Treść orzeczenia
Postanowienie
z dnia 13 marca 2002 r.
Sygn. akt T 62/01
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marian Grzybowski
po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2002 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Porozumienia Związków Zawodowych “Kadra” z dnia 30 listopada 2001 r. o stwierdzenie niezgodności: art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080) z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, postanawia: umorzyć postępowanie.
Uzasadnienie
1. Wnioskiem z 30 listopada 2001 r., przewodniczący Porozumienia Związków Zawodowych “Kadra” zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o wydanie wyroku stwierdzającego niezgodność art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080) jest niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem wnioskodawcy uchwalona ustawa jest niezgodna z zasadami demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej oraz zasadą równości wobec prawa wyrażająca się w prawie do równego traktowania przez władze publiczne.
Naruszenia zasad konstytucyjnych wnioskodawca upatruje w tym, iż z mocy ustawy dwie organizacje związkowe uznane zostały za reprezentatywne do udziału w Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych, bez badania i sądowej weryfikacji faktycznej ilości członków oraz spełnienia kryterium funkcjonowania w większości jednostek gospodarki narodowej.
2. Zarządzeniem sędziego TK z 15 stycznia 2002 r. wnioskodawca wezwany został do usunięcia braków formalnych wniosku przez przedstawienie uchwały Prezydium Związku w sprawie wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego.
Tytułem uzupełnienia wniosku, wnioskodawca do pisma procesowego z 31 stycznia 2002 r. załączył Protokół nr 10 z 5 listopada 2001 r. z posiedzenia Prezydium Związków Zawodowych “Kadra” wraz z Uchwałą nr 2.
Na skutek rozbieżności, jakie wystąpiły w treści nadesłanego Protokołu nr 10 z treścią załączonej Uchwały nr 2 oraz na skutek wątpliwości co do ważności odbytego posiedzenia i podjętej uchwały, Trybunał Konstytucyjny, zarządzeniem sędziego TK z 20 lutego 2002 r. wezwał wnioskodawcę do wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości.
Pismem procesowym z 7 marca 2002 r. wnioskodawca, nie ustosunkowując się do zarządzenia sędziego TK z 20 lutego 2002 r., cofnął złożony wniosek.
W tych warunkach, wobec cofnięcia wniosku przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym podlega umorzeniu i Trybunał Konstytucyjny postanowił jak na wstępie.