Treść orzeczenia
Sygn. akt 104/9/A/2005
Postanowienie
z dnia 5 października 2005 r.
Sygn. akt SK 39/05
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marek Safjan – przewodniczący
Jerzy Ciemniewski
Marian Grzybowski
Adam Jamróz
Wiesław Johann
Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska – sprawozdawca
Ewa Łętowska
Marek Mazurkiewicz
Janusz Niemcewicz
Jerzy Stępień
Mirosław Wyrzykowski
Marian Zdyb
Bohdan Zdziennicki,
po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2005 r., wniosku pełnomocnika skarżącego Jacka Bąbki, adwokata Andrzeja Strumpfa, o orzeczenie na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa zwrotu kosztów postępowania w łącznej kwocie 540 zł, obejmującej koszty zastępstwa prawnego w kwocie 360 zł oraz koszty przejazdu na rozprawę w kwocie 180 zł, postanawia: nie uwzględnić wniosku.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 5 października 2005 r. Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił skargi konstytucyjnej Jacka Bąbki, uznając, że kwestionowany art. 23 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.) jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 32 ust. 1 oraz nie jest niezgodny z art. 64 ust. 2 Konstytucji.
Pismem z 5 października 2005 r., pełnomocnik skarżącego Jacka Bąbki, adwokat Andrzej Strumpf, wniósł o orzeczenie na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa zwrotu kosztów postępowania w łącznej kwocie 540 zł, obejmującej koszty zastępstwa prawnego w kwocie 360 zł oraz koszty przejazdu na rozprawę w kwocie 180 zł.
2. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) „koszty postępowania przed Trybunałem, z zastrzeżeniem ust. 2, ponosi Skarb Państwa”. Z ust. 2 zd. 1 tego przepisu wynika, że Trybunał Konstytucyjny orzeka zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem wraz z wyrokiem uwzględniającym skargę konstytucyjną. W uzasadnionych przypadkach Trybunał może orzec zwrot kosztów postępowania również wówczas, gdy nie uwzględnił skargi konstytucyjnej (art. 24 ust. 2 zd. 2).
Zwrot kosztów postępowania na podstawie art. 24 ust. 2 zd. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ogólnej wyrażonej w art. 24 ust. 2 zd. 1 ustawy o TK. Oznacza to, że pojęcie „uzasadnionego przypadku” musi być interpretowane ściśle i nie może podlegać wykładni rozszerzającej.
Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając wniosek pełnomocnika skarżącego, nie znalazł podstaw do uznania, że zachodzi „uzasadniony przypadek”, który przemawiałby za przyznaniem kosztów postępowania.
Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił, jak na wstępie.