Ustawaz dnia 18 grudnia 1920 r.o zagwarantowaniu rent i świadczeń ubezpieczeniowych dla ubezpieczonych na Śląsku
Górnym
Spis treści
Treść ustawy
Art. 1.
Rzeczpospolita Polska przyjmuje na siebie gwarancję wypłaty w markach niemieckich
wszelkich rent ubezpieczeniowych i innych świadczeń, należnych na zasadzie ustaw o
ubezpieczeniach społecznych wszystkim ubezpieczonym na Śląsku Górnym, w wysokości
nie niższej, niż dotychczas.
Art. 2.
Upoważnia się Rząd do wypłacania ubezpieczonym na Śląsku Górnym dodatków droźyźnianych
w miarę zmiany stosunków zarobkowych.
Art. 3.
Wykonanie ustawy niniejszej poleca się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej i Ministrowi
Skarbu.
Art. 4.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem przyłączenia Śląska Górnego do Rzeczypospolitej
Polskiej.
Załącznik - Uchwała Sejmu Ustawodawczego z dnia 18 grudnia 1920 r. w sprawie ustawodawstwa o ubezpieczeniu socjalnem i zaopatrzeniu inwalidów wojennych tudzież wdów i sierot wojennych, jak również waluty na Śląsku Górnym
Sejm stwierdza, że w myśl art. 7 ustawy konstytucyjnej z dnia 15 lipca 1920 r., zawierającej
statut organiczny Województwa Śląskiego (Dz. Ustaw № 73, poz. 497) ustawodawstwo o
ubezpieczeniu socjalnem i zaopatrzeniu inwalidów wojennych, tudzież wdów i sierot
wojennych jest rzeczą Sejmu Śląskiego tak długo, dopóki ustawodawstwo państwowe nie
zapewni klasie robotniczej, względnie inwalidom, wdowom i sierotom wojennym w całej
Rzeczypospolitej Polskiej, lepszego lub przynajmniej takiego samego zaopatrzenia,
co ustawy na Śląsku obowiązujące; że w myśl art. 9 i 10 tejże ustawy konstytucyjnej
dla Województwa Śląskiego waluta niemiecka będzie pozostawiona na Śląsku Górnym tak
długo, dopóki Sejm Województwa Śląskiego inaczej nie postanowi.
Marszałek: Trąmpczyński
Prezydent Ministrów: Witos
Minister Pracy i Opieki Społecznej: E. Pepłowski
Minister Skarbu: Steczkowski