Ustawaz dnia 16 lipca 1920 r.o podwyższeniu i zrównaniu stawek przy niektórych opłatach stemplowych (należytościach
bezpośrednich i stemplowych) na obszarach b. zaboru rosyjskiego i austrjackiego
Treść ustawy
Część I.
Przepisy dla obszaru b. zaboru rosyjskiego.
Dział I.
Art. 1.
Ustanowiona w art. 13 ust. 7 ros. ustawy o opłatach (Zb. Pr. ces. ros. t. V wyd. 1903 r.),
stała opłata od pełnomocnictw wynosi 10 mk.
Art. 2.
Stałe opłaty stemplowe ustanowione, w art. 20 ust. 1 ustawy, wymienionej w art. 1,
wynoszą:
a)
od kwitów - 0,5% sumy kwitowanej, względnie wartości odebranych przedmiotów;
b)
od rachunków - 0,2% sumy, na którą rachunek wystawiono; o ile jednak umowa, której
rachunek dotyczy, już została opłacona, pozostaje opłata dotychczasowa.
Opłaty, należne w myśl niniejszego artykułu, oblicza się od pełnych setek lub tysięcy
w myśl art. 50 ros. ustawy stemplowej.
Art. 3.
Ustanawia się dodatek do następujących opłat, należnych w myśl ustawy o opłatach,
wymienionej w art. 1 i nowel z 4/10 i 16/12 1914 r. (Zb. Pr. i Rozp. № 308 i № 366
z r. 1914):
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Art. 4.
Ustanowiona w art. 253 ustawy, wymienionej w art. 1, opłata od przeniesień nieruchomości
(aljenacji) wynosi 6% od wartości przedmiotu.
Moc art. 51 ust. 1 tejże ustawy w zastosowaniu do aktów przeniesienia nieruchomości
znosi się.
Art. 5.
Moc ustawy z dnia 22 kwietnia 1906 r. (Zb. Pr. i Rozp. z dnia 7 lipca 1906 r. № 164
poz. 1014) o zmianie niektórych przepisów o opłatach z wyjątkiem praw, nadanych Bankowi
Włościańskiemu, ustawy z dnia 24 maja 1909 r. (Zb. Pr. i Rozp. z dnia 3 czerwca 1909 r.
№ 93 poz. 734) i art. 53 ustawy z 14 czerwca 1910 r. (Zb. Pr. i Rozp. z 19 czerwca
1910 r. № 97 poz. 1043) uchyla się.
Dział II.
Art. 6.
Ustanawia się dodatek do następujących opłat, należnych według taryfy stemplowej,
wprowadzonej rozporządzeniem z dnia 19 lipca 1916 r. (Dz. Rozp. dla b. Gen. Gub. Warszawskiego
№ 40 poz. 127):
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Art. 7.
Uchyla się przepis poz. tar. 11 a 1) część druga wspomnianej w art. 6 taryfy.
Art. 8.
Poz. 28 taryfy, wymienionej w art. 6, otrzymuje brzmienie następujące:
„
Pełnomocnictwa, upoważnienia i polecenia załatwienia spraw w interesie mocodawcy podlegają
opłacie w sumie 10 mk.
”
Art. 9.
Ustanowione w taryfie, wymienionej w art. 6, opłaty wynoszą:
a)
w poz. 16 a 1), poz. 16 a, 2) i poz. 16 b) od kwitów - 0,5% sumy kwitowanej, względnie
wartości odebranych przedmiotów;
b)
w poz. 17 a, 1) i poz. 17 b. od rachunków - 0,2% sumy, na którą rachunek wystawiono.
Kwoty opłat, należnych w myśl niniejszego artykułu, zaokrągla się stosownie do przepisów
§ 9 rozporządzenia z r. 1916 (Dz. Rozp. dla b. G. G. Warszawskiego № 40 poz. 126).
Dział III.
Art. 10.
Opłaty, ustanowione w art. 11, 12, 14, 15, 16, 30, 31 i 32 dekretu z d. 7 lutego 1919
(Dz. Pr. № 14 poz. 145), w przedmiocie opłat od podań oraz świadectw urzędowych wynoszą:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Art. 20 i 33 dekretu uchyla się.
Część II.
Przepisy dla obszaru b. zaboru austrjackiego.
Art. 11.
§ 1 ustawy austrjackiej z 18 czerwca 1901 r. (Dz. p. p. № 74) otrzymuje brzmienie
następujące:
„
Przeniesienie własności rzeczy nieruchomych w drodze kontraktu odpłatnego między żyjącymi
podlega opłacie w wysokości 6% od wartości.
”
Art. 12.
Moc §§ 2 i 3 ustawy, wymienionej w art. 11, oraz § 5 ces. rozp. z 28 sierpnia 1916 r.
(Dz. p. p. № 281) uchyla się.
Art. 13.
Ustęp 1 § 11 ces. rozp. z 28 sierpnia 1916 r. (Dz. p. p. № 281) otrzymuje brzmienie
następuiące:
„
Postanowienie ustępu pierwszego § 19 ustawy z dnia 8 marca 1876 r. (Dz. p. p. № 26)
zmienia się w ten sposób, że rachunki osób, trudniących się handlem i przemysłem §
19 ust. 2 wspomnianej ustawy) podlegają opłacie w wysokości 0,2% od sumy, na którą
rachunek opiewa. Jeżeli przypadająca w myśl tego artykułu opłata nie jest podzielna
przez 10 fenigów, należy ją zaokrąglić do tej kwoty bezpośrednio wyższej, która jest
w ten sposób podzielna.
”
Art. 14.
Przypadające w myśl poz. tar. 32 f. i poz. tar. 36 2, b) ustawy austr. z dnia 13 grudnia
1862 (Dz. p. p. № 89) opłaty od cesji i pożyczek oblicza się według skali III.
Art. 15.
Do opłat, należnych w myśl ustawy, wymienionej w art. 14, dolicza się:
|
|
|
|
|
|
|
Art. 16.
Ustanowiona w poz. tar. 111 ustawy z dnia 9 lutego 1850 r. (Dz. p. p. № 50) opłata
od pełnomocnictw wynosi 10 mk.
Art. 17.
a)
Opłata, ustanowiona w poz. tar. 20 ustawy austr. z dn. 9 lutego 1850 r. (Dz. p. p.
№ 50), wynosi 2 mk.
Uwaga do tejże pozycji tar. otrzymuje brzmienie następujące:
„
Opłatę w myśl niniejszej poz. tar. należy uiścić bez względu na to, czy załącznik
jest dokumentem oryginalnym, czy odpisem, oraz czy od pisma, stanowiącego załącznik,
uiszczono już jakąkolwiek opłatę stemplową
”
.
b)
Opłaty, ustanowione w austr. ustawie z d. 9 lutego 1850 r. (Dz. p. p. № 50), względnie
z 13 grudnia 1862 r. (Dz. p. p. № 89), a mianowicie:
1)
w poz. tar. 43 a) 2, 43 c) 2, 43 c)3, 43 d), 43 e), 43 f), 43 h), 44 q), ustęp 2,
a) i b), poz. tar. 66 a) aa i bb, 116 a) aa, 116 e), 116 f) wynoszą 10 mk. od pierwszego,
a po 5 mk. od każdego następnego arkusza;
2)
w poz. tar. 43 b) 1, 43 b) 2 i 43 c) 1 wynoszą 25 mk. od pierwszego, a po 5 mk. od
każdego następnego arkusza;
c)
poz. tar. 43 uzupełnia się przy końcu następującą uwagą: „W razie wniesienia podania,
w którem petent żąda zmiany decyzji w przedmiocie daniny publicznej, suma opłat, przypadających
od podania i załączników, nie może wynosić więcej niż czwartą część sumy spornej.
Jeżeli wspomniana czwarta część nie jest podzielna przez 10 f., ustala się opłatę
w tej kwocie bezpośrednio wyższej, która jest w ten sposób podzielna”.
d)
poz. tar. 44 uzupełnia się przy końcu w następujący sposób:
cc)
„Podania osób, które pozostają lub pozostawały na służbie Państwa lub związków samorządnych
oraz członków rodzin tych osób w sprawach, dotyczących stosunku służbowego
”
.
Część III.
Przepisy wspólne.
Art. 18.
Winni niezastosowania się do przepisów niniejszej ustawy podlegają karom, unormowanym
w przepisach o opłatach stemplowych (należytościach bezpośrednich i stemplowych),
obowiązujących na obszarach b. zaboru rosyjskiego i austrjackiego.
Art. 19.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie w miesiąc od dnia ogłoszenia.
Art. 20.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.