Ustawaz dnia 18 marca 1921 r.o wynagrodzeniu ławników sądów pokoju
Treść ustawy
Art. 1.
Ławnicy sądów pokoju sprawują swe obowiązki honorowo. Otrzymują jedynie odszkodowanie
za czas stracony i poniesione koszty. Wysokość tego odszkodowania wogóle, jak i dla
poszczególnych miejscowości, ustala Minister Sprawiedliwości po porozumieniu z Ministrem
Skarbu.
Art. 2.
W razie konieczności udania się wraz z sądem na czynności urzędowe poza miejsce urzędowania
na odległość większą niż 15 kilometrów od miejsca zamieszkania, ławnicy sądów pokoju
otrzymują, niezależnie od wynagrodzenia, wskazanego w art. 1, djety po 20 marek za
każdy dzień posiedzenia oraz zwrot kosztów podróży, obliczonych na podstawie rozporządzenia
Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 1920 r. (Dz. Ust. № 74, poz. 507), przyczem przysługuje
im prawo przejazdu koleją w drugiej klasie. Za wyjazd na czas krótszy niż 5 godzin
djety wypłacane nie będą. Wymienione w tym artykule djety i koszty podróży pokrywa
się w sposób, wskazany w art. 28 przepisów tymczasowych o kosztach sądowych.
Art. 3.
Artykuły 15 i 24 przepisów tymczasowych o wynagrodzeniu urzędników wymiaru sprawiedliwości
w Polsce (Dz. Urzęd. Dep. Sprawiedliwości № 1, poz. 3) zostają uchylone.
Art. 4.
Ustawa niniejsza obowiązuje na obszarze b. dzielnicy rosyjskiej. Wykonanie poleca
się Ministrowi Sprawiedliwości.