Ustawaz dnia 11 sierpnia 1923 r.zmieniająca niektóre przepisy ustawy o ustroju sądownictwa i ustawy o postępowaniu
w cywilnych sprawach spornych w województwach: poznańskiem i pomorskiem oraz w górnośląskiej
części województwa śląskiego
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawą następującej treści:
Art. 1.
W § 23 niemieckiej ustawy o ustroju sądownictwa wprowadza się zmiany następujące:
1.
L: 1 otrzymuje brzmienie następujące:
„
I.
spory o roszczenia majątkowe, których przedmiot w gotówce lub wartości pieniężnej
nie przekracza kwoty pięciu miljonów marek polskich
”
;
2.
Pod. L: 2 po słowach „spory o szkodę, wyrządzoną przez zwierzynę” umieszcza się jako
nowy ustęp postanowienie następujące:
„
roszczenia o spełnienie obowiązku utrzymania uzasadnionego przez małżeństwo lub pokrewieństwo
”
.
Art. 2.
L. 4 § 709 niemieckiej ustawy o postępowaniu w cywilnych sprawach spornych otrzymuje
brzmienie następujące:
„
4 inne roszczenia majątkowe, o ile przedmiot zasądzenia w gotówce lub wartości pieniężnej
nie przekracza kwoty dwóch i pół miljona marek polskich; co do wartości przedmiotu
stosuje się przepisy §§ 3 - 9
”
.
Art. 3.
I.
W art. 1 rozporządzenia Ministra b. Dzielnicy Pruskiej z dnia 15 maja 1920 r. o postępowaniu
w sprawach, podlegających rozpoznaniu Sądu Najwyższego (Dz. Urz. Ministerstwa b. Dzielnicy
Pruskiej № 23, poz. 208), wprowadza się zmiany następujące:
1.
Przepis, umieszczony pod 1: zastępuje się następującem postanowieniem:
„
§ 73 otrzymuje brzmienia następujące:
„
Przed sądami okręgowemi i apelacyjnemi strony muszą powierzyć swe zastępstwo jako
pełnomocnikowi adwokatowi, dopuszczonemu do wykonywania zawodu adwokackiego w województwach:
poznańskiem, pomorskiem lub w górnośląskiej części województwa śląskiego (proces adwokacki);
tylko za pośrednictwem takiego adwokata wolno zakładać rewizję, wnosić uzasadnienie
rewizji i pismo o przyłączeniu się do rewizji.
Przepis ten nie stosuje się do postępowania przed sędzią, wyznaczonym lub wezwanym,
ani do czynności procesowych, które można przedsiębrać przed sekretarzem sądowym.
Adwokat, o którym mowa w ustępie 1, może się sam zastępować przed sądami, położonemi
na obszarze, w ustępie 1 wymienionym
”
.
”
.
2.
Przepis, umieszczony pod 4: zastępuje się następującem postanowieniem:
„
Ustęp 1 § 546 otrzymuje brzmienie następujące:
„
W sporach o roszczenia majątkowe rewizja jest dopusczalna jedynie wówczas, gdy wartość
przedmiotu zażalenia przekracza kwotę trzydziestu miljonów marek polskich
”
.
”
.
II.
Moc obowiązującą powyższych postanowień rozciąga się na obszar górnośląskiej części
województwa śląskiego, a zarazem uchyla się przepis, umieszczony pod 1 w artykule
1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 1922 r. w przedmiocie zmiany
niektórych przepisów niemieckiej ustawy o postępowania w cywilnych sprawach spornych
dla górnośląskiej części województwa śląskiego (Dz. U. R. P. № 108, poz. 1003) i przepis,
umieszczony pod 3 w artykule 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 czerwca
1922 r. o postępowaniu sądowem w sprawach z górnośląskiej części województwa śląskiego,
podlagających rozpoznaniu Sądu Najwyższego Dz. U. R. P. № 46, poz. 399).
Art. 4.
1.
W rozporządzeniu Ministra b. Dzielnicy Pruskiej z dnia 23 czerwca 1920 r. o dalszej
zmianie niektórych przepisów niemieckiej ustawy o ustroju sądownictwa i o uproszczeniu
postępowania w cywilnych sprawach spornych (Dziennik Urzędowy Ministerstwa byłej Dzielnicy
Pruskiej № 34, poz. 304) wprowadza się zmiany następujące:
I.
Przepis, umieszczony w artykule 2 L: 5, zastępuje się następującem postanowieniem:
„
Ustęp 3 § 568 otrzymuje brzmienie następujące:
„
Rozstrzygnienia sądów okręgowych w przedmiocie kosztów sporu podlegają dalszemu zażaleniu
tylko wówczas, gdy suma zażalenia przekracza kwotą pół miljona marek polskich.
”
”
2.
Przepis, umieszczony w artykule 3 L: 2, zastępuje się następującemi postanowieniami:
„
2.
Zdanie 1 ustępu 1 § 20 otrzymuje brzmienie następujące:
„
W wypadkach, gdy odwołanie dotyczy wyłącznie roszczenia, które ma za przedmiot zapłatę
sumy pieniężnej, jest odwołanie jedynie wówczas dopuszczalne, gdy wartość przedmiotu
zażalenia przekracza kwotę pół miljona marek polskich.
”
”
3.
§ 21 otrzymuje brzmienie następujące:
„
W wypadkach, przewidzianych w §§ 3, 4 rozporządzenia o sądowem ustanawianiu czasokresów
do zapłaty (Dz. Ust. Rzeszy 1915 str. 290), natychmiastowe zażalenie jest jedynie
wówczas dopuszczalne, gdy kwota wierzytelności przekracza sumę pół miljona marek polskich.
”
4.
§ 22 otrzymuje brzmienie następujące:
„
W wypadku, przewidzianym w ustępie 3 § 99 ustawy o postępowaniu w cywilnych sprawach
spornych, natychmiastowe zażalenie przeciw rozstrzygnieniu jest jedynie wówczas dopuszczalne,
gdy suma zażalenia przekracza kwotę pół miljona marek polskich.
”
II.
Moc obowiązującą powyższych postanowień rozciąga się na obszar górnośląskiej części
województwa śląskiego.
Art. 5.
Na obszar województw: poznańskiego i pomorskiego rozciąga się moc obowiązującą artykułu
1 L: 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 1922 r. w przedmiocie
zmiany niektórych przepisów niemieckiej ustawy o postępowaniu w cywilnych sprawach
spornych dla górnośląskiej części województwa śląskiego (Dz. U. R. P. № 103, poz.
1003).
Art. 6.
Upoważnia się Radę Ministrów do wprowadzenia na wniosek Ministra Sprawiedliwości odpowiednio
do stosunków walutowych zmian w kwotach pieniężnych, wyżej określonych.
Art. 7.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie w województwach: poznańskiem i pomorskiem po upływie
14 dni po dniu ogłoszenia, a w górnośląskiej części województwa śląskiego z dniem
1 listopada 1923 r.
Do sporów, zawisłych w sądach w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, należy stosować
dotychczasowe przepisy, określające właściwość sądów i dopuszczalność środków prawnych.
Przepis ten będzie miał zastosowanie także przy każdej dalszej zmianie w kwotach pieniężnych,
wprowadzonej na podstawie artykułu 6.
Art. 8.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.