Ustawaz dnia 7 kwietnia 1922 r.w przedmiocie uzupełnienia i zmian w ustawie z dnia 7 maja 1920 r. o likwidacji serwitutów
na terenie b. Królestwa Kongresowego
Treść ustawy
Art. 1.
Artykuł 8 ustawy z dnia 7 maja 1920 r. (Dz. U. R. P. № 42, poz. 249) otrzymuje brzmienia
następujące:
„
Wierzyciele hipoteczni oraz osoby, na których rzecz figurują w dziale III wykazu hipotecznego
ograniczenia prawa własności dóbr, regulujących serwituty, jeżeli miejsce ich pobytu
jest wiadome, mogą brać udział w likwidacji, o ile tego zażądają, po otrzymaniu zawiadomienia
od urzędu ziemskiego o rozpoczęciu postępowania likwidacyjnego. Zawiadomienia powyższe
mogą być doręczane tym osobom w drodze ogłoszenia w prasie urzędowej
”
.
Art. 2.
Artykuł 14 ustawy otrzymuje brzmienie następujące:
„
Jeśli dobra ziemskie są obciążone serwitutami, należącemi do kilku wsi, to likwidacja
takich serwitutów odbywać się będzie w kolejności wsi, ustanowionej przez urzędy ziemskie,
z zachowaniem wskazań art. 13
”
.
Art. 3.
Artykuł 15 ustawy otrzymuje brzmienie następujące:
„
Wydzielenie tytułem wynagrodzenia za serwituty przestrzeni leśnej lub ziemi z pod
lasu może nastąpić za zezwoleniem urzędów ochrony lasów, które winny wydać decyzję
w ciągu miesiąca od daty zawiadomienia o tem właściwego urzędu ochrony lasów.
Niewydanie w tym terminie powyższej decyzji uznaje się za milczące zezwolenie
”
.
Art. 4.
Art. 16 ustawy uzupełnia się następującem końcowem zdaniem:
„
W wypadkach, gdy majątek, obciążony serwitutami, należy do kilku współwłaścicieli,
uprawnionym do zawarcia układu o zniesienie serwitutów jest jeden z ich grona, obierany
przez pozostałych, a jeśli ugoda w tej mierze nie nastąpi, to najstarszy z nich wiekiem
”
.
Art. 5.
W artykule 18 ustawy skreśla się wyrazy:
„
na sesji gospodarczej
”
.
Art. 6.
Punkt a) artykułu 19 otrzymuje brzmienie następujące:
„
We wszelkich wypadkach urządzenia rolnego na terenie dziedzin, obciążonych lub korzystających
z serwitutów, jako to: przy komasacji gruntów, parcelacji, kolonizacji, likwidowaniu
serwitutów jednej ze wsi i t. p. (art. 2 niniejszej ustawy)
”
.
Art. 7.
W artykule 23 ustawy skreśla się wyrazy:
„
na posiedzeniu gospodarczem
”
.
Art. 8.
Artykuł 30 ustawy uzupełnia się następującem końcowem zdaniem:
„
Okres pięcioletni liczyć należy według lat kalendarzowych, poczynając wstecz od 31
grudnia roku, poprzedzającego datę decyzji okręgowej komisji ziemskiej, nakazującej
przymusowe postępowanie (art. 23)
”
.
Art. 9.
Artykuł 31 ustawy otrzymuje brzmienie następujące:
„
Czynności nadzorcze przy likwidacji serwitututów wykonywane są przez urzędy ziemskie
bezpłatnie.
Natomiast koszty, związane ze sporządzeniem planów i przeprowadzeniem likwidacji serwitutów
na gruncie, ponoszą:
a)
przy likwidacji dobrowolnej - strona, którą ten warunek obowiązuje w umowie,
b)
przy likwidacji przymusowej-obydwie strony po połowie. Wysokość tych kosztów oraz
ich podział pomiędzy uczestnikami likwidacji określa okręgowa komisja ziemska
”
.
Art. 10.
Czynności, dotyczące likwidacji serwitutów, obciążających nieruchomości państwowe,
przeprowadzają w imieniu Państwa jako strony władze, pod których zarządem nieruchomości
te pozostają.
W zakresie niezbędnym do przeprowadzenia likwidacji serwitutów władze te mają prawo
do zbywania, zamiany i obciążania nieruchomego majątku państwowego.
Art. 11.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Prezesowi Głównego Urzędu Ziemskiego.
Art. 12.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.