Treść orzeczenia
235/6B/2005
Postanowienie
z dnia 21 listopada 2005 r.
Sygn. akt Ts 201/04
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Janusz Niemcewicz – przewodniczący
Adam Jamróz – sprawozdawca
Mirosław Wyrzykowski,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 maja 2005 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Krystyny H., postanawia: nie uwzględnić zażalenia.
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej zarzucono, że art. 393 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji. Postanowieniem z 17 maja 2005 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu wskazano, z powołaniem się na wydane 31 marca 2005 r. w pełnym składzie postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o sygn. SK 26/02, że zarzuty skargi odnoszą się do sfery stosowania prawa, co powoduje niedopuszczalność merytorycznego jej rozpoznania.
W zażaleniu skarżąca zarzuciła błąd w ocenie, że skarga nie spełnia wymogów formalnych oraz błąd w przyjęciu, że cytowane wyżej postanowienie z 31 marca 2005 r. stanowi o niedopuszczalności niniejszej skargi konstytucyjnej.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Skarżąca w zażaleniu błędnie zarzuca, jakoby postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 31 marca 2005 r. o sygn. SK 26/02 stanowiło o niedopuszczalności niniejszej skargi konstytucyjnej. Stwierdzenie takie nie zostało sformułowane w zaskarżonym postanowieniu z 17 maja 2005 r. o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał Konstytucyjny stwierdził jedynie, że zarzuty podniesione w niniejszej skardze konstytucyjnej były już rozpatrywane w sprawie SK 26/02. Sam fakt uznania w sprawie SK 26/02, że zarzuty te odnoszą się do sfery stosowania prawa, nie przesądza automatycznie o niedopuszczalności niniejszej skargi konstytucyjnej.
Niedopuszczalność ta wynika, z tego, że Trybunał Konstytucyjny dokonał takiej samej, jak w sprawie o sygn. SK 26/02, oceny zarzutów mających uzasadniać niekonstytucyjność art. 393 § 1 k.p.c. Aby nie powtarzać ponownie oceny sformułowanej w postanowieniu wydanym w pełnym składzie, Trybunał Konstytucyjny powołał się na postanowienie z 31 marca 2005 r.
Taki sposób postępowania należy uznać za prawidłowy zarówno, co do sposobu odwołania się do postanowienia z 31 marca 2005 r. o sygn. SK 26/02, jak i samej oceny sformułowanych w niniejszej skardze konstytucyjnej zarzutów.
Mając powyższe na względzie należało nie uwzględnić zażalenia.