Ustawaz dnia 7 kwietnia 1919 r.w sprawie powołania dyplomowanych lekarzy do czynnej służby wojskowej
Treść ustawy
Art. 1.
Na czas trwania potrzeby wojennej powołuje się w obrębie Państwa do służby wojskowej
czynnej wszystkich lekarzy dyplomowanych, którzy nie przekroczyli 42 roku życia 1883
- 1876 r.
Art. 2.
Wszyscy lekarze, podlegający powołaniu, obowiązani są w ciągu 14 dni od ogłoszenia
niniejszej ustawy w Dzienniku Praw stawić się w miejscowych powiatowych komendach
uzupełnień celem spisu.
Art. 3.
Powołanie lekarzy do czynnej służby wojskowej nastąpić ma w miarę zapotrzebowania.
Roczniki młodsze powołane być mają wcześniej, niż starsze.
Art. 4.
Lekarze, podlegający poborowi, którzy pełnią obowiązki publiczne i nie dadzą się szybko
zastąpić, winni być na wniosek Ministerstwa Zdrowia Publicznego zwolnieni ze służby
czynnej.
Art. 5.
Wykonanie niniejszej ustawy oraz wydanie niezbędnych w tym celu przepisów porucza
się Ministrowi Spraw Wojskowych.
Art. 6.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.