Ustawaz dnia 24 marca 1922 r.w przedmiocie zmiany art. 17 ustawy z dnia 26 października 1921 r. o opłatach stemplowych
od weksli
Treść ustawy
Art. 1.
Ustęp 2 art. 17 ustawy z dnia 26 października 1921 r. o opłatach stemplowych od weksli
otrzymuje brzmienie następujące:
„
Do przekazów, opiewających bądź na wyraźnie oznaczoną osobę fizyczną lub prawną, bądź
na zlecenie lub na okaziciela, a sporządzonych na blankiecie firmy, uprawnionej do
przyjmowania pieniędzy na cudzy rachunek, oraz zawierających w treści swej słowo „czek”
i polecenie do odnośnej firmy natychmiastowej wypłaty pewnej sumy z wierzytelności
przekazującego, stosują się wprawdzie przepisy niniejszej ustawy, jednak z tą różnicą,
że od przekazów takich pobiera się stałą opłatę w kwocie 5 marek. Postanowienia niniejszego
ustępu nie mają zastosowania, jeśli przekazy takie nie zawierają daty wystawienia,
lub jeśli puszczono je w obieg przed uwidocznioną na nich datą wystawienia; w tych
bowiem wypadkach przekazy te podlegają takim samym opłatom stemplowym, jak weskle.
Czeki Pocztowej Kasy Oszczędności są od opłaty stemplowej wolne
”
.
Art. 2.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu oraz Ministrowi Sprawiedliwości.
Art. 3.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.