W art. 5 ustawy z dnia 13 lipca 1920 r. o uposażeniu urzędników i niższych funkcjonarjuszów państwowych (Dz. Ust. Nr 65, poz. 429) w ustępie przedostatnim skreśla się słowa: z tem jednak zastrzeżeniem, ze kwota dodatku drożyźnianego dla miejscowości, zaliczonej do klasy najniższej, nie może się różnić od odpowiedniej kwoty dla miejscowości, zaliczonej do klasy najwyższej, więcej aniżeli o 40%.

W art. 5 ustawy z dnia 13 lipca 1920 r. o uposażeniu pracowników kolei państwowych (Dz. Ust. Nr 65, poz. 430) w ustępie przedostatnim skreśla się słowa: „z tem jednak zastrzeżeniem, że kwota dodatku drożyźnianego dla miejscowości zaliczonej do klasy najniższej, nie może się różnić od odpowiedniej kwoty dla miejscowości, zaliczonej do klasy najwyższej, więcej aniżeli 40%”.

W art. 5 ustawy z dnia 13 lipca 1920 r. o uposażeniu wyższych i niższych funkcjonarjuszów policji państwowej (Dz. Ust. Nr 65, poz. 431) w ustępie przedostatnim skreśla się słowa: „z tem zastrzeżeniem, że kwota dodatku drożyźnianego dla miejscowości, zaliczonej do klasy najniższej, nie może się różnić od odpowiedniej kwoty dla miejscowości, zaliczonej do klasy najwyższej, więcej aniżeli o 40%”.

W artykule 10 ustawy z dnia 13 lipca 1920 r. o uposażeniu sędziów i prokuratorów (wymiar sprawiedliwości) Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. Ust. Nr 65, poz. 436) w ust. 10 skreśla się słowa: „z zastrzeżeniem jednak, że kwota dodatku drożyźnianego dla miejscowości, zaliczonej do klasy najniższej, nie może się różnić od kwoty dodatku drożyźnianego dla miejscowości, zaliczonej do klasy najwyższej, o więcej aniżeli o 40%”.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Prezydentowi Ministrów w porozumieniu z Ministrem Skarbu oraz Ministrem Kolei Żelaznych, Spraw Wewnętrznych, Sprawiedliwości, Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, a o ile chodzi o b. dzielnicę pruską Ministrowi b. Dzielnicy Pruskiej.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.