Sejm upoważnia Rząd do wypłacenia etatowym i nieetatowym funkcjonarjuszom państwowym nauczycielom publicznych szkól powszechnych i profesorom zakładów teologicznych, bez względu na treść warunków pisma nominacyjnego obok dotychczasowych przez nich pobieranych dodatków drożyźnianych i kwartalnych - także nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego, a to począwszy od dnia 1 lipca 1919 r. aż do czasu uregulowania poborów służbowych.

Nadzwyczajny dodatek drożyźniany wynosi, bez względu na miejsce służbowe miesięcznie:

Na obszarze b. okupacji austrjackiej, jakoteż b. zaboru austriackiego, wypłata dodatku nastąpi w walucie koronowej według relacji 1 mk. = 1 kor. 75 hal.

Przynależność do rangi określa się według wysokości pobieranych zasadniczych poborów łącznie z dodatkami za lata służby.

Postanowienia niniejszej ustawy nie dotyczą nauczycieli wyższych zakładów naukowych, pracowników kolejowych, jakoteż tych osób, które pełnią państwowe funkcje służbowe na podstawie specjalnych z niemi zawartych umów co do wysokości wynagrodzenia - o ile to wynagrodzenie jest wyższe od poborów tej kategorji płacy, względnie rangi, do której zostały zaliczone.

Osobom, uprawnionym w myśl niniejszej ustawy do poboru dodatku drożyźnianego, jeśli stanowią jedną rodzinę i mają jedno wspólne gospodarstwo domowe, może być wypłacony tylko jeden nadzwyczajny dodatek drożyźniany w wysokości, odpowiadającej najwyższej kategorji płacy, względnie rangi, jednej z osób do wspólnego gospodarswa należących.

Pobory służbowe profesorów uniwersytetów we Lwowie i Krakowie, akademji górniczej i sztuk pięknych w Krakowie, jakoteż politechniki i akademji weterynarji we Lwowie zostają zrównane z zasadniczemi poborami łącznie z dotychczasowemi dodatkami drcżyźnianemi profesorów uniwersytetu i politechniki w Warszawie, począwszy od 1 lipca 1919 r.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.