Przez czas trwania wyjątkowych, wojną wywołanych warunków ekonomicznych, dodatek za wysługę lat, przyznany urzędnikom i niższym funkcjonarjuszom państwowym, pracownikom kolei państwowych, wyższym i niższym funkcjonarjuszom policji państwowej, nauczycielom publicznych szkół powszechnych i nauczycielom przedmiotów ogólnokształcących oraz przedmiotów pomocniczych w państwowych niższych szkołach zawodowych - na zasadzie ustaw z 13 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 65, poz. 429, 430, 431, 434 i 435), jakoteż profesorom i pomocniczym siłom nauczycielskim w szkołach akademickich - na zasadzie ustawy z dnia 31 marca 1922 r. (Dz. U. R. P. № 28 poz. 226) - zwiększać się będzie w stosunku, w jakim pozostaje każdoczesny mnożnik dodatku drożyźnianego dla miejscowości i klasy do mnożnika 150 (sto pięćdziesiąt).

Przez czas, wskazany w art. 1, dodatek za trzylecie, przyznany na zasadzie ustaw z dnia 13 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. № 65, poz. 433 i 435) nauczycielom państwowych szkół średnich ogólnokształcących i seminarjów nauczycielskich, nauczycielom i instruktorom państwowych szkół zawodowych - zwiększać się będzie w ten sposób, że zwiększeniu, unormowanemu w art. 1, podlegać będzie co trzy lata połowa dodatku za trzylecie.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Prezydentowi Ministrów w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 października 1922 r.