Treść orzeczenia
Postanowienie
z dnia 8 stycznia 1992 r.
Sygn. akt (U. 7/91)
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Przewodniczący: sędzia TK: Wojciech Łączkowski
Sędziowie TK: Tomasz Dybowski
Andrzej Zoll - sprawozdawca
po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 1992 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o wydanie orzeczenia stwierdzającego niezgodność §1 pkt 3 i §2 zarządzenia Nr 31 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 24 kwietnia 1991 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia składników podstawy wymiaru emerytury i renty funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej oraz ich rodzin (dotychczas nie publikowane) - z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy MO oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 46, poz. 210 z 1983 r. ze zm.) a także z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności z jej art. 1, art. 40 ust. 2 i art. 41 pkt 8 postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie.
Uzasadnienie
Rzecznik Praw Obywatelskich we wniosku z dnia 28 listopada 1991 r. zarzuca niezgodność (dotychczas nie publikowanego) zarządzenia Nr 31 Ministra Spraw Wewnętrznych - z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy MO oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 46, poz. 210 z 1983 r. ze zm.) a także z Konstytucją RP.
Minister Spraw Wewnętrznych powiadomiony przez Trybunał Konstytucyjny o wpłynięciu wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, uznał argumentację prawną przedstawioną we wniosku i pismem z dnia 20 grudnia 1991 r. I. dz. L-II-1330/91 powiadomił Trybunał Konstytucyjny, iż wydał zarządzenie Nr 117 z dnia 20 grudnia 1991 r. zmieniające kwestionowane przez Rzecznika Praw Obywatelskich przepisy wyżej wymienionego aktu prawnego.
Wobec utraty mocy obowiązującego przepisu przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny, postępowanie w przedmiotowej sprawie należało umorzyć na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tekst jednolity Dz. U. Nr 109, poz. 470 z 1991 r.).