Ustawaz dnia 15 stycznia 1920 r.w przedmiocie ustanowienia marki polskiej prawnym środkiem płatniczym na całym obszarze
Rzeczypospolitej
Treść ustawy
Art. 1.
Marka polska jest prawnym środkiem płatniczym na całym obszarze Rzeczypospolitej.
Art. 2.
W tych dzielnicach Rzeczypospolitej, w których dotychczas prawnym środkiem płatniczym
była korona austrjacko - węgierska, wszelkie wypłaty dotąd należne w koronach mogą
być dokonywane bądź w koronach, bądź w markach polskich w stosunku 70 marek polskich
za 100 koron.
Art. 3.
Wszelkie zobowiązania płatnicze w koronach austrjacko - węgierskich mogą być uiszczane
w markach polskich według stosunku w art. 2 wskazanego.
Art. 4.
Zawieranie umów, sprzeciwiających się przepisom zawartym w art. 2 i 3, jakoteż żądanie
przy wypłatach, należnych w koronach, a dokonywanych w markach polskich, innego kursu
przerachowania lub odmówienie przyjęcia zapłaty w markach polskich - jest zakazane.
Art. 5.
Winni wykroczenia lub usiłowania wykroczenia przeciwko zakazowi, zawartemu w art.
4 niniejszej ustawy, podlegają karze aresztu do 1 roku i grzywnie do miljona marek
polskich. Nadto umowy zawarte wbrew temu zakazowi są nieważne. Do ścigania wykroczeń
powołane są sądy powiatowe, względnie sądy pokoju.
Art. 6.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.
Art. 7.
Wykonanie tej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.