wydać (wysłać) bezpośrednio tej osobie.

Nabywca nawozu sztucznego, o ile jest nim osoba, handlująca nawozami sztucznemi, obowiązany jest przechowywać w ciągu roku otrzymane od sprzedawcy zaświadczenie.

Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu może w rozporządzeniu ustalić dla poszczególnych nawozów sztucznych, jakie dane, poza wymienionemi w pp. a) - c) ust. 1, nie mogą, jakie zaś winny być zamieszczane przez sprzedawcę w zaświadczeniu; jakie składniki, użyteczne dla roślin, należy podawać jako istotne dla nawozu o danej nazwie, jakie zaś z tych składników dla nawozu o tej nazwie podawane być nie mogą, jak również ustanowić obowiązujący sprzedawcę sposób określania w zaświadczeniu tych składników (pkt. c) ust. 1); ustanowić dla wszystkich lub niektórych kategoryj sprzedawców obowiązek rejestrowania miejsc sprzedaży, a także obowiązek prowadzenia wykazów sprzedanych nawozów sztucznych w sposób, w rozporządzeniu określony.

Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu może w rozporządzeniu zezwolić poszczególnym kategorjom sprzedawców odnośnie do poszczególnych rodzajów nawozów sztucznych na niepodawanie w zaświadczeniu określeń, wymaganych w myśl art. 4 pkt. c) w wypadkach, gdy zawartość w nawozie sztucznym istotnego (nych) dla danego nawozu składnika (ków) użytecznego (nych) dla roślin nie może być sprzedawcy dokładnie znana w chwili wydania (wysłania) nawozu sztucznego, a także określić, w jakim terminie dane te (art. 4 pkt. c) winny być podane do wiadomości nabywcy.

W tych wypadkach sprzedawca winien w zaświadczeniu umieścić informacje dla nabywcy, przed upływem jakiego terminu określenie istotnych dla danego nawozu sztucznego składników użytecznych dla roślin będzie podane do jego wiadomości.

Jeżeli nawóz sztuczny sprzedawany jest w opakowaniu, sprzedawca winien umieścić w sposób widoczny na opakowaniu napis, zawierający dane, wymienione w art. 4 pkty a) i b), oraz nazwę przedsiębiorstwa (kopalni, zakładu przemysłowego), z którego nawóz sztuczny pochodzi, w stosunku zaś do nawozu pochodzenia zagranicznego nazwę kraju, z którego nawóz pochodzi.

Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu może w rozporządzeniu określić dla poszczególnych nawozów sztucznych, jakie dane, poza wymienionemi w ustępie poprzednim, nie mogą, jakie zaś winny być umieszczane w napisie na opakowaniu, a także ustalić obowiązujący sprzedawcę sposób określania tych danych w napisie, sposób umieszczania napisu na opakowaniu oraz wzór napisu.

Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu może w rozporządzeniu określić dla poszczególnych nawozów sztucznych najmniejszą procentową ilość istotnych dla nawozu o danej nazwie składników użytecznych dla roślin, jaka w nawozie tym znajdować się winna, jak również największą dopuszczalną w tym nawozie procentową ilość składników szkodliwych dla roślin.

Sprzedaż nawozów sztucznych o zawartości składników użytecznych i szkodliwych dla roślin, nie odpowiadającej normom, ustalonym dla tych nawozów w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa, wydanem w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu, jest zabroniona.

Nadzór nad sprzedażą nawozów sztucznych i nad sprowadzaniem nawozów sztucznych z zagranicy sprawuje stosownie do postanowień ustawy niniejszej Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu przez upoważnione do tego państwowe urzędy i instytucje.

Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Ministrem Przemysłu i Handlu może powołać do współdziałania z urzędami i instytucjami, przewidzianemi w ustępie poprzednim, organizacje samorządu terytorjalnego, w porozumieniu zaś z Ministrem Przemysłu i Handlu organizacje samorządu gospodarczego, a także odpowiednie organizacje społeczno-rolnicze, nie zajmujące się zawodowo handlem nawozami sztucznemi.

Czynności, wymienione w artykule niniejszym, o ile dotyczą sprowadzania nawozów sztucznych z zagranicy, wykonywane będą również w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Rozporządzenia Ministra Rolnictwa, wydane w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu, określą sposób wykonywania nadzoru przez powołane do tego organa nad sprzedażą nawozów sztucznych i nad sprowadzaniem nawozów sztucznych z zagranicy, w szczególności zaś sposób pobierania próbek nawozów sztucznych, zakłady, w których mają być dokonywane analizy, oraz sposób dokonywania analiz, a także sposób współdziałania z państwowemi urzędami i instytucjami organizacyj, powołanych stosownie do art. 11 do tego współdziałania.

Rozporządzenia te, o ile dotyczą sprowadzania nawozów sztucznych z zagranicy, wydawane będą również w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

W celu wykonywania nadzoru nad sprzedażą nawozów sztucznych i nad sprowadzaniem nawozów sztucznych z zagranicy stosownie do postanowień ustawy niniejszej oraz rozporządzeń, na jej podstawie wydanych, funkcjonarjusze upoważnionych państwowych urzędów i instytucyj oraz wyznaczeni w tym celu członkowie władz i funkcjonarjusze organizacyj, powołanych do współdziałania stosownie do art. 11, mają prawo:

Orzecznictwo w sprawach o naruszenie przepisów ustawy niniejszej oraz rozporządzeń, na jej podstawie wydanych, należy do powiatowej władzy administracji ogólnej.

W orzeczeniu karnem należy orzec, na wypadek niemożności ściągnięcia grzywny, karę zastępczego aresztu według słusznego uznania, jednak nie powyżej 6 tygodni.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie w trzy miesiące po dniu ogłoszenia.

Jednocześnie traci moc obowiązującą rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 marca 1928 r. o sprzedaży nawozów sztucznych (Dz. U. R. P. Nr 34, poz. 318).