Ustawaz dnia 4 marca 1921 r.zmieniająca art. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1919 r. w przedmiocie darowania odszkodowań
i nawiązek za przestępstwa leśne
Treść ustawy
Art. 1.
Art. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1919 r. w przedmiocie darowania odszkodowań i nawiązek
za przestępstwa leśne (Dz. Ust. z 1920 r. № 2, poz. 10) otrzymuje brzmienie następujące:
„
Nawiązki w sumie podwójnej wartości samowolnie wyciętego, uszkodzonego lub zabranego
drzewa, lub materjałów leśnych, jako też bezprawnie przygotowanych materjałów drzewnych,
które zostały użyte na odbudowę zagród, zniszczonych przez wojnę (art. 627 cz. i k.
k.), tudzież przewidziane w art. 627 cz. II k. k. pojedyncza wartość tychże, są darowane
i drzewo nie ulega odebraniu i zwróceniu Skarbowi Państwa, o ile przestępstwo popełniono
w lasach państwowych przed dniem 8 lutego 1919 r. zaś w powiatach augustowskim, suwalskim,
sejneńskim, sokólskim, białostockim oraz na kresach wschodnich przed dniem 1 listopada
1919 r., nawet w tych wypadkach, gdyby prawomocne wyroki nie zostały wykonane
”
.
Art. 2.
Ustawa niniejsza obowiązuje z chwilą jej ogłoszenia.
Art. 3.
Wykonanie tej ustawy powierza się Ministrom: Sprawiedliwości Rolnictwa i Dóbr Państwowych
tudzież Skarbu.