Ustawaz dnia 11 sierpnia 1923 r.zmieniająca niektóre przepisy karne, obowiązujące w województwach: poznańskiem i pomorskiem
oraz w górnośląskiej części województwa śląskiego
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
Grzywny (jako środki karne, dyscyplinarne, porządkowe, sądowo- i administracyjno -
egzekucyjne), nawiązki i wynagrodne, granice upoważnień organów władz administracyjnych
do zagrażania grzywnami lub nakładania grzywien w drodze administracyjnej, tudzież
granice upoważnień organów władzy dyscyplinarnej do nakładania grzywien w drodze dyscyplinarnej
(porządkowej), zawarte w ustawach i rozporządzeniach, wydanych przed dniem 8 stycznia
1919 r. - podwyższa się dziesięć tysięcy razy w stosunku do kwoty pierwotnej.
Art. 2.
W niemieckim kodeksie karnym z dnia 15 maja 1871 r. (Dz. Ustaw Rzeszy z r. 1876 str.
40) wprowadza się następujące zmiany:
1)
Ustępy 2 i 3 § 1 otrzymują brzmienie następujące:
„
Czyn, zagrożony osadzeniem w twierdzy do pięciu lat, więzieniem, albo grzywną powyżej
miljona pięciuset tysięcy marek polskich, jest występkiem.
Czyn, zagrożony aresztem lub grzywną do miljona pięciuset tysięcy marek polskich,
jest wykroczeniem
”
.
2)
§ 27 otrzymuje brzmienie następujące:
„
Najniższy wymiar grzywny przy zbrodniach i występkach wynosi trzydzieści tysięcy marek
polskich, przy wykroczeniach dziesięć tysiący marek polskich.
Przy wymiarze grzywny należy uwzględnić takie stosunki gospodarcze skazanego
”
.
3)
Po § 27 dodaje się jako § 27 a) postanowienia następujące:
„
Jeżeli stosunki gospodarcze skazanego czynią prawdopodobnem, że skazany nie jest w
stanie grzywny zaraz zapłacić sąd może w wyroku lub później zakreślić mu stosowny
czasokres do uiszczenia grzywny, albo dozwolić na spłacenie jej w określonych ratach.
Jeżeli skazany spłat ratami nie uiszcza na czas, albo jeżeli jego stosunki gospodarcze
ulegną istotnej zmianie, sąd może zezwolenie na spłacenie grzywny ratami odwołać.
Przepisy § 494 ustawy o postępowaniu karnem stosuje się odpowiednio
”
.
4)
W § 28 wprowadza się zmiany następujące:
a)
W ustępie 1 dodaje się jako zdanie drugie postanowienie następujące:
„
Usiłowania ściągnięcia grzywny można zaniechać, jeżeli przewiduje się z całą pewnością,
że nie będzie można jej ściągnąć z majątku osoby skazanej
”
.
b)
Ustęp 2 otrzymuje brzmienie następujące:
„
Jeżeli za występek grozi grzywna wyłącznie albo na pierwszem miejscu, albo do wyboru
obok aresztu, wówczas można grzywnę zamienić na areszt, o ile nałożona grzywna nie
przekracza sześciu miljonów marek polskich, a zastępująca ją kara na wolności sześciu
tygodni.
”
5)
Ustęp 1 § 29 otrzymuje brzmienie następujące:
„
W razie zamiany grzywny, nałożonej z powodu zbrodni lub występku, należy za równą
jednodniowej karze na wolności uważać sumę od trzydziestu tysięcy do stupięćdziesięciu
tysięcy marek polskich, w razie zaś zamiany grzywny, nałożonej z powodu wykroczenia,
sumę od dziesięciu tysięcy do stupięćdziesięciu tysięcy marek polskich.
”
6)
Po § 29 dodaje się jako §§ 29a) i 29b) postanowienia następujące:
„
§ 29a).
Jeżeli za występek, wedle ustawy nie zagrożony grzywną lub zagrożony nią tylko obok
kary na wolności, skazuje się na karę pozbawienia wolności poniżej trzech miesięcy,
a cel kary ze względu na stosunki gospodarcze skazanego da się osiągnąć przez nałożenie
grzywny, można karę pozbawienia wolności zamienić na grzywnę aż do wysokości dziesięciu
miljonów marek polskich i to niezależnie od zasady, wyrażonej w § 29.
W razie nieściągalności grzywny lub jej części wstępuje w jej miejsce orzeczona kara
na wolności, względnie stosunkowa część jej.
§ 29 b). Za przestępstwo, popełnione z pobudek zysku, a niezagrożona grzywną, można
obok kary pozbawienia wolności, przepisanej w ustawie, wymierzyć grzywnę aż do sześćdziesięciu
miljonów marek polskich.
W razie nieściągalności grzywny lub jej części stosuje się odpowiednie postanowienia
§ 28 oraz ustępu 2 § 29; najwyższy wymiar kary więzienia, wstępujący w miejsce nieściągalnej
grzywny lub jej części, wynosi jednak trzy lata.
”
7)
Liczby 4, 5 i 6 ustępu 1 § 70 otrzymują brzmienie następujące:
„
4.
osadzenie w twierdzy, albo więzienie od dwóch do pięciu lat, albo grzywnę poniżej
sześćdziesięciu miljonów marek polskich, w dziesięciu latach.
5.
osadzenie w twierdzy, albo w więzieniu do dwóch lat lub grzywnę powyżej miljona pięciuset
tysięcy do sześćdziesięciu miljonów marek polskich, w pięciu latach.
6.
areszt, albo grzywnę do miljona pięciuset tysięcy marek polskich, w dwóch latach
Art. 3.
Ustęp 2 § 13 pruskiej ustawy o kradzieżach leśnych z dnia 15 kwietnia 1878 r. (Zb.
Ust. str. 222) otrzymuje brzmienie następujące:
„
Kwotę od dziesięciu tysięcy do pięćdziesięciu tysięcy marek polskich należy uważać
za równą jednodniowej karze więzienia
”
.
Art. 4.
W § 6 pruskiej ustawy o policji polnej i leśnej z dnia 1 kwietnia 1880 r. (Zb. Ust.
str. 230) wstępuje w miejsce kwoty dotychczasowej - kwota stu tysięcy marek polskich.
Art. 5.
W niemieckiej ustawie o ustroju sądownictwa z dnia 27 stycznia 1877 r. (Dz. Ust. Rzeszy
str. 41) wstępują w miejsce kwot dotychczasowych:
1)
w § 27 I. 2 kwota sześciu miljonów marek polskich,
2)
w § 27 I. 4, 5, 6 i 7 oraz w § 28 kwota miljona pięciuset tysięcy marek polskich.
Art. 6.
Kwotę grzywny, którą mogą wymierzać mandatem karnym (§ 447 ustawy o postępowaniu karnem)
sądy powiatowe (pokoju) - podwyższa się do wysokości miljona pięciuset tysięcy marek
polskich; izby karne wymierzać mogą grzywny mandatem karnym bez ograniczenia co do
wysokości.
Art. 7.
W zdaniu 1 ustępu 3 § 1 pruskiej ustawy o wydawaniu policyjnych rozporządzeń karnych
z powodu wykroczeń z dnia 23 kwietnia 1883 r. (Zb. Ust. str. 65) wstępuje w miejsce
kwoty dotychczasowej - kwota trzystu tysięcy marek polskich.
Art. 8.
Upoważnia się Radę Ministrów do wprowadzenia zmian w kwotach pieniężnych, określonych
w niniejszej ustawie oraz w przepisach karnych, ogłoszonych po 8 stycznia 1919 r.,
choćby po wejściu w życie niniejszej ustawy - o ile przepisy szczególne takiego upoważnienia
nie przyznają innej władzy; przepis art. 9 stosuje się odpowiednio.
Art. 9.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie w województwach: poznańskiem i pomorskiem po upływie
14 dni po dniu ogłoszenia, a w górnośląskiej części województwa śląskiego z dniem
1 listopada 1923 r., lecz nie stosuje się do przestępstw, popełnionych przed jej wejściem
w życie.
Art. 10.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrom: Sprawiedliwości, Spraw Wewnętrznych
i Skarbu.