Treść orzeczenia
Sygn. akt 90/7/A/2012
Postanowienie
z dnia 10 lipca 2012 r.
Sygn. akt SK 24/11
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Marek Kotlinowski – przewodniczący
Małgorzata Pyziak-Szafnicka – sprawozdawca
Andrzej Wróbel,
po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lipca 2012 r., wniosku skarżącego Zbigniewa Gąszczyka-Ożarowskiego o orzeczenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie skargi konstytucyjnej, postanawia: nie uwzględnić wniosku.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 9 maja 2012 r., wydanym w trybie art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.), na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2012 r., Trybunał orzekł, że zakwestionowany w skardze konstytucyjnej Zbigniewa Gąszczyka-Ożarowskiego, § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 46, poz. 254, ze zm.) w związku z regulacją zawartą w załączniku nr 1 lp. 11 do tego rozporządzenia w zakresie, w jakim ustanawia górną granicę wynagrodzenia dla biegłego z zakresu medycyny za wydanie opinii wyłącznie na podstawie akt sprawy, jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Skarga konstytucyjna Pana Zbigniewa Gąszczyka-Ożarowskiego wpłynęła do Trybunału Konstytucyjnego 11 lipca 2011 r. W piśmie procesowym inicjującym postępowanie w trybie skargi konstytucyjnej, pełnomocnik skarżącego nie złożył wniosku procesowego o zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Skarga konstytucyjna została przekazana do rozpoznania merytorycznego, i zarejestrowana w repertorium SK, 22 września 2011 r., o czym skarżący i uczestnicy postępowania zostali powiadomieni.
Pismem z 28 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącego oraz skarżący zostali zawiadomieni o terminie ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego podjętego w trybie art. 59 ust. 2 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym, w sprawie skargi konstytucyjnej Zbigniewa Gąszczyka-Ożarowskiego. Odbiór zawiadomienia został potwierdzony przez pełnomocnika w dniu 30 marca 2012 r. a przez skarżącego w dniu 5 kwietnia 2012 r.
3. 9 maja 2012 r. Trybunał Konstytucyjny ogłosił wyrok. 11 czerwca 2012 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęło pismo skarżącego – Zbigniewa Gąszczyka-Ożarowskiego, zawierające wniosek o orzeczenie zwrotu kosztów postępowania od Ministra Sprawiedliwości, w kwocie 1585,60 zł. Na kwotę tę składają się: koszt sporządzenia skargi konstytucyjnej przez adwokata (1353,00 zł) oraz koszt przejazdów koleją na trasie Katowice-Warszawa-Katowice (miejsce zatrudnienia skarżącego).
4. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
4.1 Na podstawie art. 24 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) „wraz z wyrokiem uwzględniającym skargę konstytucyjną, Trybunał orzeka w drodze postanowienia na rzecz wnoszącego skargę konstytucyjną zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem od organu, który wydał akt normatywny będący przedmiotem skargi konstytucyjnej”. Przepis ten kształtuje prawo do orzekania przez Trybunał o przyznaniu zwrotu kosztów postępowania przed Trybunałem. Koszty postępowania ponosi co do zasady Skarb Państwa (art. 24 ust. 1), natomiast w wypadku uwzględnienia skargi konstytucyjnej koszty te obciążają organ, który wydał zakwestionowany akt normatywny.
Zgodnie z art. 109 k.p.c. w związku z art. 20 ustawy o TK „roszczenie o zwrot kosztów wygasa, jeśli strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi spisu kosztów albo nie zgłosi wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych” (art. 109 § 1 zdanie pierwsze).
4.2. Mając na względzie przytoczone wyżej przepisy Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów następuje nie z urzędu lecz wyłącznie na wniosek zainteresowanego, złożony we właściwym czasie. Dopóki więc wniosek taki nie zostanie przedstawiony Trybunałowi bądź przez samego skarżącego, bądź przez osobę prawidłowo przez niego umocowaną, w terminie prawem przewidzianym (art. 109 § 1 k.p.c. w związku z art. 20 ustawy o TK), koszty postępowania nie mogą być zasądzone.
Trybunał stwierdza, że w toku całego postępowania prowadzonego przed Trybunałem Konstytucyjnym ze skargi konstytucyjnej Pana Zbigniewa Gąszczyka-Ożarowskiego wniosek taki nie został sformułowany, ani przez pełnomocnika – adw. Michała Ergietowskiego umocowanego do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem, ani przez samego skarżącego. Adwokat, ani skarżący nie uczynili tego również w okresie po otrzymaniu zawiadomienia o terminie, w jakim nastąpi ogłoszenie wyroku podjętego w trybie art. 59 ust. 2 ustawy o TK na posiedzeniu niejawnym a dniem ogłoszenia tego wyroku, tj. 9 maja 2012 r. Wniosek o zwrot kosztów zawarty został po raz pierwszy w piśmie skarżącego, które – jak wynika z daty stempla pocztowego – zostało nadane 6 czerwca 2012 r. i wpłynęło do Trybunału 11 czerwca 2012 r. Wniosek został więc złożony po terminie wskazanym w art. 109 § 1 k.p.c. w związku z art. 20 ustawy o TK. W konsekwencji, mimo uwzględnienia skargi konstytucyjnej, wniosek o zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem nie może być uwzględniony.
Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.