Ustawaz dnia 8 kwietnia 1919 r.o dostarczaniu mieszkań na potrzeby wojska
Treść ustawy
Art. 1.
Pomieszczenia dla oficerów i urzędników wojskowych obowiązane są dostarczyć zarządy
gmin miejskich i wiejskich.
Art. 2.
Zarządy gmin miejskich i wiejskich, o ile nie posiadają w swojem rozporządzeniu odpowiednich
pomieszczeń, mają prawo rekwirować na potrzeby wojska mieszkania osób prywatnych.
Pomieszczenia, zajęte przez władze i urzędy państwowe, nie podlegają rekwizycji.
Art. 3.
Rekwizycji podlegają:
a)
mieszkania, których właściciele lub użytkujący są stale nieobecni;
b)
poszczególne pokoje w mieszkaniach, liczących ponad 4 pokoje. W mieszkaniach, zajętych
przez osoby pojedyncze, do użytku właściciela mieszkania winny być zostawione 2 pokoje.
W mieszkaniach, zajętych przez rodzinę, do użytku właściciela pozostawione być winno
tyle pokoi, z ilu osób składa się rodzina, nie więcej jednak niż 4 pokoje. Przy obliczaniach
powyższych nie są brane w rachubę pokoje, które służą do wykonywania zawodu i nie
są przeznaczone na mieszkanie, jako też pokoje, zamieszkane już przez podnajemców,
nie należących do rodziny.
Art. 4.
W razie powrotu nieobecnych właścicieli lub użytkujących zwraca się im część mieszkania
stosownie do art. 3.
Art. 5.
Pomieszczenia dla oficerów i urzędników wojskowych winny być dostarczone ze znajdującem
się w mieszkaniu przepisanem umeblowaniem i ze światłem, o ile istnieje w mieszkaniu
instalacja elektryczna lub gazowa.
Art. 6.
Spis pomieszczeń zarówno własnych, jak i ulegających rekwizycji, winny zarządy gmin
miejskich i wiejskich dostarczyć miejscowym komendom wojskowym w sposób i terminach
przez władze wojskowe przepisanych.
Art. 7.
Za dostarczone pomieszczenia skarb państwa będzie wypłacał gminom wynagrodzenie podług
norm następujących:
a)
w miastach I klasy: Warszawie, Krakowie, Lwowie, Lublinie, Łodzi, Częstochowie i Sosnowcu,
oraz w miejscach klimatycznych i uzdrowiskach:
za oficerów do podpułkownika włącznie (1 pokój) 3 marki dziennie,
za oficerów od pułkownika i wyżej (2 pokoje) 5 mk. dziennie;
b)
w miastach II klasy, dawniej gubernialnych i powiatowych, 80% cen wskazanych w p.
a.;
c)
w pozostałych miejscowościach - 60% cen wskazanych w p. a. Wypłaty sumy należnej za
zajęte pomieszczenia uskuteczniają zarządy gmin miejskich I wiejskich.
Art. 8.
Różnicę, wynikającą z tego, że czynsz płacony przez lokatora za zarekwirowane pokoje
wyższy jest od wynagrodzenia, należącego się za nie w myśl tej ustawy, pokrywa właściciel
domu z własnych funduszów.
Art. 9.
Istniejące dotąd obszary dworskie, jako jednostki administracyjne, podpadają pod postanowienia
niniejszej ustawy.
Art. 10.
Winni uchylania się od obowiązków, z ustawy niniejszej wynikających, będą karani aresztem
do 3-ch miesięcy lub grzywną do 3000 mk. przez władze administracyjne.
Art. 11.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Spraw Wojskowych i Ministrowi
Spraw Wewnętrznych.
Art. 12.
Ustawa niniejsza posiada moc obowiązującą na całym obszarze Państwa Polskiego na przeciąg
jednego roku i wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.