Treść orzeczenia
Sygn. akt XXVII Ca 3457/16
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 9 listopada 2016 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny-Odwoławczy w składzie:
SSO Waldemar Beczek
po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P. A. i A. O. (1) przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w W. z dnia 5 maja 2016 r., sygn. akt II C 232/16 oddala apelację.
SSO Waldemar Beczek
ZARZĄDZENIE
1. (...)
2. (...)
SSO Waldemar Beczek
Uzasadnienie
Pozwem z dnia 7 grudnia 2015 r. P. A. i A. O. (1) wnieśli o zasądzenie od (...) S.A. w W. kwoty 800 Euro wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 11 września 2014 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu.
Nakazem zapłaty z dnia 17 grudnia 2015 r. wydanym w sprawie sygn. akt II Nc 7099/15 Sąd Rejonowym dla m. st. Warszawy w W. orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
Pozwany sprzeciwem zaskarżył w całości ww. nakaz zapłaty i wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki kosztów procesu podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia.
Wyrokiem z dnia 5 maja 2016 r. sygn. akt II C 232/16 Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w W. zasądził od (...) S.A na rzecz P. A. i A. O. (2) kwoty po 400 Euro wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 września 2013 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od tych kwot od dnia 1 stycznia 2016 r. do zapłaty oraz orzekł o kosztach postępowania.
Od powyższego orzeczenia pozwany wniósł apelację zaskarżając je w całości oraz zarzucając naruszenie:
1) art. 118 k.c. poprzez jego zastosowanie i uznanie, że roszczenie o zryczałtowane odszkodowanie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (dalej Rozporządzenie (WE) nr 261/2001) przedawniają się z upływem lat 10, tj. na ogólnych zasadach,
2) art. 778 k.c. w związku z art. 775 k.c. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia roszczenia, zgłoszonego przez pozwaną, wskutek przyjęcia, że przedmiotowe roszczenie przedawnia się z upływem lat 10, a nie z upływem 1 roku od dnia wykonania przewozu.
Wskazując na powyższe zarzuty pozwany wniósł o zmianę wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powodów na jego rzecz kosztów postępowania za obydwie instancje wg norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zarzuty apelacji sprowadzały się do błędnego zdaniem skarżącego nieuwzględnienia przez Sąd Rejonowy zarzutu przedawnienia roszczenia poprzez wadliwe w jego ocenie przyjęcie, iż w kategorii spraw do jakiej zalicza się przedmiotowe roszczenie zastosowanie znajdują przepisy ogólne o przedawnieniu. Sąd Okręgowy nie podzielił tych zarzutów.
Wskazać bowiem należy, że stosownie do art. 778 k.c. roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia wykonania przewozu, a gdy przewóz nie został wykonany - od dnia, kiedy miał być wykonany. Natomiast w myśl art. 775 k.c. przepisy tytułu XXV „umowa przewozu” stosuje się do przewozu w zakresie poszczególnych rodzajów transportu tylko o tyle, o ile przewóz ten nie jest uregulowany odrębnymi przepisami. Sąd Rejonowy trafnie wskazał, że wykładania literalna przepisu art. 775 k.c. pozwala na stwierdzenie, że wyłącza on zastosowanie uregulowań przewidzianych w Kodeksie cywilnym dotyczących umowy przewozu (w tym art. 778 k.c.), w każdej sytuacji, gdy przewóz w zakresie poszczególnych rodzajów transportu jest uregulowany odrębnymi przepisami.
Nie ulega natomiast wątpliwości, że przewóz lotniczy został uregulowany ustawą z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze. Zatem, zgodnie z art. 775 k.c. do przewozu lotniczego nie znajdują zastosowania przepisu z tytułu XXV Kodeksu cywilnego.
Sąd II instancji, respektując pogląd wyrażony w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie C - 139/11, wykluczającym zastosowanie 2-letniego terminu przedawnienia przewidzianego jednolicie w art. 29 konwencji (...) i art. 35 konwencji montrealskiej stwierdza w ślad za Sądem I instancji, że do roszczeń wywodzonych art. 5 i 7 rozporządzenie (WE) nr 261/2004 z dnia 11 lutego 2004 r. zastosowanie znajduje ogólny, 10-cio letni termin przedawnienia przewidziany w art. 118 k.c., który niewątpliwie nie został przekroczony.
Stwierdzając zatem prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego oraz bezzasadność apelacji, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
SSO Waldemar Beczek