Orzecznictwo

Sygn akt IV Ka 834/19 UZASADNIENIE Apelacja obwinionego P. M. (1) jest bezzasadna. Zarzuty błędnej oceny wiarygodności świadka A. D. (1) jest całkowicie nieuzasadniony. Obwiniony ograniczył go do pomówienia w/w świadka o dokonywanie kradzieży i na tej podstawie domagał się uznania jego zeznań za niewiarygodne. Ani apelacja, ani materiał aktowy nie zawierają żadnego potwierdzenia, jakoby A. D. (1) miałaby dokonywać w przeszłości zaborów mienia, a obwiniony wcześniej nie powoływał się na tę okoliczność, co czyni te stwierdzenia czystym pomówieniem. Niezależnie od tego, zakładając nawet, że świadek dokonywał w przeszłości przestępstw przeciwko mieniu, apelacja nie tłumaczy jakie miało to przełożenie na treść jej zeznań traktujących o nienależytym trzymaniu psów należących do obwinionego. Poza

Sygn. akt: IV Ka 725/19 UZASADNIENIE Apelacja obrońcy okazała się częściowo zasadna. Co do zarzutu związanego z oddaleniem wniosku o przesłuchanie świadka A. S., to zdezaktualizował się on w związku z dopuszczeniem dowodu z jego zeznań na rozprawie apelacyjnej. Ponadto Sąd odwoławczy dopuścił również dowód z zeznań świadka P. R.. W ocenie Sądu Okręgowego zeznania tych świadków nie mogą wpłynąć na zmianę ustaleń faktycznych Sądu Rejonowego w zakresie wyczerpania przez obwinionego dyspozycji art. 86 § 1 kw. Świadek A. S. ( zeznania k. 200 – 201) jest w tym zakresie niewiarygodny – zeznał bowiem, że rozmawiał z obwinionym, który zatrzymał się przy nim swoim samochodem, po czym po zakończeniu konwersacji wjechał na teren szkoły bezkolizyjnie mijając się po drodze z cysterną. Dopiero potem - po

Sygnatura akt II K 754/19 PR 3 Ds 131.19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 października 2019 roku Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk Protokolant: Ewelina Pasławska Asesor Prokuratury Rejonowej w Nysie A. Z. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2019 roku sprawy karnej 1. M. J. (1) (J.) córki L. i U. z domu S. urodzona (...) w N. oskarżonej o to, że: w dniu 26 kwietnia 2018 roku w N. przez Sądem Rejonowym w toku rozprawy II K 1171/16 przeciwko swojemu mężowi D. J. (1) oskarżonemu o czyn z art. 178 a § 1 k.k. składając zeznania jako świadek i będąc pouczoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań oraz o prawie do odmowy składania zeznań, z obawy przed odpowiedzialnością ka

Sygn. akt VIII Gz 103/19 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSO Artur Fornal po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2019 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa Z. K. przeciwko M. K. na skutek zażalenia świadka K. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt VIII GC 83/19 upr p o s t a n a w i a: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. nakazać zwrócić skarżącemu ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Bydgoszczy kwotę 40 zł (czterdzieści złotych) tytułem opłaty od uwzględnionego zażalenia. Sygn. akt VIII Gz 103/19 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Bydgoszczy nałożył na świadka K. P. grzywnę w kwocie 1.000 zł za nieusprawiedliwione nie

sygn. akt IXU 255/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 3 kwietnia 2017 r. znak i nr sprawy (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu P. D. prawa do odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 15 stycznia 2016r. z uwagi na znajdujące się w protokole powypadkowym stwierdzenia bezpodstawne. Wskazał, iż z karty wypadku wynika, iż ubezpieczony został najechany osią przez wózek szynowy, zaś w karcie informacyjnej leczenia szpitalnego wskazano, iż „chory został znaleziony na poboczu, świadek podaje że spadł ze skarpy, upadek z wysokości ok. 70 cm.” Ponadto organ powołał się na niezakończenie procesu leczenia i rehabilitacji po zdarzeniu. Od powyższej decyzji odwołał się P. D., domagając się przyznania prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu zdarzenia z dnia 15

Sygn. akt VIII U 503/18 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 21 grudnia 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 5 października 2017 r. odmówił wnioskodawcy J. L. prawa do emerytury, ponieważ do dnia 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy do pracy w szczególnych warunkach nie uwzględnił następujących okresów: - od 24 lutego 1981 r. do 1 marca 1981 r. – przerwa po odbyciu służby wojskowej, - od 30 września 1973 r. do 19 października 1973 r., tj. okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, - od 5 listopada 1977 r. do 10 listopada 1977 r., ponieważ świadek J. Ł. nie potwierdza w/w okresu jako okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców. Organ rent