Ustawaz dnia 1 maja 1923 r.w przedmiocie zmiany niektórych postanowień ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. o podatku
od kapitałów i rent
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
Zawiesza się z dniem 1 stycznia 1923 r. wymiar i pobór podatku od kapitałów i rent
na zasadzie art. 1 i art. 2 ustęp 4 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. №
76, poz. 517).
Ponowny wymiar i pobór tego podatku może być zarządzony uchwałą Rady Ministrów, ogłoszoną
w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 2.
Art. 28 wymienionej wyżej ustawy otrzymuje brzmienie następujące:
„
Podatek od przychodów, wymienionych w art. 2 w ustępach 1 do 4 włącznie, wynosi 10%.
Podatek od przychodów, wymienionych w art. 2 w ust. 5 wynosi:
a)
20%, o ile chodzi o świadczenia, umówione w kontraktach wydobywania ropy naftowej
lub gazu ziemnego;
b)
10%, o ile chodzi o świadczenia, umówione w kontraktach wydobywania innych ciał kopalnych.
Podatek od wymienionych w art. 2 ustępie 6 specjalnych rachunków bieżących (on'callowych)
wynosi 0,540% rocznie w stosunku do czasu i sumy pożyczek (liczb procentowych)
”
.
Art. 3.
Art. 34 część pierwsza ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. otrzymuje brzmienie następujące:
„
Podatek od przychodów z kapitałów, wskazanych w art. 2 ustępie 3, wymienione w tym
ustępie instytucje pobierają od właścicieli tych kapitałów i wpłacają do kas skarbowych
najpóźniej w ciągu dwóch miesięcy po upływie roku sprawozdawczego
”
.
Art. 4.
Art. 35 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. otrzymuje brzmienie następujące:
„
Podatek, przypadający od świadczeń, umówionych w kontraktach o wydobywanie ciał kopalnych
z cudzego gruntu (procentów brutto, art. 2 ust. 5), przedsiębiorstwa górnicze mają
do końca każdego miesiąca obliczyć i wpłacić do kas skarbowych za każdy ubiegły kalendarzowy
miesiąc produkcji.
O ile. dyrekcja Państwowych Zakładów Naftowych wykona prawo zakupu, przysługujące
jej w myśl ustawy w przedmiocie zakupu ropy bruttowej dla państwowej fabryki olejów
mineralnych w Drohobyczu, obowiązek obliczenia, potrącenia i wpłacenia podatku ciąży
na tejże dyrekcji
”
.
Art. 5.
Art. 37 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. o podatku od kapitałów i rent nadaje się brzmienie
następujące:
„
Odpowiedzialność za terminowe wpłacenie do kasy skarbowej i za prawidłowe obliczenie
podatku ciąży na właściwych instytucjach lub przedsiębiorstwach.
Od kwot podatku, nie wpłaconych w terminach przepisanych, pobiera się kary za zwłokę,
w wysokości 10% miesięcznie, przyczem miesiąc rozpoczęty liczy się za cały
”
.
Art. 6.
Kwoty grzywien pieniężnych, oznaczone w artykułach 42 i 43 ustawy z dnia 16 lipca
1920 r., podwyższa się pięćdziesięciokrotnie i upoważnia się Ministra Skarbu, poczynając
od roku podatkowego 1924 do corocznego podwyższania, względnie obniżania tych kwot
za pomocą ich mnożenia lub dzielenia przez wykładnik w stosunku przeciętnej cen hurtowych
w roku 1922 do przeciętnej tych cen w roku, poprzedzającym rok podatkowy.
Wykładnik podwyżki, względnie zniżki, w postaci liczby całej lub conajwyżej z jednym
znakiem dziesiętnym ustala Minister Skarbu w pierwszej połowie stycznia roku podatkowego
na podstawie danych, dostarczonych przez Główny Urząd Statystyczny.
Art. 7.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.
Art. 8.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem artykułów 2 i 4,
które uzyskują moc obowiązującą równocześnie z wejściem w życie ustawy w przedmiocie
zakupu ropy bruttowej dla państwowej fabryki olejów mineralnych w Drohobyczu.