Ustawaz dnia 6 lipca 1923 r.w przedmiocie rozciągnięcia na obywateli państw obcych przepisów prawnych o odszkodowaniu
z tytułu nieszczęśliwych wypadków przy pracy, niezdolności do pracy, starości, śmierci,
jakoteż braku pracy
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
Obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej przepisy prawne w przedmiocie ubezpieczeń
społecznych lub obowiązków odszkodowania z tytułu nieszczęśliwych wypadków przy pracy,
niezdolności, do pracy, starości, śmierci, jakoteż braku pracy mają zastosowanie co
do obowiązku ubezpieczenia i prawa do wszystkich świadczeń wraz z wszystkiemi dodatkami
droźyżnianemi i dodatkiem na wychowanie również względem zatrudnionych na obszarze
Rzeczypospolitej Polskiej obywateli państw obcych, oraz ich rodzin nawet zamieszkałych
poza granicami Polski. Obywatele państw obcych oraz ich rodziny korzystają z wszelkich
praw do świadczeń wraz z dodatkami, nabytych w drodze ubezpieczeń społecznych, również
w razie opuszczenia granic Rzeczypospolitej Polskiej.
O ile jednak państwo obce ogranicza analogiczne prawa obywateli polskich, może Rada
Ministrów na wniosek Ministra Pracy i Opieki Społecznej wydać przepisy, ograniczające
odnośne prawa obywateli tego państwa w Polsce.
Art. 2.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej.
Art. 3.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i z tą chwilą tracą moc obowiązującą
wszelkie niezgodne z nią przepisy prawa.