Ustawaz dnia 21 marca 1924 r.w przedmiocie zmian niektórych postanowień ustawy o państwowej służbie cywilnej
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę, następującej treści:
Art. 1.
Do art. 17 ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej (Dz. U. R.
P. № 21 poz. 164) w brzmieniu, ustalonem w art. 3 noweli do tej ustawy z dnia 28 lipca
1922 r. (Dz. U. R. P. № 67 poz. 606), dodaje się, jako ustęp ostatni, następujące
postanowienie:
„
Urzędników Kancelarji Cywilnej Prezydenta Rzeczypospolitej mianuje Prezydent Rzeczypospolitej
za kontrasygnatą Prezesa Rady Ministrów
”
.
Art. 2.
Art. 52 ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej otrzymuje następujące
brzmienie:
„
O ile dobro służby tego wymaga, można przenieść urzędnika do innej miejscowości i
na inne stanowisko służbowe nie niższego stopnia służbowego, w tej samej kategorji
urzędników i w tym samym dziale zarządu państwowego.
Przeniesienia urzędnika dokonywa władza naczelna, względnie władza, bezpośrednio podległa
władzy naczelnej, której przekazane zostało mianowanie na dane stanowiska służbowe.
O ile na zasadzie art. 17 niniejszej ustawy mianowanie urzędników pięciu najniższych
stopni służbowych przekazano kierownikom władz, bezpośrednio podlegających władzy
naczelnej, przeniesienie tych urzędników z okręgu terytorjalnego kierownika władzy,
który ich mianował, do innego okręgu terytorjalnego należy do władzy naczelnej.
Przy przeniesieniach z urzędu lub w drodze konkursu należą się urzędnikowi koszty
przeniesienia.
Przy przeniesieniach na prośbę urzędnika przyznanie kosztów przeniesienia zależeć
będzie od decyzji właściwej władzy naczelnej.
Do przesiedlenia się należy urzędnikowi wyznaczyć odpowiedni termin i zwolnić go na
odpowiedni czas od pełnienia służby, uwzględniając przytem jego warunki osobiste i
rodzinne
”
.
Art. 3.
Do art. 54 ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej dodaje się,
jako ustęp 4, następujące postanowienie:
„
Urzędników pierwszych czterech stopni służbowych przenosi w stan nieczynny, względnie
w stan rozporządzalności, Prezydent Rzeczypospolitej na wniosek Rady Ministrów
”
.
Art. 4.
W punkcie 4 art. 77 ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej
dodaje się po słowach: „z umniejszonem uposażeniem emerytalnem” słowa: „względnie
odprawą”.
Art. 5.
Do art. 84 ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej dodaje się,
jako ustęp ostatni, następujące postanowienie;
„
Urzędnicy, przeniesieni w stan spoczynku, podlegają odpowiedzialności dyscyplinarnej
z powodu występku służbowego, którego dopuścili się w czasie czynnej służby
”
.
Art. 6.
Do art. 85 ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej dodaje się,
jako ustęp ostatni, następujące postanowienie:
„
Te same kary dyscyplinarne mają zastosowanie do urzędników, przeniesionych w stan
spoczynku, przy zachowaniu właściwości tej komisji dyscyplinarnej, której podlegali
w czasie pełnienia służby czynnej
”
.
Art. 7.
Do art. 92 ustawy z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej w brzmieniu,
ustalonem art. 5 noweli z dn. 28 lipca 1922 r., dodaje się, jako ustęp ostatni, następujące
postanowienie:
„
Niższych funkcjonarjuszów Kancelarji Cywilnej Prezydenta Rzeczypospolitej mianuje
Szef tej Kancelarji
”
.
Art. 8.
Przewidziany w art. 116 ustawy z dn. 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej
w brzmieniu noweli z dnia 28 lipca 1922 r. termin dwuletni dla ustalenia urzędników
i niższych funkcjonarjuszów państwowych od wejścia w życie ustawy przedłuża się o
jeden rok,
Art. 9.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza Prezesowi Rady Ministrów i innym ministrom we
właściwym każdemu z nich zakresie działania.
Art. 10.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.