Ustawaz dnia 17 grudnia 1921 r.w przedmiocie rozciągnięcia mocy obowiązującej ustawy z dnia 6 lipca 1920 r. o ujednostajnieniu
na obszarze b. zaboru rosyjskiego ustaw i rozporządzeń o państwowym podatku przemysłowym
na cały obszar Rzeczypospolitej Polskiej
Treść ustawy
Art. 1.
Ustawa z dnia 6 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 66 poz. 437) w przedmiocie ujednostajnienia
na obszarze b. zaboru rosyjskiego ustaw i rozporządzeń o państwowym podatku przemysłowym
obowiązuje ze zmianami, wprowadzonemi w niniejszej ustawie, od roku podatkowego 1921
na obszarze b. dzielnicy rosyjskiej, a od roku podatkowego 1922 na całym obszarze
Rzeczypospolitej Polskiej.
Przypadający za rok podatkowy 1921 na obszarze izb skarbowych: warszawskiej, białostockiej,
kieleckiej, łódzkiej, lubelskiej, brzeskiej i łuckiej zasadniczy podatek przemysłowy
w myśl ustawy z 6 lipca 1920 r. nie ulega żadnej zmianie.
Art. 2.
Art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 66 poz. 437) otrzymuje następujące
brzmienie:
„
Dla celów wymiaru i poboru zasadniczego podatku przemysłowego dzieli się miejscowości
na następujące klasy:
I.
Na obszarze izb skarbowych: warszawskiej, białostockiej, kieleckiej, łódzkiej i lubelskiej:
A)
M. st. Warszawa.
B)
Klasa I. Miasta: Łódź, Lublin, Sosnowiec.
C)
Klasa II. Miasta: Białystok, Częstochowa, Kalisz, Kielce, Łomża, Pabjanice, Piotrków,
Płock, Radom, Siedlce, Suwałki, Tomaszów (woj. łódzkie),
Włocławek. Powiaty: będziński, dąbrowski, warszawski.
D)
Klasa III. Miasta: Augustów, Biała (ziemia siedlecka), Busk, Chełm, Ciechanów, Ciechocinek,
Hrubieszów, Kalwarja, Kałuszyn, Koło, Konin, Końskie, Krasnystaw, Lubarków, Łęczyca,
Łowicz, Łuków, Mława, Miechów, Międzyrzec, Nowomińsk, Noworadomsk, Opatów, Opoczno,
Ostrołęka, Ostrów, Pińczów, Płońsk, Puławy, Pułtusk, Rawa (woj. warszawskie), Radzymin,
Radzyń, Sandomierz, Sokołów (woj. lubelskie), Szydłowiec, Tomaszów (woj. lubelskie),
Turek, Węgrów, Wieluń, Włodawa, Zamość, Zduńska-Wola. Powiaty: błoński, brzeziński,
częstochowski, kaliski, kutnowski, łódzki, lubelski, olkuski, radomski, włocławski.
E)
Klasa IV: Wszystkie inne miejscowości.
II.
Na obszarze izb skarbowych: krakowskiej i lwowskiej.
A)
Klasa I. Miasta: Borysław, Drohobycz, Kraków, Lwów.
B)
Klasa II. Miasta: Biała, Chrzanów, Jarosław, Jasło, Kołomyja, Krosno, Nowy-Sącz, Oświęcim,
Przemyśl, Rzeszów, Sniatyń, Stanisławów z Knihininem wsią i Knihininem kolonją, Stryj,
Tarnów, Tarnopol. Powiaty: bialski, drohobycki z wyłączeniem Borysławia, krakowski,
lwowski.
C)
Klasa III. Miasta: Brody, Brzeżany, Bochnia, Buczacz, Borszczów, Busk, Czortków, Dębica,
Dolina, Gorlice, Gródek Jagielloński, Jaworów, Kałusz, Kamionka Strumiłowa, Limanowa,
Łańcut, Mielec, Mościska, Myślenice, Nowy Targ, Podhajce, Poronin, Przemyślany, Przeworsk,
Rabka, Rawa Ruska, Rohatyn, Ropczyce, Rymanów, Sambor, Sanok, Sokal, Trembowla, Wieliczka,
Zaleszczyki, Zakopane, Złoczów, Żółkiew, Żywiec ze Zabłociem. Powiaty: chrzanowski,
gorlicki, krośnieński, nowo-sądecki i rzeszowski.
D)
Klasa IV: Wszystkie inne miejscowości.
III.
Na obszarze izb skarbowych: pomorskiej i poznańskiej.
A)
Klasa I. Miasta: Poznań i Bydgoszcz.
B)
Klasa II. Miasta: Gniezno, Grudziądz, Inowrocław, Toruń. Powiaty: poznański i bydgoski.
C)
Klasa III. Miasta: Brodnica, Chełmno, Chodzież, Chojnice, Czarnków, Działdowo, Fordon,
Gdynia, Gniew, Gostyń, Grodzisk, Jarocin, Kartuzy, Kępno, Kościerzyna, Koźmin, Kościan,
Krotoszyn, Leszno, Lubań, Międzychód, Mogilno, Nekło, Nowytomyśl, Nowemiasto, Oborniki,
Odolanów, Ostrów, Ostrzeszów, Pleszów, Puck, Rawicz, Sępolno, Skalmierzyce, Śmigiel,
Śrem, Środa, Starogard, Strzelno, Święcie, Szamotuły, Szubin, Tczew. Tuchola, Wąbrzeźno,
Węgrowice, Weyherowo, Witkowo, Wolsztyn, Września, Wyrzysk, Zbąszyn, Żnin.
D)
Klasa IV: Wszystkie inne miejscowości.
IV.
Na obszarze izb skarbowych: brzeskiej i łuckiej.
A)
Klasa II. Miasta: Grodno, Lida, Pińsk i Równe.
B)
Klasa III. Miasta: Brześć, Dubno, Dzisna, Kobryń, Kowel, Krzemieniec, Łuniniec, Łuck,
Nieśwież, Nowogródek, Ostróg, Prużany, Sarny, Słonim, Wilejka, Włodzimierz Wołyński,
Wołkowysk.
C)
Klasa IV: Wszystkie inne miejscowości.
Przez „powiat” należy rozumieć wszystkie miasta, osady, miasteczka, wsie i t. p.,
znajdujące się w obrębie powiatu, z wyjątkiem wymienionych osobno, a zaliczonych do
innej klasy miejscowości
Art. 3.
Art. 4 ustawy z dnia 6 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 66 poz. 437) otrzymuje następujące
brzmienie:
„
Wszelkiego rodzaju kwoty pieniężne, określające podstawę wymiaru podatku, karę lub
grzywnę, oznaczone w walucie rublowej (dod. do art. 363 dz. II i III; dod. do art.
448 i inne art.), o ile z mocy niniejszej ustawy nie zostały w inny sposób zmienione,
należy przeliczać według stosunku 1 rb. = 100 mk., zaś w wypadkach, gdy wymiar podatku
oparty jest na wysokości komornego za lokale, do których stosuje się ustawa o ochronie
lokatorów z dnia 18 grudnia 1920 r. (Dz. U. R. P. z 1921 r. № 4 pot 19) w stosunku
1 rb. = 10 marek.
Miary, oznaczone w jednostkach rosyjskich, należy przeliczyć na jednostki miar w Państwie
Polskiem i zaokrąglić (dekret z dnia 8 lutego 1919 r. Dz. P. P. P. № 15 poz. 211)
”
.
Art. 4.
Art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 66 poz. 437) otrzymuje następujące
brzmienie:
„
Od roku podatkowego 1922 ustanawia się następujące stawki zasadniczego podatku przemysłowego:
A.
Dla przedsiębiorstw handlowych.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
B.
Dla przedsiębiorstw przemysłowych.
|
C. Dla handlu Jarmarcznego.
|
|||||||||||||||||||||||
D. Dla przedsiębiorstw żeglugi.
(P. 3 ros. ustawy z 9 stycznia 1915 r. № 19 Zbioru Praw i Rozp. z 1915):
1)
statki parowe, według powierzchni ogrzewalnej kotłów parowych, po 10 mk. za każde
0.10 m2 tej powierzchni,
2)
statki motorowe, według siły motorów, po 40 mk. za każdą jednostką siły (koń parowy),
3)
żaglowce metalowe, według powierzchni pokładu, po 12 mk. za każde 4.5 m2 powierzchni pokładu,
4)
żaglowce z drzewa z pokładem, według powierzchni pokładu, po 8 mk. za każde 4.5 m2 tej powierzchni,
5)
żaglowce z drzewa bez pokładu (berlinki) według powierzchni, obliczonej przez pomnożenie
długości żaglowca (berlinki) przez jego szerokość, po 4 mk. za każde 4.5 m2 tej powierzchni
”
.
Art. 5.
Art. 6 ustawy z 6 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 66 poz. 437) otrzymuje następujące
brzmienie:
„
Od roku podatkowego 1922 ustanawia się następujące stawki zasadniczego podatku przemysłowego
od osobistych zająć przemysłowych:
|
Podział linji kolejowych na główne i boczne ustanowi Minister Skarbu wporozumienia
z Ministrem Kolei Żelaznych
”
.
Art. 6.
Antrepryzy i dostawy na sumę od 30.000 mk. do 300.000 zalicza się do IV kategorji,
ponad 300.000 do 5.000.000 mk. do III kategorji przedsiębiorstw handlowych.
Ustęp 11 art. 9 ustawy z 6 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P, poz. 437), otrzymuje następujące
brzmienie:
„
Wszelkiego rodzaju antrepryzy i dostawy na sumę nieprzewyższającą 30.000 mk.
”
.
Art. 7.
Oddziały, sklepy filjalne spółdzielni, podlegających przepisom ustawy o spółdzielniach
z dnia 29 października 1920 r. (Dz. U. R. P. № 111 poz. 733), opłacają od roku podatkowego
1922 zasadniczy podatek przemysłowy podług kategorji bezpośrednio niższej od tej kategorji,
podług której wykupione zostały świadectwa przemysłowe dla ich zakładów głównych.
Art. 8.
Ustęp I art. 10 ustawy z 6 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 66 poz. 437) otrzymuje następujące
brzmienie:
„
Wymienione w dziale III art. 8 punkt d (ros. lit g) noweli z 4 października 1914 r.
ruchome przedsiębiorstwa kinematograficzne opłacają od roku podatkowego 1922 świadectwa
przemysłowe w wysokości 5.000 marek i nie podlegają procentowemu podatkowi od zysku
”
.
Art. 9.
Art. 17 ustawy z 6 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 66 poz. 437) otrzymuje następujące
brzmienie:
„
Podatek procentowy od zysku pobiera się według norm następujących:
|
Art. 10.
Art. 18 ustawy z 6 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 66, poz. 437) znosi się.
Art. 485 ustawy ros. o podatkach bezpośrednich otrzymuje brzmienie następujące:
„
Od podatku procentowego od zysku wolne są:
1)
przedsiębiorstwa handlowe czwartej i piątej kategorji, przedsiębiorstwa przemysłowe
siódmej i ósmej kategorji;
2)
przedsiębiorstwa i zajęcia, których zyski, względnie zarobki we wszystkich zakładach
handlowych i przemysłowych lub z czynności jednej osoby w obrębie jednego okręgu podatkowego
nie przenoszą 40.000 mk. rocznie
”
.
Uwaga do ustępu 1 art. 485 pozostaje nadal w mocy.
W art. 500 ust. ros. o podatkach bezpośrednich skreśla się ostatnie zdanie od słów:
„i z tem zastrzeżeniem” do końca.
Art. 11.
Ustęp 4 ros. ustawy z dnia 9 stycznia 1915 r. (ros. Zb. Pr, i Rozp. № 19 z 1915 r.)
otrzymuje następujące brzmienie:
„
Podatkowi procentowemu od zysku podlegają przedsiębiorstwa, posiadające parowce i
statki motorowe, a z liczby innych statków bez silników mechanicznych: metalowe, drewniane
pokładowe i półpokładowe, jeżeli suma zasadniczego podatku przemysłowego, zapłaconego
za prawo utrzymywania wszystkich statków przedsiębiorstwa przewyższa za rok podatkowy
1921-400 marek, a od roku podatkowego 1922 - 4.000 marek
”
.
Art. 12.
Końcowe zdanie art. 426 ros. ustawy o podatkach bezpośrednich otrzymuje następujące
brzmienie:
„
utrzymywanie podróżujących subjektów (komiwojażerów) dozwolone jest przedsiębiorstwom
handlowym i przemysłowym, opłacającym zasadniczy podatek przemysłowy w ilości najmniej
62.500 mk. dla przedsiębiorstw handlowych, a 25.000 mk. dla przedsiębiorstw przemysłowych
”
.
Art. 13.
Art. 460 ros. ustawy o podatkach bezpośrednich otrzymuje następujące brzmienie:
„
Podatek od kapitału opłacają przedsiębiorstwa, należące do towarzystw i spółek akcyjnych
i innych spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, Jak również wszelkiego rodzaju instytucje
kredytowe i wszelkie przedsiębiorstwa, które na zasadzie statutów lub zastępujących
je przepisów, są obowiązane do ogłaszania sprawozdania o swych operacjach, lub do
składania pomienionych sprawozdań do zatwierdzenia właściwym organom
”
.
Art. 14.
Do art. 470 ros. ustawy o podatkach bezpośrednich wprowadza się następujące zmiany
i uzupełnienia:
1)
Ustęp 1. lit. a) wraz z uwagą do tego punktu otrzymują brzmienie następujące:
„
Na pensje i wszelkiego rodzaju wynagrodzenia: osób, które wchodzą do składu zarządów,
rad nadzorczych, komitetów dyskontowych i komisji rewizyjnych, zastępców na te urzędy
i osób, upełnomocnionych do samodzielnego prowadzenia całego przedsiębiorstwa-w wysokości
do 10% sumarycznie od kapitału zakładowego
”
.
2)
Ustęp 2, lit c) otrzymuje brzmienie następujące:
„
Na amortyzację pierwotnej wartości należącego do przedsiębiorstwa majątku aż do zupełnego
zamortyzowania w wysokości: dla budowli i urządzeń murowanych i metalowych oraz okrętów
metalowych, a w przedsiębiorstwach górniczych-dla gruntów, z których wnętrza wydobywa
się minerały, dla szybów, sztolni, dróg głównych i chodników poprzecznych-nie więcej
nad 5%; dla budowli i statków drewnianych, dla maszyn i innych narzędzi fabrykacji
i wogóle dla inwentarza żywego i martwego-nie więcej nad 10% ich wartości; dla szybów
naftowych nie więcej nad 20% ich wartości; dla torfowisk nie więcej nad taki procent
ich wartości, jaki wynika z planu eksploatacji (stosunek rocznie eksploatowanej powierzchni
torfowiska do ogólnej jego powierzchni). Odpisy na amortyzację ruchomego i nieruchomego
majątku, będącego własnością przedsiębiorstw przemysłu złotego i platynowego, są dozwolone
w wysokości nie większej nad 1/10 część wartości majątku. Urządzenia i budynki, wzniesione na gruntach dzierżawionych,
jeżeli termin dzierżawy upływa wcześniej niż zupełne umorzenie wartości majątku mogłoby
nastąpić według ogólnych zasad niniejszego artykułu i jeżeli przytem majątek przedsiębiorstwa
przechodzi na rzecz właściciela ziemi w ten sposób, że przedsiębiorstwo nie uzyskuje
za to żadnego wynagrodzenia - wolno jest amortyzować w stosunku corocznym odpowiednio
do ilości lat dzierżawy. Koszt druku akcji i obligacji i opłat stemplowych od akcji
i obligacji, oraz wydatki na nabycie patentów, przywilejów, praw autorskich i wszelkich
innych praw terminowych do eksploatacji, o ile te wydatki połączone są z utrzymaniem,
eksploatacją lub konserwowaniem przedsiębiorstwa, jeżeli nie zostały odrazu umorzone
- wolno jest amortyzować według uznania przedsiębiorstwa w latach następnych nie wyżej
10% rocznie.
Wyższe odpisania na amortyzację będą uwzględniane w razie szczegółowego udowodnienia
”
.
3)
Po uwadze 2 zamieszcza się uwagę 3 w brzmieniu następującem:
„
Przy obliczaniu pierwotnej wartości należącego do przedsiębiorstwa majątku dla wymiaru
podatku procentowego od zysku niezamortyzowaną część tego majątku przyjmuje się w
wartości przewalutowanej
”
.
4)
Po uwadze 3 dodaje się uwagę 4 w brzmieniu następującem:
„
Spółdzielnie, podlegające ustawie o spółdzielniach z dnia 29 października 1920 r.
(Dz. U. R. P. № 111, poz. 733), które zaspakajają potrzeby tylko członków, zawierają
umowy, wchodzące w zakres ich statutowej działalności (art. 36 ustawy o spółdzielniach)
tylko z członkami, lub które rozszerzają wprawdzie działalność swoją i na osoby, nie
będące członkami, ale przelewają przypadające na nieczłonków nadpłaty i zwroty w całości
do funduszów, nie podlegających według stututu podziałowi między członków, mogą potrącić
ponadto z dochodu brutto:
a)
zwroty nadpłat członkom współdzielni przy dokonanych przez nich zakupach,
b)
zwroty członkom nadpłaconych kwot za pobrane: procenty od pożyczek, komorne, premje
ubezpieczeniowe i za inne usługi, świadczone w granicach statutowej działalości spółdzielni,
c)
dopłaty członkom za dostarczone spółdzielni do odsprzedaży lub przeróbki towary,
d)
dopłaty członkom za wykonaną przez nich pracę na rachunek spółdzielni,
e)
sumy, wyznaczone na cele użyteczności ogólnej.
Potrącenia, wymienione pod a, b, c, d, e nie mogą łącznie przekraczać 10% dochodu
brutto
”
.
Art. 15.
Wszystkie nowopowstałe przedsiębiorstwa obowiązane do składania sprawozdań publicznych,
podlegają podatkowi od kapitału i procentowemu podatkowi od zysku już za pierwszy
rok istnienia od czasu rozpoczęcia operacji.
Podstawą do wymiaru procentowego podatku od zysku dla nowopowstałych przedsiębiorstw
za pierwszy rok podatkowy jest czysty zysk, osiągnięty z operacji w pierwszym roku
operacyjnym, obliczony według zasad art. 470 ros. ustawy o podatkach bezpośrednich.
Jeżeli przedsiębiorstwo trwało krócej niż 12 miesięcy, zysk osiągnięty w tym krótszym
czasie oblicza się w stosunku do całego roku, przypadającą zaś od tej sumy kwotą podatku
pobiera się w wysokości, odpowiadającej ilości pełnych miesięcy, w ciągu których wykonywano
dane przedsiębiorstwo. W analogiczny sposób pobiera się podatek od kapitału, przypadający
za pierwszy rok podatkowy.
Wymiar podatku na następny rok podatkowy uskutecznia się według ogólnych zasad analogicznie
do postanowienia art. 22 ustawy z dnia 6 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. №66, poz. 437).
Do przedsiębiorstw tego rodzaju, powstałych po 1 stycznia 1921 r. należy, w razie
późniejszego zaniechania, stosować analogiczne postanowienia art. 23 ustawy wyżej
przytoczonej.
Art. 16.
Skala podatku procentowego od zysku dla przedsiębiorstw, obowiązanych do składania
publicznych sprawozdań, ustalona w art. 159 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. o państwowym
podatku dochodowym i podatku majątkowym (Dz. U. R. P. № 32, poz. 550) nie ma zastosowania,
od r. 1922 począwszy, do tych przedsiębiorstw, które na zasadzie postanowień art.
5 pomienionej ustawy są wolne od podatku dochodowego.
Przedsiębiorstwa takie opłacają podatek procentowy od zysku według skali art. 467
uwaga ustęp 1 i 2 ros. ustawy o państwowym podatku przemysłowym w brzmieniu ustawy
z dnia 6 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 66, poz. 437).
Art. 17.
Opodatkowanie przemysłu i handlu oraz osobistych zajęć przemysłowych odbywa się na
rzecz:
1)
gmin miejskich w wysokości i w sposób, określony ustawą: „O zasileniu finansów miejskich
i o karach, nakładanych przez gminy miejskie za fałszywe zeznania podatkowe na obszarze
b. zaboru rosyjskiego i austrjackiego”,
2)
innych publicznych związków niepaństwowych, tylko w postaci dodatków do państwowego
zasadniczego podatku przemysłowego. Ogólna wysokość tych dodatków nie może przekraczać:
A)
na rzecz gminnych i powiatowych ciał samorządowych:
a)
dla przedsiębiorstw, zajmujących się wyszynkiem alkoholu - 200%,
b)
dla wszystkich innych przedsiębiorstw handlowych i handlu jarmarcznego - 100%,
c)
dla przedsiębiorstw przemysłowych, żeglugowych i osobistych zajęć przemysłowych -
75% zasadniczego podatku przemysłowego;
B)
na rzecz izb handlowych, szkół i innych publicznych związków niepaństwowych - 25%
zasadniczego podatku przemysłowego.
Wszelkie przepisy, sprzeczne z postanowieniem niniejszego artykułu, tracą moc obowiązującą.
Art. 18.
Kto urzędnika, delegowanego w celu wykonania czynności, dotyczących nadzoru nad prawidłowem
opodatkowaniem handlu i przemysłu, nie dopuści do wykonania lub przeszkodzi w wykonaniu
obowiązku, jaki na nim z tego tytułu ciąży, o ile czyn ten nie podlega w myśl istniejących
przepisów karze surowszej, będzie karany pozbawieniem wolności do trzech miesięcy
lub grzywną do 100.000 mk.
Art. 19.
W wypadkach umieszczenia w sprawozdaniach i w zamknięciach rachunkowych przedsiębiorstw,
obowiązanych do składania sprawozdań publicznych, lub zrównanych z niemi, albo w zawiadomieniach
dodatkowych lub wyjaśnieniach tych sprawozdań wiadomości świadomie fałszywych, które
mogą się przyczynić do udaremnienia wymiaru lub uszczuplenia ustawowo należącego się
podatku, członkowie zarządu, ajenci odpowiedzialni, towarzystw zagranicznych główni
przedstawiciele, księgowi (buchalterzy) i wogóle osoby, które podpisały lub potwierdziły
fałszywe sprawozdanie, zamknięcie rachunkowe, zawiadomienie dodatkowe lub wyjaśnienie,
niezależnie od obowiązku dopłaty przez przedsiębiorstwo należności podatkowej - ulegną
karze pieniężnej od dwukrotnej do dwudziestokrotnej sumy niewymierzonego lub uszczuplonego
podatku, albo karze pozbawienia wolności na czas do miesięcy sześciu.
Art. 20.
Kto w celu uchylenia od ustawowej powinności podatkowej osoby własnej, lub przez siebie
zastępowanej, świadomie złoży w deklaracji do podatku procentowego od zysku nieprawdziwe
zeznanie, albo w wyjaśnieniach do deklaracji tej poda nieprawdziwe wiadomości, które
mogą przyczynić się do udaremnienia wymiaru albo uszczuplenia ustawowo należącego
się podatku, niezależnie od obowiązku dopłaty należności podatkowej ulegnie karze
pieniężnej od dwukrotnej do dwudziestokrotnej sumy niewymierzonego lub uszczuplonego
podatku, albo karze pozbawienia wolności do 3 miesięcy.
Art. 21.
Członkowie komisji do spraw podatku przemysłowego oraz biegli, zaproszeni do tych
komisji (art. 396 ros. ustawy), winni ujawnienia ulegających zachowaniu w tajemnicy
wiadomości, tyczących się stanu majątkowego, zobowiązań pieniężnych, obrotów i zysków
płatnika państwowego podatku przemysłowego, ulegną grzywnie do 100.000 mk., o ile
w myśl istniejących przepisów nie podlegają innym postanowieniom karnym.
Jeżeli wykroczenia dokonano w celu zaszkodzenia czci lub kredytowi osoby, której dotyczy
wiadomość ujawniona, winny ulegnie karze pozbawienia wolności na czas do miesięcy
sześciu.
Prócz tego winny traci prawo dalszego udziału w komisjach powyższych lub ponownego
wyboru w poczet ich członków i nic może być zapraszany do udziału w nich w charakterze
biegłego w ciągu lat trzech.
Art. 22.
Kary pieniężne, określone w artykułach 19 i 20 niniejszej ustawy, nakładają właściwe
izby skarbowe, względnie miejscowe komisje do spraw podatku przemysłowego.
O orzeczeniach skazujących na karę pieniężną zawiadamia obwinionego izba skarbowa,
względnie przewodniczący miejscowej komisji do spraw podatku przemysłowego. Przeciwko
tym orzeczeniom odwołanie jest niedopuszczalne.
Jeżeli nałożona kara pieniężna nie zostanie uiszczona dobrowolnie w ciągu czterech
tygodni, licząc od dnia doręczenia obwinionemu orzeczeczenia karnego, wówczas właściwa
izba skarbowa, względnie miejscowa komisja do spraw podatku przemysłowego, przekazuje
sprawę sądowi, o czem należy uprzedzić obwinionego równocześnie z zakomunikowaniem
mu orzeczenia o karze pieniężnej.
Art. 23.
Orzecznictwo w sprawach o przestępstwa, przewidziane w art. 13 i 21 oraz w artykułach
19 i 20 w wypadku, przewidzianym w art. 22 część ostatnia niniejszej ustawy, należy
do sądów karnych powszechnych. Wdrożenie dochodzenia karnego nastąpić może na wniosek
izby skarbowej, względnie przewodniczącego komisji do spraw podatku przemysłowego.
Art. 24.
Przez karę pozbawienia wolności rozumieć należy areszt (art. 21 ros. K. K. z 1903 r.,
§ 18 niem. ust. k. z 1871 r. i § 244 austr. u. k. z 1852 r.), o ile orzeczono karę,
nie przenoszącą 6 tygodni pozbawienia wolności, zresztą zaś w byłych dzielnicach rosyjskiej
i niemieckiej - więzienie (art. 3 ustęp 3 przep. przech. do ros. kod. kar. z 7 sierpnia
1917 r. i § 16 niem. u. k. z 1871 r.) zaś w b. dzielnicy austrjackiej-ścisły areszt
(§ 245 austr. u. k. z 1852 r.).
W b. dzielnicy austrjackiej przestępstwa niniejszej ustawy zagrożone karą pozbawienia
wolności powyżej 3 miesięcy, są występkami, zresztą zaś przekroczeniami.
Art. 25.
Kary i grzywny pieniężne, orzeczone przez sądy, w razie niemożności ich ściągnięcia,
ulegną według uznania sędziego zamianie na kary pozbawienia wolności, nie przekraczające
atoli najwyższego ich wymiaru za odnośne przestępstwo. Kary i grzywny pieniężne, nałożona
w myśl art. 18, 19, 20 i 21 niniejszej ustawy, wpływają na rzecz Skarbu
Art. 26.
Odpowiedzialność za przestępstwa przewidziane w art. 18, 19, 20 i 21 niniejszej ustawy
gaśnie po upływie 5 lat, licząc od roku następnego po tym, w którym dopuszczono się
przestępstwa.
Karygodność czynu, wymienionego w art. 19 i 20 niniejszej ustawy gaśnice, gdy winny
sprostuje lub uzupełni swe zeznanie lub wyjaśnienie u właściwej władzy skarbowej,
zanim wpłynie przeciw niemu doniesienia do tej władzy.
Art. 27.
Przeciw orzeczeniom komisji okręgowych do spraw podatku przemysłowego przysługuje
płatnikom na obszarze izb skarbowych: krakowskiej, i lwowskiej zażalenie do Sądu Najwyższego.
Obowiązujące obecnie na obszarze izb skarbowych: pomorskiej i poznańskiej postanowienia
co do kompetencji sądowej w tej mierze nie ulegają zmianie.
Art. 28.
Przyznaje się na rok podatkowy 1922 ulgę dla wszystkich miejscowości, leżących na
obszarze izb skarbowych: krakowskiej, lwowskiej, pomorskiej i poznańskiej przez zniżenie
o 25% wszystkich stawek zasadniczego podatku przemysłowego, unormowanych w niniejszej
ustawie.
Art. 29.
Z dniem wejścia w życie przepisów niniejszej ustawy tracą moc obowiązującą:
1)
na obszarze izb skarbowych: krakowskiej i lwowskiej:
Działy I i II austr. ustawy z dnia 25 października 1896 r. (austr. Dz. Ust. P. № 220)
o bezpośrednich podatkach osobistych w brzmieniu ustaw z dnia 3 stycznia 1913 r. (austr.
Dz. Ust. P. № 5) i z dnia 23 stycznia 1914 r. (austr. Dz. Ust. P. № 13) wraz z wszelkiemi
późniejszemi uzupełnieniami i zmianami;
2)
na obszarze izb skarbowych: pomorskiej i poznańskiej, ustawa pruska:
a)
z dnia 24 czerwca 1891 r. (Zb. Pr. pruskich strona 205) o podatku przemysłowym, zmieniona
częściowo przez pruską ustawę z dnia 14 lipca 1893 r. (Zb. Pr. pruskich strona 152)
o daninach komunalnych i przez ustawę z dnia 14 lipca 1893 r. (Zb. Pr. pruskich strona
174) o zniesieniu bezpośrednich podatków;
b)
z dnia 27 lutego 1880 r. (Zb. Pr. pruskich strona 174) o podatku od składów wędrownych;
c)
z dnia 18 lipca 1900 r. (Zb. Pr. pruskich strona 299) o podatku od składów kupieckich;
d)
z dnia 3 lipca 1876 r. (Zb. Pr. pruskich strona 247) o podatku domokrążnym;
3)
na obszarze wszystkich innych izb skarbowych: postanowienia karne za przekroczenie
przepisów ustawy o państwowym podatku przemysłowym. zawarte w artykułach 143 część
druga, 327, 328 i 546 kodeksu karnego, obowiązującego na obszarze b. zaboru rosyjskiego.
Art. 30.
Upoważnia się Ministra Skarbu do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
ustawy ros. o państwowym podatku przemysłowym z roku 1898 w brzmieniu obecnie obowiązującem,
po uwzględnieniu wszelkich zmian i uzupełnień, wprowadzonych późniejszemi ustawami
i rozporządzeniami w tym samym przedmiocie, jakoteż ustawami i rozporządzeniami o
organizacji władz i urzędów skarbowych.
Art. 31.
Ministra Skarbu upoważnia się do odraczania lub przesuwania wszystkich terminów, wyznaczonych
w niniejszej ustawie.
Art. 32.
Celem uniknięcia podwójnych opodatkowań, celem uzyskania traktowania odpowiadającego
zasadom wzajemności (reciprocitas), względnie celem przeprowadzenia zarządzeń odwetowych
(retorsi), upoważnia się Ministra Skarbu do przedstawiania Prezydentowi Rzeczypospolitej
Polskiej (artykuł 49 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. R. P. z 1921 r.
№ 44 poz. 267) umów odmiennych od postanowień niniejszej ustawy, oraz wniosków w przedmiocie
zarządzeń odwetowych.
Co do obowiązku podatkowego takich osób i przedmiotów podatkowych, które pod względem
podatkowym podlegają zwierzchnictwu kilku państw, Ministra Skarbu upoważnia się do
zwolnienia od podatków zysków zagranicznych filji i oddziałów przedsiębiorstw, obowiązanych
do składania publicznych sprawozdań, których zarządy znajdują się na obszarze Rzeczypospolitej
Polskiej, o ile filje i oddziały te opłacają zagranicą od swych zysków analogiczny
podatek, a dacie państwo stosuje takie same ulgi do swych filji i oddziałów, znajdujących
się na terytorjum polskiem.
Przepisy przejściowe.
Art. 33.
Aż do wejścia w życie powołanej w art. 17 ustępie 1 ustawy o zasileniu funduszów miejskich
i o karach, nakładanych przez gminy miejskie za fałszywe zeznania podatkowe na obszarze
b. zaboru rosyjskiego i austrjackiego, opodatkowanie przemysłu i handlu oraz osobistych
zajęć przemysłowych na rzecz gmin miejskich odbywa się według norm, ustanowionych
w art. 39 ustawy z dnia 6 lipca 1920 r. ( Dz. U. R. P. № 66, poz. 437).
Art. 34.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem
b. Dzielnicy Pruskiej, o ile zaś chodzi o wykonanie art. 18 - 26 - Ministrowi Sprawiedliwości
w porozumieniu z Ministrem Skarbu.
Art. 35.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, zachowując moc obowiązującą do końca roku
podatkowego 1923.