Orzecznictwo

auto_awesome540 000+ orzeczeń

Przeszukuj orzeczenia sądów powszechnych, Sądu Najwyższego (SN), Trybunału Konstytucyjnego (TK) i Krajowej Izby Odwoławczej (KIO) — prosto z oficjalnego rejestru SAOS. Każde orzeczenie łączy podstawę prawną z pełnym tekstem aktów w naszej darmowej bazie aktów prawnych. O bazie

auto_awesome

Znajdź podobne orzeczenia

Opisz sytuację własnymi słowami — przeszukujemy prawdziwe orzeczenia w naszym katalogu, a Claude wybiera te, które faktycznie pasują.

Wyłącznie dane publiczne — nic z Twojej sprawy nie jest zapisywane.
search

Szukaj orzeczenia

Pełnotekstowa wyszukiwarka całego katalogu — filtruj po sądzie i roku.

search
Sąd:WszystkieSNTKKIOSądy powsz.Rok:Wszystkie2026202520242023202220212020201920182017
Najczęściej powoływane przepisyArtykuł po artykule — które przepisy k.c., k.k. czy k.p.c. sądy powołują najczęściej, z linią orzeczniczą do każdego z nich.
619 orzeczeń
SNO 15/07PostanowienieWydział VI2 kwietnia 2007
POSTANOWIENIE Z DNIA 2 KWIETNIA 2007 R. SNO 15/07 Przewodniczący: sędzia SN Henryk Gradzik (sprawozdawca). Sędziowie SN: Elżbieta Skowrońska-Bocian, Zbigniew Strus. S ą d N a j w y ż s z y – S ą d D y s c y p l i n a r n y na rozprawie z udziałem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego sędziego Sądu Okręgowego oraz protokolanta w sprawie asesora sądowego – obwinionej o przewinienie służbowe z art. 107 § 1 u.s.p., polegające na popełnieniu czynu wyczerpującego znamiona występku określonego w art. 270 § 1 k.k., po zapoznaniu się z odwołaniem obwinionej od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt (...) p o s t a n o w i ł na podstawie art. 22 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. z a w i e s i ć p o s t ę p o w a n i e d y s c y p l i n a r n e do czas
WA 1/07WyrokWydział II2 lutego 2007
WYROK Z DNIA 2 LUTEGO 2007 R. WA 1/07 Sporządzenie przez właściwego przełożonego wojskowego, wbrew przepisom, za ten sam okres, drugiej opinii służbowej o podwładnym o in- nej treści niż pierwsza, która uprawomocniła się, nie jest ani „przerobie- niem” pierwszej (art. 270 § 1 k.k.), ani „poświadczeniem nieprawdy” w niej (art. 271 § 1 k.k.). Może natomiast wypełniać znamiona czynu określonego w art. 231 § 1 k.k., jeżeli stanowi umyślne działanie na szkodę interesu pu- blicznego lub prywatnego. Przewodniczący: sędzia SN J. Steckiewicz. Sędziowie SN:J. B. Rychlicki (sprawozdawca), Z. Stefaniak. Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: płk S. Wójcicki. Sąd Najwyższy w sprawie kmdr. Reginalda J. i kpt. Mariana W. unie- winnionych od popełnienia przestępstwa określonego w art. 270 § 1 k.k. i
III KK 358/06PostanowienieWydział III6 grudnia 2006
POSTANOWIENIE Z DNIA 6 GRUDNIA 2006 R. III KK 358/06 Określenie „włamanie” jest pojęciem prawnym, którego treść jest ustalana autonomicznie w obszarze prawa karnego, zgodnie z przyjmowa- nymi regułami wykładni i może odbiegać od jego potocznego rozumienia. Zabór w celu przywłaszczenia samochodu znajdującego się na otwartej przestrzeni, po uprzednim usunięciu zabezpieczenia uniemożliwia- jącego przedostanie się do jego wnętrza (otwarciu drzwi przy pomocy tzw. łamaka) wyczerpuje znamiona kradzieży z włamaniem w rozumieniu art. 279 § 1 k.k. Przewodniczący: sędzia SN J. Skwierawski. Sędziowie SN: W. Płóciennik (sprawozdawca), M. Sokołowski. Prokurator Prokuratury Krajowej: B. Drozdowska. Sąd Najwyższy w sprawie Ryszarda K., skazanego z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., po rozpoznaniu
V KK 40/06WyrokWydział V6 listopada 2006
WYROK Z DNIA 6 LISTOPADA 2006 R. V KK 40/06 Jeżeli w przypisanym oskarżonemu czynie zawierają się znamiona czynności wykonawczych opisanych w przepisach określających różne ty- py czynów zabronionych, to przepisy te, stanowiąc podstawę skazania, po- zostają w zbiegu kumulatywnym (art. 11 § 2 k.k.) również wtedy, gdy te znamiona są częściowo identyczne Gdy działanie oskarżonego, realizujące znamiona ustawowe określo- ne w art. 282 k.k., wyczerpuje zarazem znamiona czynu zabronionego ty- pizowanego w art. 286 § 2 k.k., to przepisy te pozostają w zbiegu kumula- tywnym (art. 11 § 2 k.k.) i stanowią podstawę skazania za jedno przestęp- stwo. Przewodniczący: sędzia SN H. Gradzik (sprawozdawca). Sędziowie SN: J. Dołhy, P. Kalinowski. Prokurator Prokuratury Krajowej: B. Mik. Sąd Najwyższy w sprawi
III KK 106/06WyrokWydział III25 października 2006
WYROK Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2006 R. III KK 106/06 Doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mie- niem za pomocą wprowadzenia jej w błąd co do własności rzeczy albo wy- zyskania błędu co do tej okoliczności przez sprawcę, który tą czynnością jednocześnie przywłaszcza taką rzecz, stanowi jeden czyn, wyczerpujący znamiona art. 284 § 1 lub 2 k.k. i 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Przewodnicząca: sędzia SN J. ŻywolewskaŁawniczak. Sędziowie SN: W. Błuś, K. Cesarz (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Krajowej: K. Parchimowicz. Sąd Najwyższy w sprawie Władysława C., oskarżonego z art. 284 § 2 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 25 paź- dziernika 2006 r., kasacji, wniesionych przez obrońców skazanego od wy- roku Sądu Okręgowego w O., z dnia 19
I KZP 17/06UchwałaWydział I28 września 2006
UCHWAŁA SKŁADU SIEDMIU SĘDZIÓW Z DNIA 28 WRZEŚNIA 2006 R. I KZP 17/06 Czyn wyczerpujący obecnie znamiona przestępstwa określonego w art. 246 k.k., a przed dniem 1 września 1998 r. – w art. 184 k.k. z 1969 r., zakwalifikowany – z uwagi na treść art. 4 § 1 k.k. – na podstawie przepisu, który stracił moc obowiązującą (art. 246 k.k. z 1932 r.), podlega wyłączeniu na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii (Dz. U. Nr 64, poz. 390) spod działania tej ustawy. Przewodniczący: Prezes SN L. Paprzycki. Sędziowie SN: J. Grubba, W. Kozielewicz, W. Płóciennik (sprawoz- dawca), A. Siuchniński, S. Zabłocki oraz SA (del. do SN) M. Gierszon. Prokurator Instytutu Pamięci Narodowej – Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu: L. Nowakowski. Sąd Najwyższy –
V KK 499/05WyrokWydział V6 lipca 2006
WYROK Z DNIA 6 LIPCA 2006 R. V KK 499/05 W postępowaniu odwoławczym toczącym się w sprawie, w której nie wniesiono środka odwoławczego na niekorzyść, nie narusza zakazu okre- ślonego w art. 434 § 1 k.p.k. zmiana zaskarżonego wyroku polegająca na przyjęciu w opisie czynu, że fakty uznane za udowodnione wypełniają inne, niż wskazane w tym wyroku, alternatywne znamiona przestępstwa tego samego typu. Przewodniczący: sędzia SN H. Gradzik (sprawozdawca). Sędziowie SN: L. Misiurkiewicz, WSO (del. do SN) T. Artymiuk. Prokurator Prokuratury Krajowej: K. Parchimowicz. Sąd Najwyższy w sprawie Teresy K., uniewinnionej od popełnienia czynu z art. 300 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w J. od wyroku Sądu Okręgoweg
WA 19/06WyrokWydział II14 czerwca 2006
Sygn. akt: WA 19/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Wiesław Błuś (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Buliński SSN Marek Pietruszyński Protokolant Diana Kazimierska przy udziale prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej płk. Jarosława Ciepłowskiego w sprawie mjr. K. S. oskarżonego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na rozprawie w dniu 14 czerwca 2006r. apelacji, wniesionych przez obrońcę i na niekorzyść przez prokuratora od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 lutego 2006r. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1. uznaje, iż mjr K. S. przypisanym mu w zaskarżonym wyroku czynem wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 13 § 1 k.k. w zw. z 2 art. 197 §
IV KK 12/06WyrokWydział IV6 kwietnia 2006
WYROK Z DNIA 6 KWIETNIA 2006 R. IV KK 12/06 Jeżeli istota przestępstwa sprowadza się do tego, że współuczestnicy określonego zdarzenia przestępnego, będący współsprawcami przestęp- stwa, którego znamiona ich zachowanie w tym zdarzeniu wypełnia, są jed- nocześnie pokrzywdzonymi działaniami innych jego współuczestników (np. w bójce), to w razie wydzielenia do odrębnego postępowania sprawy jed- nego z nich, pozostali, których dobro prawne zostało naruszone lub zagro- żone przez zachowania przestępne tego oskarżonego, którego dotyczy wydzielone postępowanie, mogą w tym postępowaniu wykonywać upraw- nienia pokrzywdzonego, w tym przewidziane w art. 387 § 2 in fine k.p.k. Przewodniczący: sędzia SN J. Szewczyk. Sędziowie SN: J. Grubba, T. Grzegorczyk (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Krajowej
I CK 281/05WyrokWydział I25 stycznia 2006
Wyrok z dnia 25 stycznia 2006 r., I CK 281/05 Wymaganie nowości nie jest niezbędną cechą twórczości jako przejawu intelektualnej działalności człowieka. Utworem w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 904 ze zm.) może być kompilacja wykorzystująca dane powszechnie dostępne pod warunkiem, że ich wybór, segregacja i sposób przedstawienia ma znamiona oryginalności. Sędzia SN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) Sędzia SN Gerard Bieniek (sprawozdawca) Sędzia SN Irena Gromska-Szuster Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Grażyny D. przeciwko "U.P." S.A. z siedzibą w W. o ochronę praw autorskich i zapłatę, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2006 r. kasacji powódki od wyroku Sądu
III SW 120/05PostanowienieWydział III16 listopada 2005
Postanowienie z dnia 16 listopada 2005 r. III SW 120/05 Sąd Najwyższy ustala wyłącznie znamiona przedmiotowe przestępstwa przeciwko wyborom, którego zarzut stanowi podstawę protestu wyborczego. Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie SN: Zbigniew Hajn, Andrzej Wasilewski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 16 listopada 2005 r. sprawy z protestu wyborczego Barbary P. [...] przeciwko ważności wyborów do Sejmu RP i do Senatu RP, przy udziale: 1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, 2) Prokuratora Generalnego, 3) Przewodniczących Okręgowych Komisji Wyborczych w Bielsku - Białej, Bydgoszczy i Częstochowie p o s t a n o w i ł: wyrazić opinię, że zarzuty protestu są niezasadne. U z a s a d n i e n i e Pismem nadanym w dniu 14 października 20
IV KK 258/05WyrokWydział IV15 listopada 2005
WYROK Z DNIA 15 LISTOPADA 2005 R. IV KK 258/05 Zachowania realizujące raz znamiona art. 197 § 1 k.k., to znowu określone w § 2 tego przepisu, a także art. 200 § 1 k.k., jeżeli są jednoro- dzajowe i zachowana jest tożsamość pokrzywdzonego, to wszystkie mogą wchodzić w skład czynu ciągłego (art. 12 k.k.). Przewodniczący: sędzia SN P. Kalinowski. Sędziowie SN: K. Cesarz (sprawozdawca), R. Sądej. Prokurator Prokuratury Krajowej: A. Pogorzelski. Sąd Najwyższy w sprawie Jana M., skazanego z art. 197 § 1 k.k. i in- nych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 15 listopada 2005 r., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgo- wego w R. z dnia 26 listopada 2004 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejono- wego w L. z dnia 2 września 2004 r., 1. u c h y l i ł zaskarżony wyrok
II KK 184/05PostanowienieWydział II20 października 2005
POSTANOWIENIE Z DNIA 20 PAŹDZIERNIKA 2005 R. II KK 184/05 O ile dla przyjęcia pomocnictwa niezbędne jest, znajdujące potwier- dzenie w materiale dowodowym konkretnej sprawy, przekonanie sądu o tym, że istniała osoba indywidualnie oznaczona, względem działań której podejmowane były przez pomocnika czynności określone w dyspozycji przepisu art. 18 § 3 k.k. (oraz dyspozycji przepisu określającego znamiona przestępstwa, którego dopuszczał się sprawca), o tyle brak jest podstaw zarówno do twierdzenia, że osoba ta musi być z imienia i z nazwiska ozna- czona w czynie przypisanym pomocnikowi, jak i do twierdzenia, że perso- nalia tej osoby muszą być znane pomocnikowi. Przewodniczący: sędzia SN E. Sadzik. Sędziowie SN: P. Hofmański, S. Zabłocki (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Krajowej: A. Po
I KZP 23/05UchwałaWydział I21 września 2005
UCHWAŁA Z DNIA 21 WRZEŚNIA 2005 R. I KZP 23/05 Jeżeli ten sam czyn wyczerpuje znamiona przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych, sąd skazuje tylko za jedno przestępstwo skarbowe na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, chyba że zbieg tych przepisów ma charakter pozorny (pomijalny). Przewodniczący: sędzia SN H. Gradzik. Sędziowie: SN A. Deptuła, SA (del. do SN) J. Grubba (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Krajowej: A. Herzog. Sąd Najwyższy w sprawie Aliaksandra S., oskarżonego z art. 86 § 4 k.k.s. w zb. z art. 54 § 3 k.k.s. w zb. z art. 63 § 4 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w L. postanowieniem z 6 kwietnia 2005 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy: „Czy na grunc
III KK 249/04PostanowienieWydział III1 marca 2005
POSTANOWIENIE Z DNIA 1 MARCA 2005 R. III KK 249/04 Z istoty współsprawstwa (art. 18 § 1 k.k.) wynika, że każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość popełnionego prze- stępstwa, a więc także i w tej części, w której znamiona czynu zabronio- nego zostały wypełnione zachowaniem innego (innych) współsprawcy (współsprawców). Przewodniczący: sędzia SN J. Skwierawski, Sędziowie SN: A. Deptuła, D. Rysińska (sprawozdawca), F. Tarnowski; A. Tomczyk. Prokurator Prokuratury Krajowej: A. Pogorzelski. Sąd Najwyższy w sprawie Romana S., skazanego z art. 18 § 1 d.k.k. w zw. z art. 148 § 1 d.k.k. oraz Ryszarda Z. i Mirosława E., skaza- nych z art. 148 § 1 d.k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 1 marca 2005 r., kasacji wniesionych przez obrońców skazanych od wyroku Sądu Apel
SNO 57/04WyrokWydział VI20 stycznia 2005
WYROK Z DNIA 20 STYCZNIA 2005 R. SNO 57/04 Wyrok sądu dyscyplinarnego uznający obwinionego sędziego za winnego popełnienia przewinienia służbowego, wyczerpującego znamiona przestępstwa nie może zapaść w postępowaniu dyscyplinarnym, zanim domniemanie niewinności nie zostanie obalone prawomocnym wyrokiem wydanym w postępowaniu karnym. Przewodniczący: sędzia SN Zygmunt Stefaniak. Sędziowie SN: Katarzyna Gonera (sprawozdawca), Beata Gudowska. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny z udziałem Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych oraz protokolanta w sprawie sędziego Sądu Rejonowego, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 r. odwołań wniesionych przez obwinioną oraz Rzecznika Dyscyplinarnego od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 20 sierpnia 2004 r., sygn. akt (...) o
II AKa 139/04WyrokSąd Apelacyjny w Katowicach8 lipca 2004
Sygn. akt : II AKa 139/04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lipca 2004 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Helena Kubaty Sędziowie SSA Mirosław Ziaja (spr.) SSO del. Janusz Jaromin Protokolant Izabela Rybok przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Romana Cockiewicza po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2004 r. sprawy Ł. S. ur. (...) w J. syna M. i E. oskarżonego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 2 pkt 1 kk i innych na skutek apelacji prokuratora i obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 3 lutego 2004 r. sygn. akt. XVI K 324/02 1/ zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - przyjmuje, iż czyn przypisany oskarżonemu w pkt 1 wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w przepisie art. 13§1 kk w zw. z art. 148§2 pk
I KZP 8/04PostanowienieWydział I30 czerwca 2004
POSTANOWIENIE Z DNIA 30 CZERWCA 2004 R. I KZP 8/04 Dochodzenia nie prowadzi się także, jeżeli zarzucony podejrzanemu czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch lub więcej przepisach usta- wy karnej pozostających w zbiegu kumulatywnym (art. 11 § 2 k.k.), z któ- rych chociaż jeden wyłącza możliwość prowadzenia dochodzenia. Przewodniczący: sędzia SN E. Strużyna. Sędziowie SN: J. Sobczak, J. Szewczyk (sprawozdawca). Zastępca Prokuratora Generalnego: R.A. Stefański. Sąd Najwyższy w sprawie Mariusza M., po rozpoznaniu przekazane- go na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w C. postanowie- niem z dnia 11 marca 2004 r., zagadnienia prawnego wymagającego za- sadniczej wykładni ustawy: „Czy krótkotrwałe zatrzymanie podejrzanego w toku postępowania przygo- towawczego, na podstawie wydaneg
V KK 101/04WyrokWydział V25 czerwca 2004
WYROK Z DNIA 25 CZERWCA 2004 R. V KK 101/04 Wydanie wyroku uniewinniającego w razie stwierdzenia, że czyn za- rzucony oskarżonemu nie zawiera znamion czynu zabronionego, jest po- winnością sądu, także i w stadium postępowania kasacyjnego, jeśli tylko przypisanie popełnienia czynu zawierającego znamiona czynu zabronione- go (w formie wyroku skazującego, orzeczenia umarzającego postępowanie na podstawie przepisów ustawy o amnestii, orzeczenia warunkowo uma- rzającego postępowanie, itp.) nastąpiło po rozpoczęciu przewodu sądowe- go przed sądem pierwszej instancji, zaś sąd kasacyjny dokona odmiennej oceny prawnej, stwierdzającej oczywistą niesłuszność tak poczynionego ustalenia (art. 414 § 1 zd. 2 w zw. z art. 458 i art. 518 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k.). Przewodniczący: sędzia SN S. Za
II KK 38/03WyrokWydział II15 czerwca 2004
WYROK Z DNIA 15 CZERWCA 2004 R. II KK 38/03 Oddanie na przechowanie przedmiotów osobie godnej zaufania, w trybie określonym w art. 228 § 1 albo § 2 k.p.k., powoduje powstanie stosunku zobowiązaniowego przechowania (art. 835 k.c.), w którym organ wydający co do tej kwestii postanowienie jest wierzycielem a osoba godna zaufania, której oddane zostały przedmioty na przechowanie – dłużnikiem. Natomiast zachowanie osoby godnej zaufania, polegające na usunięciu, ukryciu, zbyciu, darowaniu, niszczeniu, obciążaniu albo uszkadzaniu zajętych przedmiotów, o ile zostały spełnione pozostałe przesłanki odpowiedzialności karnej, wypełnia znamiona przestępstwa określonego w art. 300 § 2 k.k. Przewodniczący: Prezes SN L. Paprzycki (sprawozdawca). Sędziowie SN: T. Grzegorczyk, M. Sokołowski. Prokurator Prok
PoprzedniaStrona 30 z 31Następna