Ustawaz dnia 10 maja 1921 r.o regulowaniu podatków od spożycia, zużycia, względnie produkcji na obszarze Rzeczypospolitej
Polskiej
Treść ustawy
Art. 1.
Upoważnia się Radę Ministrów do regulowania podatków od spożycia, zużycia, względnie
produkcji, w sposób, oznaczony w art. 2 niniejszej ustawy, o ile te podatki zaprowadzone
zostały na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej przez b. rządy zaborcze w drodze ustawodawczej,
Art. 2.
Regulacja, wymieniona w art. 1, ma obejmować: 1) zrównanie stawek na całym obszarze
Rzeczypospolitej, 2) rozszerzenie ustaw, obowiązujących w poszczególnych dzielnicach,
w miarę potrzeby również i na inne dzielnice Rzeczypospolitej, 3) uchylenie obowiązujących
w poszczególnych dzielnicach ustaw i rozporządzeń, 4) podwyższanie obecnych stawek
do wysokości, odpowiadającej stosunkowi procentowemu podatku z lat 1912 - 1913 i 1914
do ówczesnej ceny sprzedażnej odnośnego artykułu, oraz odpowiednie podwyższenie grzywien
i kar pieniężnych, przewidzianych w odnośnych ustawach.
Art. 3.
Wprowadzone w życie na mocy niniejszego upoważnienia zmiany w opodatkowaniu winny
być przedłożone Sejmowi do zatwierdzenia w przeciągu trzech miesięcy od daty danego
rozporządzenia.
Art. 4.
Przeprowadzenie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu, zaś na obszarze b.
dzielnicy pruskiej - Ministrowi b. Dzielnicy, Pruskiej.
Art. 5.
Niniejsza ustawa wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia i traci moc obowiązującą z
dniem 31 grudnia 1921 roku.