Ustawaz dnia 21 marca 1931 r.o dowodach prawa własności do gruntów scalonych
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
Po zakończeniu postępowania scaleniowego, o ile do obszaru scalenia wchodziły chociażby
częściowo grunty, nie posiadające urządzonej hipoteki, okręgowy urząd ziemski dokona
obwieszczenia o przeprowadzeniem scaleniu z wymienieniem nazw wszystkich wsi (miast,
miasteczek), które weszły do danego obszaru scalenia, numerów nowoutworzonych działek,
ich obszarów oraz osób, którym zostały przyznane, wyznaczając termin trzymiesięczny
do zgłoszenia przez osoby interesowane do okręgowego urzędu ziemskiego pretensyj o
prawo własności do gruntów scalonych, nie posiadających urządzonej hipoteki. Pretensje
te winny być poparte dowodami wytoczenia w tym przedmiocie sporu sądowego.
Art. 2.
(1)
Obwieszczeń, wymienionych w art. 1, okręgowy urząd ziemski dokona w trybie, przewidzianym
w pkt. 1 art. 51 ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów oraz przez umieszczenie publikacji w Dzienniku Wojewódzkim i Dzienniku Urzędowym
Ministerstwa Sprawiedliwości. Publikacja w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedliwości
winna być umieszczona po otrzymaniu przez okręgowy urząd ziemski powiadomienia wójta
(burmistrza, prezydenta) o dokonaniu obwieszczenia oraz po umieszczeniu publikacji
w Dzienniku Wojewódzkim.
(2)
Termin trzymiesięczny, wskazany w art. 1, będzie obliczany od dnia następnego po dniu
dokonania publikacji w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedliwości.
Art. 3.
(1)
Po upływie terminu, wskazanego w art. 1, okręgowy urząd ziemski zaopatrzy prawomocne
orzeczenie okręgowej komisji ziemskiej lub orzeczenie Głównej Komisji Ziemskiej, zatwierdzające
projekt scalenia, klauzulą, stwierdzającą, iż orzeczenie to łącznie z odnośnemi dowodami
pomiarowemi będzie podstawą do pierwiastkowej regulacji hipoteki scalonych gruntów
oraz, w braku lepszych tytułów, do ustalenia własności na rzecz tych osób, którym
poszczególne działki przy scaleniu zostały przyznane. W klauzuli powyższej winny być
wyszczególnione numery nowoutworzonych działek, ich obszar oraz ich właściciele, z
pominięciem tych działek, do których w terminie, wskazanym w art. 1, lub poprzednio
w toku postępowania scaleniowego zostały zgłoszone pretensje o prawo własności. Co
do tych działek okręgowy urząd ziemski wyda klauzulę po złożeniu dowodów rozstrzygnięcia
sporu sądowego (art. 5).
(2)
Odpis orzeczenia, opatrzonego klauzulą w myśl cz. 1 łącznie z odrysem odnośnego planu
i odpisem rejestru pomiarowego po scaleniu, stanowi dokument, dostateczny dla wykonania
wymienionych w cz. 1 czynności hipotecznych.
Art. 4.
1)
Po zakończeniu postępowania scaleniowego roszczenia o prawo własności do gruntów scalonych
mogą być skierowywane wyłącznie do działek, otrzymanych przez uczestników scalenia
wzamian za grunty, uprzednio posiadane.
2)
Jeżeli posiadacz nowoutworzonej działki otrzymał w wyniku scalenia wyrównawczą dopłatę
pieniężną, przedmiotem roszczenia, wymienionego w cz. 1, może być oprócz gruntów również
kwota pieniężna, otrzymana przez tegoż posiadacza tytułem dopłaty.
Art. 5.
Celem otrzymania klauzuli, przewidzianej w art. 3, co do działek, będących przedmiotem
sporu sądowego, osoby zainteresowane winny złożyć okręgowemu urzędowi ziemskiemu prawomocny
wyrok sądowy, rozstrzygający spór na ich korzyść, lub też dowód umorzenia sporu sądowego.
Art. 6.
Opłaty w postępowaniu hipotecznem, wszczętem w celu wywołania i regulacji hipoteki
scalonych gruntów na podstawie tytułów, uzyskanych w trybie niniejszej ustawy, oraz
stawki wynagrodzenia, ustalone w taksie dla pisarzy hipotecznych, ulegają obniżeniu
o 50%.
Art. 7.
1)
Sprawy o stwierdzenie posiadania gruntu na prawie własności, wszczęte w trybie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 października 1927 r. o ustalaniu
prawa własności do gruntów, nadanych włościanom przy uwłaszczeniu , o ile nie zostały zakończone prawomocną decyzją sądu przed dokonaniem obwieszczenia
w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedliwości, przewidzianego w art. 1, podlegają
umorzeniu.
2)
Powzięte w trybie powołanego w cz. 1 rozporządzenia z dnia 14 października 1927 r. prawomocne decyzje sądu, zatwierdzające uchwałę zebrania wiejskiego, w której odmówiono
stwierdzenia posiadania gruntu na prawie własności, jak również odmawiające zatwierdzenia
uchwały, stwierdzającej posiadanie gruntu na prawie własności, nie stoją na przeszkodzie
do zastosowania postanowień niniejszej ustawy.
Art. 8.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Reform Rolnych i Ministrowi Sprawiedliwości.
Art. 9.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie czternastego dnia po ogłoszeniu i obowiązuje na obszarze
sądów apelacyjnych w Warszawie, Lublinie i Wilnie.