Ustawaz dnia 21 marca 1931 r.o zmianie niektórych przepisów ustawy z dnia 23 marca 1929 r. o opłatach od ogierów,
nie posiadających świadectw uznania
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści
Art. 1.
Ustawa z dnia 23 marca 1929 r. o opłatach od ogierów, nie posiadających świadectw
uznania (Dz. U. R. P. Nr 24, poz. 247), ulega następującym zmianom:
1)
Art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
Opłata winna być uiszczona najpóźniej do dnia 1 kwietnia każdego roku do zarządu właściwej
gminy (art. 5).
W r. 1931 opłata winna być uiszczoną do dnia 1 września
”
.
2)
Art. 4 otrzymuje brzmienie:
„
Od opłaty wolne są:
a)
ogiery, stanowiące własność Państwa;
b)
ogiery, które nie ukończyły trzech lat, licząc od dnia 1 stycznia roku urodzenia konia;
c)
ogiery, które przed dniem 1 stycznia 1931 r. ukończyły 15 lat;
d)
ogiery, które wskutek wad organicznych (np. przepukliny mosznowej, wnętrostwa i t.
p.) nie mogą być poddane kastracji z uwagi na niebezpieczeństwo utraty życia;
e)
ogiery, używane do celów naukowych i leczniczych w zakładach i instytucjach naukowych,
oraz
f)
ogiery, znajdujące się w kopalniach.
Okoliczności, wymienione w punktach c) i d), muszą być stwierdzone na podstawie świadectwa,
wydanego przez powiatowego lekarza weterynaryjnego.
Od opłaty wolne są również ogiery, biorące udział w wyścigach, konkursach i innych
próbach koni, z wyjątkiem wystaw i pokazów, pod warunkiem, że ich posiadacze mają
poświadczenie, stwierdzające uczestnictwo ogierów w tych próbach.
Poświadczenia te wydawać będzie Ministerstwo Rolnictwa.
”
3)
Art. 5 otrzymuje brzmienie:
„
Posiadacze ogierów, podlegających opłacie, winni ogiery te zgłaszać każdego roku,
najpóźniej do dnia 1 lutego w zarządzie gminy właściwej dla miejsca, w którem ogier
stale się znajduje.
W r. 1931 zgłoszenie to winno nastąpić do dnia 1 lipca.
”
Art. 2.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Rolnictwa.
Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje na całym obszarze Państwa.