Ustawaz dnia 1 lipca 1925 r.o opodatkowaniu wina i miodu syconego
Spis treści
Treść ustawy
Przedmiot podatku.
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
1)
Wino naturalne z winogron i owoców, napoje podobne do wina (wino sztuczne), wyrabiane
bez soku z winogron lub owoców, z naśladującej wino mieszaniny rozmaitych składników
(wody, wyskoku, cukru, kamienia winnego), moszcz winogronowy i owocowy, wino musujące
oraz miód sycony, tak wyrobu krajowego, jak i sprowadzane z zagranicy, podlegają podatkowi
spożywczemu.
2)
Za wino musujące uważa się wino gronowe, wino owocowe (z owoców i jagód), napoje,
zawierające wino gronowe lub owocowe, i napoje podobne do wina o zawartości alkoholu
ponad 4%, z których przy otwarciu uchodzi kwas węglowy, burząc zawarte w nich wino.
Wysokość podatku.
Art. 2.
Podatek spożywczy wynosi:
1)
od win gronowych stołowych, zawierających do 16% alkoholu, po 1 zł., a od win mocnych,
zawierających ponad 16% alkoholu - 2 złote od litra; przy odprawie celnej przyjmuje
się do opodatkowania 1 kg. brutto za 0,8 litra wina;
2)
od napojów, podobnych do wina - po 80 groszy, od win rodzynkowych - po 40 groszy,
od wina owocowego i miodu syconego - po 20 groszy od litra;
3)
od moszczu winnego - po 50 groszy, od moszczu owocowego - po 10 groszy od litra;
4)
od wina musującego:
a)
gronowego - 4 zł. 50 groszy od całej butelki i 2 zł. 25 gr. od półbutelki,
b)
owocowego - 2 zł. od całej butelki i 1 zł. od półbutelki.
Półbutelka zawierać może najwyżej 425 centymetrów sześciennych, a cała butelka powyżej
425 do 850 centymetrów sześciennych.
O ile chodzi o butelki, których pojemność większa jest aniżeli 850 centymetrów sześciennych,
liczy się za każde dalsze, choćby tylko rozpoczęte, 425 centymetrów sześciennych połowę
stopy podatkowej, wyznaczonej od całej butelki.
Za butelki w znaczeniu ustawy niniejszej uważa się wszelkie naczynia, zawierające
wino musujące.
Zwolnienie od podatku.
Art. 3.
Od podatku zwalnia się:
a)
wino, moszcz i miód sycony domowego wyrobu, przeznaczone do użytku we własnem gospodarstwie,
a nie na sprzedaż, w ilości, nie przekraczającej 50 litrów rocznie;
b)
wino, moszcz i miód sycony, wywiezione zagranicę lub zniszczone w kraju, jako niezdatne
do spożycia;
c)
wino i moszcz, przeznaczone do wyrobu win musujących, spirytusu i octu;
d)
wino, moszcz i miód sycony, przeznaczone do badań naukowych;
e)
wino, moszcz i miód sycony wolne od cła przy wwozie z zagranicy, bądź jako bagaż,
bądź jako próbki bezpłatne, stosownie do obowiązujących przepisów celnych.
Termin płatności.
Art. 4.
1)
Podatek od napojów, wyszczególnionych w art. 1, płatny jest:
a)
od napojów, sprowadzanych z zagranicy, przy odprawie celnej;
b)
od napojów, wyrabianych w kraju - przed wywiezieniem produktu do wolnego obrotu z
dozwolonych pomieszczeń składowych(art. 11 ust. 3), albo przed zużyciem napojów w
obrębie tych pomieszczeń;
c)
od napojów, sprowadzanych z wolnego miasta Gdańska - przy odbiorze.
2)
Podatek ma uiszczać:
a)
od napojów, wprowadzanych przez linję celną - odbiorca przy odprawie celnej;
b)
od napojów, wyrabianych na obszarze, w którym obowiązuje ustawa niniejsza - wytwórca;
c)
od napojów, sprowadzanych z wolnego miasta Gdańska - ten, kto napoje te sprowadza.
Art. 5.
1)
Podatek od wina musującego uiszcza się przez umieszczenie na butelkach opasek podatkowych
(banderoli), zakupionych w kasie skarbowej, w sposób, unormowany przez Ministra Skarbu,
a podatek od innych napojów, wyszczególnionych w art. 1, w gotówce we właściwej kasie
skarbowej.
2)
Minister Skarbu władny jest, w wypadkach sprowadzania wina musującego nie w celu zarobkowym,
zezwolić na bezpośrednie uiszczenie podatku bez użycia opasek podatkowych.
Art. 6.
Podatek od napojów, wyszczególnionych w art. 1, może być zakredytowany na warunkach,
określonych przez Ministra Skarbu.
Art. 7.
Minister Skarbu władny jest zezwalać pod warunkami niezbędnemi do zabezpieczenia Skarbu
Państwa na urządzanie wolnych składów napojów, wyszczególnionych w art. 1, celem magazynowania
produktów bez pobierania podatku i wypuszczania ich do wolnego obrotu dopiero po należytem
opodatkowaniu.
Warunki, o których mowa w artykule niniejszym, określi rozporządzenie wykonawcze.
Art. 8.
Napoje, podlegające opodatkowaniu w myśl art. 1, może władza skarbowa w razie nieuiszczenia
podatku zająć bez względu na prawa osób trzecich i sprzedać, celem pokrycia należności
podatkowej.
Przedawnienie.
Art. 9.
1)
Prawo żądania zwrotu podatku, nienależnie pobranego, przedawnia się w ciągu roku,
licząc od dnia uiszczenia.
2)
Prawo żądania należnego Państwu podatku bez względu na to, czy jego wymiar został
dokonany, czy zatajeniem wstrzymany, przedawnia się w ciągu dziesięciu lat, licząc
od dnia powstania obowiązku podatkowego. Przedawnienie prawa żądania zapłaty podatku
przerywa każdy urzędowy krok, podjęty przez właściwą władzę, w celu ściągnięcia należności
podatku, wymierzonego lub zatajonego.
Środki kontroli.
Art. 10.
1)
Produkcja i sprzedaż wyrobów, wymienionych w art. 1, podlegają kontroli skarbowej.
2)
Przy wykonywaniu nadzoru nad ich wyrobem i sprzedażą obowiązują przepisy ustawy z
dn. 14 gn dnia 1923 r. o uprawnieniach organów wykonawczych władz skarbowych (Dz.
U. R. P. z 1924 r. № 5 poz. 37).
Art. 11.
1)
Wytwórca napojów, wyszczególnionych w art. 1, obowiązany jest najmniej na 14 dni przed
rozpoczęciem po raz pierwszy robót wytwórczych, zgłosić do właściwego urzędu akcyz
i monopolów odręczny plan i opis swego przedsiębiorstwa w trzech egzemplarzach, wymienić
wszystkie pomieszczenia, przeznaczone na wytwórnię, jako też połączone z nią przyrządy
i naczynia robocze oraz ich przeznaczenie; winien również załączyć opis postępowania
technicznego i wymienić kierownika wytwórni. Przedsiębiorcy już istniejących wytwórni
mają to uczynić najpóźniej w ciągu 30 dni po wejściu w życie niniejszej ustawy.
2)
Urząd akcyz i monopolów przeprowadzi weryfikację zakładu.
3)
Gotowe napoje, wyszczególnione w art. 1, wolno przechowywać, rozlewać i wydawać tylko
w pomieszczeniach (oddziały składowe), na ten cel przeznaczonych, za zgodą władzy
skarbowej.
4)
Naczynia, przeznaczone do wyrobu i przechowywania napojów, wyszczególnionych w art.
1, muszą być dokładnie wymierzone przez kontrolę skarbową.
5)
Przyrządy, służące bezpośrednio do wyrobu napojów, wyszczególnionych w art. 1, mogą
być na czas, przez który się Ich nie używa lub używać ich nie wolno, wyłączone z użycia
w sposób, określony w rozporządzeniu Ministra Skarbu.
6)
Wszelkie zmiany w rozkładzie pomieszczeń, urządzeń i naczyń wytwórni, tudzież w kierownictwie
wytwórni należy w ciągu 8 dni od ich wykonania zgłosić właściwemu organowi kontroli
skarbowej.
7)
O zmianie właściciela wytwórni nowonabywca winien w ciągu 8 dni donieść właściwemu
urzędowi akcyz i monopolów.
Art. 12.
1)
Wytwórcy napojów, wymienionych w art. 1, winni prowadzić:
a)
księgę produkcji napojów, wyszczególnionych w art. 1;
b)
księgę podatku.
2)
W księdze produkcji należy zapisywać: ilość i rodzaj użytych do produkcji materjałów
surowych (winogron, rodzynków, owoców, miodu, cukru, soków i t. p.), ilość i jakość
płynu, uzyskanego stosownie do toku postępowania technicznego przed dokonaniem fermentacji,
tudzież ilość gotowych napojów, przeniesionych po fermentacji do oddziału składowego
(art. 11 ust. 3).
3)
Do księgi podatku zapisuje się najpóźniej następnego dnia roboczego: ilość otrzymanych
gotowych napojów, przeznaczonych do zmagazynowania, ilość napojów, rozlanych do butelek,
ilość napojów, opodatkowanych i wydanych do wolnego obrotu, ilość napojów, wziętych
ponownie do przeróbki, wreszcie kwoty uiszczonego podatku.
Art. 13.
Naczynia z napojami, wyszczególnionemi w art. 1, wypuszczane do wolnego obrotu, winny
posiadać oznaczenie nazwy (firmy) wytwórni, rozlewni, hurtowni lub sprzedawcy i ich
adresu, jako też rodzaju zawartego w nich napoju. W szczególności, o ile chodzi o
wino, musi być zaznaczone, czy wino jest gronowe, rodzynkowe, owocowe, czy też sztuczne,
zwykłe czy musujące, mocne czy stołowe.
Art. 14.
Zabrania się:
1)
wywozić z wytwórni i sprzedawać moszcz, który po wyciśnięciu z winogron lub owoców
zalany już został drożdżami winnemi i nie przeszedł głównej fermentacji;
2)
dodawać do wina lub moszczu sacharyny, kwasu salicylowego, związków boru, strontu,
bizmutu, jako też klarowania wina zapomocą gipsu.
Art. 15.
1)
Przedsiębiorstwa wyrobu i sprzedaży napojów, wyszczególnionych w art. 1, opłacają
specjalną opłatę patentową według dołączonej taryfy. Opłacie tej nie podlegają składy
fabryczne przy wytwórniach (magazyny fabryczne) tudzież składy, służące wyłącznie
do przechowywania napojów przy dostawie z zagranicy lub przy wywozie zagranicę, wreszcie
przedsiębiorstwa sprzedaży, w których obok napojów, wyszczególnionych w art. 1, sprzedawane
są inne napoje alkoholowe za uiszczeniem opłaty patentowej, unormowanej w taryfie,
dołączonej do art. 78 ustawy z dn. 31 lipca 1924 r. o monopolu spirytusowym (Dz. U.
R. P. № 78, poz. 756).
2)
Opłaty patentowe uiszcza przedsiębiorstwo wytwórni, względnie zakładów sprzedaży,
zgóry za cały rok kalendarzowy w miesiącu grudniu roku poprzedniego. Przedsiębiorstwa,
powstałe w ciągu pierwszej połowy roku kalendarzowego, winny uiścić przed rozpoczęciem
czynności roczną opłatę patentową. Od wytwórni, względnie zakładu sprzedaży, otwartych
dopiero w drugiem półroczu roku kalendarzowego, płaci przedsiębiorca połowę opłaty
patentowej. Od zakładów sprzedaży, prowadzonych w kąpieliskach, uzdrowiskach i letniskach
tylko w czasie sezonu letniego, płaci przedsiębiorca połowę opłaty patentowej z ważnością
od 1 maja do 30 września.
3)
Niedozwolony jest wyrób, ani sprzedaż wymienionych w art. 1 napojów bez wykupienia
przepisanych patentów, a do czasu wykupienia patentu przedsiębiorstwo ulega zamknięciu.
Art. 16.
Przepisy art. 11, 12 i 15 nie dotyczą wypadków, przewidzianych w art. 3 punkt a).
Art. 17.
Minister Skarbu władny jest wydać szczegółowe przepisy o uruchomianiu wytwórni, wypuszczaniu
do wolnego obrotu wina wszelkiego rodzaju i miodu, o kontroli i rachunkowości wytwórni,
rozlewni i miejsc sprzedaży, tudzież ustalić wzory ksiąg, przystosowane do kontroli
przedsiębiorstwa.
Art. 18.
Zakłady, w których popełniono defraudację podatkową, mogą być poddane przez władze
skarbowe II instancji specjalnej kontroli (stałemu nadzorowi) na koszt właścicieli.
Władza skarbowa może zażądać usunięcia pracownika lub kierownika, który popełnił defraudację
podatkową. W razie uchylania się przedsiębiorcy od spełnienia tego zarządzenia zakład
ulegnie zamknięciu na mocy rozporządzenia izby skarbowej.
Przepisy przejściowe.
Art. 19.
1)
Wino wszelkiego rodzaju, moszcz i miód sycony, znajdujące się w dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy w posiadaniu sprzedawców, którzy na mocy obowiązujących przepisów
podatku od zapasów jeszcze nie uiścili, podlegają opodatkowaniu, a to:
a)
wino gronowe - po 1 zł., napoje, podobne do wina - po 80 groszy, wino rodzynkowe -
po 40 groszy, wino owocowe i miód sycony - po 20 groszy od litra;
b)
moszcz winny - po 50 groszy, moszcz owocowy - po 10 groszy od litra;
c)
wino musujące gronowe po 2 zł. 30 groszy od butelki, a po 1 zł. 15 groszy od półbutelki;
takież wino owocowe - po 90 groszy od butelki, 45 groszy od półbutelki.
2)
Ilość wina, miodu i moszczu w naczyniach szklanych obliczy się w ten sposób, że butelki
poniżej 0,5 litra liczone będą za 0,5 litra, butelki powyżej 0,5 litra do 0,75 litra
za 0,75 litra, powyżej 0,75 litra za litr. O ile butelki zawierają powyżej 1 litra,
liczy się części litra do 0,5 za 0,5, a powyżej 0,5 litra za cały litr. Odnośnie do
naczyń z winem musującem stosuje się art. 2 ust. 4.
3)
Należność podatkowa od zapasów, o ileby przewyższała 100 zł., może być przez izbę
skarbową zakredytowana na warunkach, które ustali Minister Skarbu.
Art. 20.
Sprzedawcy, o których mowa w art. 19, są obowiązani zgłosić na piśmie w dwóch egzemplarzach
w ciągu ośmiu dni po wejściu w życie niniejszej ustawy cały zapas obciążonego dodatkowym
podatkiem wina, moszczu i miodu, który będą posiadali na składzie w dniu wejścia w
życie niniejszej ustawy, a to w b. zaborze rosyjskim właściwemu urzędowi akcyz i monopolów
skarbowych, zaś poza siedzibą tych urzędów właściwemu inspektorowi kontroli skarbowej,
a w b. zaborach austrjacko - węgierskim i pruskim równorzędnym urzędom skarbowym.
Zgłoszenie ma zawierać dane co do ilości, tudzież co do miejsca przechowywania zapasów.
Przyjmujący zgłoszenia zbada ścisłość danych oraz potwierdzi na obu egzemplarzach
dzień zgłoszenia. Jeden egzemplarz sprawdzonego zgłoszenia doręcza się przedsiębiorcy.
Art. 21.
Przypadający od zapasów dodatkowy podatek ma być wpłacony w ciągu 14 dni po otrzymaniu
sprawdzonego egzemplarza zgłoszenia bezpośrednio do właściwej kasy skarbowej, lub
za pośrednictwem Pocztowej Kasy Oszczędności na rachunek kasy skarbowej.
Art. 22.
Osoby, które zaniedbają zgłoszenia, przepisanego art. 20, lub zgłoszą mniejszą ilość
wyrobów, ulegną karze pieniężnej w wysokości dziesięciokrotnej ilości zatajonego podatku.
Przepisy końcowe.
Art. 23.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.
Art. 24.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej z dniem
1 września 1925 r.
Z chwilą wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc dotychczas obowiązujące ustawy
i rozporządzenia, dotyczące przedmiotu, unormowanego niniejszą ustawą. Do czasu jednak
wejścia w życie ogólnej ustawy karnej skarbowej należy stosować dotąd obowiązujące
przepisy karne.
Dodatek do podatku od wina i win musujących, pobierany przez związki komunalne na
zasadzie art. 10 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów
komunalnych (Dz. U. R. P. № 94 poz. 747), utrzymuje się w mocy.
Pod względem wymiaru opłat patentowych zalicza się do I klasy miejscowości miasta:
Kraków, Lwów, Poznań, Warszawa i Wilno; do II klasy miejscowości miasta, liczące ponad
10000 mieszkańców; do III klasy miejscowości - wszystkie inne miejscowości.
Zaliczanie miejscowości do klas poszczególnych porucza się na przyszłość Ministrowi
Skarbu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.
Załącznik - Opłaty patentowe
A.
Opłaty od patentów za wyrób:
|