Ustawaz dnia 17 grudnia 1931 r.w sprawie zmiany ustawy z dnia 2 sierpnia 1926 r. o podatku od lokali
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
Ustawa z dnia 2 sierpnia 1926 r. o podatku od lokali (Dz. U. R. P. Nr 94, poz. 550)
ulega następującym zmianom:
1)
w art. 3 p. 4 otrzymuje brzmienie następujące:
„
lokale w budowlach, wymienionych w art. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej
z dnia 12 września 1930 r. o ulgach podatkowych dla nowowznoszonych budowli (Dz. U.
R. P. Nr 64, poz. 508), przez lat 10 od dnia chociażby tylko częściowego użytkowania
tych budowli, o ile użytkowanie nastąpiło przed 1 stycznia 1929 r., a przez lat 15,
o ile użytkowanie nastąpiło po 1 stycznia 1929 r.; przepis powyższy nie odnosi się
do gmin miejskich, zaliczonych do uzdrowisk o charakterze użyteczności publicznej
na podstawie ustawy z dnia 23 marca 1922 r. o uzdrowiskach (Dz. U. R. P. Nr 31, poz.
254), zmienionej częściowo rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca
1928 r. (Dz. U. R. P. Nr 36, poz. 331)
”
;
2)
w art. 3 p. 5 otrzymuje brzmienie następujące:
„
lokale, zajęte przez
a)
szefów uwierzytelnionych przy Rządzie Polskim przedstawicielstw dyplomatycznych państw
obcych oraz misyj zagranicznych tudzież funkcjonarjuszów, należących do uznanego personelu
eksterytorialnego wyżej wspomnianych przedstawicielstw i misyj,
b)
szefów oraz funkcjonarjuszów przedstawicielstw konsularnych państw obcych, będących
obywatelami państwa wysyłającego, oraz
c)
lokale, służące na potrzeby wymienionych przedstawicielstw, konsulatów i misyj;
zwolnienia te przyznawane będą pod warunkiem wzajemności
”
;
3)
w art. 3 w p. 7 wyraź „dwupokojowe” zastępuje się wyrazem „trzyizbowe”;
4)
art. 4 otrzymuje brzmienie następujące: „Podstawę wymiaru podatku za dany rok podatkowy
stanowi:
a)
dla lokali, podlegających ustawie z dnia 11 kwietnia 1924 r. o ochronie lokatorów
(Dz. U. R. P. Nr 39, poz. 406), - komorne, względnie wartość czynszowa, obliczone
zgodnie z art. 6 p. 4 powyższej ustawy;
b)
dla wszystkich innych lokali - komorne z roku poprzedzającego, przyczem w razie, gdy
lokal w roku, poprzedzającym rok podatkowy, nie był wynajęty, względnie w wypadku,
gdy lokal w tym czasie zajmowany był bezpłatnie przez osobę, obowiązaną do zapłacenia
podatku (art. 1 ust. 2), - wartość czynszowa. Wartość czynszową oblicza się w wysokości
komornego, jakie uzyskaneby zostało w razie wynajęcia lokalu, uwzględniając położenie
budynku, jego przeznaczenie, wielkość lokali i jego urządzeń oraz inne okoliczności,
mające wpływ na wysokość komornego”;
5)
art. 5 otrzymuje brzmienie następujące:
„
Stopa podatku wynosi:
a)
dla lokali jedno, dwu i trzyizbowych - ogółem 8% podstawy wymiaru (art. 4), z których
4% przypada na rzecz odnośnych miast, 2% na rzecz państwowego funduszu rozbudowy miast
i 2% na rzecz funduszu kwaterunku wojskowego, które z dniem 31 grudnia 1942 r. przypadną
również na rzecz państwowego funduszu rozbudowy miast;
b)
dla lokali czteroizbowych i wyżej - ogółem 12% podstawy wymiaru (art. 4), z których
4% przypada na rzecz odnośnych miast, 5 1/2% na rzecz państwowego funduszu rozbudowy
miast i 2 1/2% na rzecz funduszu kwaterunku wojskowego, które z dniem 31 grudnia 1942 r.
przypadną również na rzecz państwowego funduszu rozbudowy miast
”
;
6)
art. 8 otrzymuje brzmienie następujące: „Od wymiaru podatku przysługuje płatnikowi
prawo odwołania się w terminie 14-dniowym od dnia następnego po doręczeniu nakazu
płatniczego.
Odwołanie winno być wniesione do izby skarbowej za pośrednictwem władzy wymiarowej.
Izba skarbowa winna rozstrzygnąć odwołanie najpóźniej w terminie 6-ciu miesięcy ód
dnia wniesienia odwołania. Jeżeli jednak przed upływem tego terminu zażądano od płatnika
dodatkowych wyjaśnień, termin ten przedłuża się o 3 miesiące.
Odwołania spóźnione władza wymiarowa pozostawia bez rozpoznania, o ile nie zaszła
ważna i nieuchronna przyczyna opóźnienia.
Wniesienie odwołania nie wstrzymuje obowiązku uiszczenia podatku w przepisanych terminach”;
7)
art. 9 uzupełnia się dwoma ustępami o brzmieniu następującem:
„
Ministrowi Skarbu służy prawo darowania skutków niedotrzymania wszelkich przewidzianych
w ustawie niniejszej terminów. Prawo to Minister Skarbu może przelać na izby skarbowe.
Ministrowi Skarbu służy również prawo odraczania, względnie przesuwania wszystkich
terminów, w ustawie niniejszej wyznaczonych
”
;
8)
w art. 11 lit. b) wyrazy „przez lat 7, to jest do dnia 31 lipca 1933 r.” zastępuje się wyrazami: „do dnia 31 grudnia 1942 r.”;
9)
w art. 13 skreśla się zdanie drugie.
Art. 2.
(1)
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z zainteresowanymi
ministrami.
(2)
Upoważnia się Ministra Skarbu do ogłoszenia w drodze obwieszczenia w Dzienniku Ustaw
Rzeczypospolitej Polskiej jednolitego tekstu ustawy z dnia 2 sierpnia 1926 r. o podatku
od lokali (Dz. U. R. P. Nr 94, poz. 550) z uwzględnieniem zmian, wprowadzonych niniejszą
ustawą.
Art. 3.
Ustawa niniejsza wchodzi. w życie z dniem 1 stycznia 1932 r. na całym obszarze Rzeczypospolitej
z wyjątkiem województwa śląskiego.
Prezes Rady Ministrów: A. Prystor