Treść orzeczenia
Sygn. akt 146/3/B/2010
Postanowienie
z dnia 22 czerwca 2010 r.
Sygn. akt Tw 18/10
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Stanisław Biernat,
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Gminy Stoszowice o zbadanie zgodności:
1) art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.) z art. 2, art. 7, art. 32 oraz art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
2) art. 30b ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.) z art. 16 ust. 2 i art. 165 ust. 2 Konstytucji,
postanawia:
odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi.
Uzasadnienie
W dniu 10 maja 2010 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Rady Gminy Stoszowice o zbadanie zgodności: po pierwsze, art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.; dalej: Karta Nauczyciela) z art. 2, art. 7, art. 32 oraz art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji; po drugie, art. 30b Karty Nauczyciela z art. 16 ust. 2 i art. 165 ust. 2 Konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
1. W myśl art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) wniosek przedstawiony przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. W postępowaniu tym Trybunał Konstytucyjny w składzie jednego sędziego bada, czy wniosek odpowiada wymogom formalnym (art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o TK), czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 36 ust. 3 ustawy o TK), a w szczególności, czy pochodzi od uprawnionego podmiotu (art. 191 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 191 ust. 2 Konstytucji).
2. Trybunał Konstytucyjny przypomina, że na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji organom stanowiącym jednostek samorządu terytorialnego przysługuje kompetencja do inicjowania abstrakcyjnej kontroli norm. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, uchwała organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego stanowi conditio sine qua non wszczęcia postępowania z wniosku tego organu.
Uchwała winna także zawierać postanowienia określające sposób jej wykonania, w szczególności wskazywać podmiot zobligowany przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego do sporządzenia i podpisania wniosku (z wyjątkiem przypadku, gdy wniosek stanowi załącznik do uchwały), złożenia go w Trybunale Konstytucyjnym oraz reprezentowania wnioskodawcy w postępowaniu przed Trybunałem. Uchwała może przyznać takiemu podmiotowi prawo do ustanowienia pełnomocnika, który zastąpi go w wykonaniu wszystkich lub niektórych wymienionych wyżej czynności.
3. W uchwale Rady Gminy Stoszowice nr I/6/2010 z 26 lutego 2010 r. rozstrzygnięto, że „Wójtowi Gminy Stoszowice powierza się wniesienie do Trybunału Konstytucyjnego wniosku” (§ 2 ust. 1) oraz że „Upoważnia się Wójta Gminy Stoszowice do ustanowienia pełnomocnika procesowego w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym” (§ 2 ust. 2).
3.1. Z postanowień uchwały (§ 2 ust. 1) wynika zatem jednoznacznie, że to Wójt Gminy Stoszowice winien złożyć wniosek do Trybunału Konstytucyjnego. Natomiast rozpatrywany wniosek został sporządzony, podpisany i wniesiony do Trybunału Konstytucyjnego przez radcę prawnego.
W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że wniosek Rady Gminy Stoszowice został złożony przez podmiot nieuprawniony, wbrew postanowieniu § 2 ust. 1 uchwały nr I/6/2010.
Okoliczność powyższa stanowi podstawę odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o TK).
3.2. Z postanowień uchwały (§ 2 ust. 2) wynika również, że ustanowiony pełnomocnik ma reprezentować Radę Gminy Stoszowice w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy przypomnieć, że wszczęcie postępowania następuje na podstawie złożonego wniosku (art. 31 ust. 1 ustawy o TK). Oznacza to, że umocowanie do reprezentowania w postępowaniu nie obejmuje czynności poprzedzających złożenie wniosku.
Tymczasem Wójt Gminy Stoszowice w udzielonym pełnomocnictwie procesowym (szczególnym) upoważnił radcę prawnego „(…) do sporządzenia i wniesienia do Trybunału Konstytucyjnego wniosku (…)”. Pominął natomiast zakres umocowania wynikający z § 2 ust. 2 uchwały nr I/6/2010.
W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że Wójt Gminy Stoszowice przekroczył granice umocowania wyznaczone w § 2 ust. 2 uchwały Rady Gminy Stoszowice, a w konsekwencji rozpatrywany wniosek został złożony przez podmiot nieuprawniony.
Okoliczność powyższa stanowi podstawę odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o TK).
Biorąc powyższe pod uwagę, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.