Ts 171/99PostanowienieTK

Postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 grudnia 1999 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Postanowienie

z dnia 15 grudnia 1999 r.

Sygn. Ts 171/99

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Teresa Dębowska-Romanowska – przewodnicząca

Stefan J. Jaworski – sprawozdawca Krzysztof Kolasiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 29 listopada 1999 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Stanisławy N. postanawia: nie uwzględnić zażalenia.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej Stanisławy N. sporządzonej 18 listopada 1999 r. zarzucono, iż postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w C. z 22 października 1998 r. zostało wydane z naruszeniem szeregu przepisów proceduralnych oraz oparte na błędnych ustaleniach faktycznych.

Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 29 listopada 1999 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdzając, iż wyłącznym jej przedmiotem uczyniono postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w C. podczas, gdy zgodnie z art. 79 ust. 1 konstytucji przedmiotem tym może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny. Na to postanowienie Trybunału Konstytucyjnego pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie, podkreślając w nim, iż wskazane w skardze konstytucyjnej postanowienie prokuratora narusza szereg zasad konstytucyjnych.

Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje

Zażalenie pełnomocnika skarżącej nie może zostać uwzględnione z uwagi na to, iż nie odnosi się ono w ogóle do podstaw odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Pełnomocnik skarżącej nie kwestionując przyczyn, dla których skarga konstytucyjna nie mogła stanowić przedmiotu merytorycznego rozpoznania, ograniczył się wyłącznie do powtórzenia wyrażonych już w skardze konstytucyjnej zarzutów o naruszeniu przez postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w C. szeregu regulacji konstytucyjnych.

Ponieważ w zażaleniu pełnomocnika skarżącej nie sformułowano żadnych zarzutów w stosunku do postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z 29 listopada 1999 r., należało zażalenia tego nie uwzględniać, uznając za zasadną odmowę nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.