Treść orzeczenia
Sygn. akt XXVII Ca 2582/16
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 4 sierpnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny-Odwoławczy w składzie:
SSO Waldemar Beczek (spr.)
st. sekr. sąd. Katarzyna Kondratowicz po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2016r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa M. B. i E. B. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w W. z dnia 30 listopada 2015 r., sygn. akt II C 2435/15
1. oddala apelację;
2. zasądza od (...) S.A. w W. na rzecz M. B.
i E. B. po 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
w instancji odwoławczej.
SSO Waldemar Beczek
Uzasadnienie
M. B. i E. B. pozwem z 6 lipca 2015 r. skierowanym przeciwko (...) S.A. w W. wnieśli o zasądzenie solidarnie na ich rzecz kwoty 1200 Euro zł wraz z odsetkami ustawowymi naliczanymi od dnia 8 października 2013 roku do dnia zapłaty oraz o przyznanie zwrotu kosztów procesu wskazując, że dochodzona pozwem kwota stanowi odszkodowanie z tytułu opóźnienia lotu nr LO 041 o 20 godzin i 34 minut zaplanowanego na dzień 21 września 2013 r. z lotniska C. na lotnisko w L.B. (...). Powodowie podnieśli, podstawa prawną ich roszczenia jest art. 1 ust. 1 pkt c) w zw. z art. 7 ust. 1 lit. a) Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady.
Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od strona powodowej na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia w związku z upływem ponad roku od wystąpienia opóźnienia a złożeniem pozwu. Ponadto wskazał, iż do opóźnienia lotu doszło na skutek okoliczności, za które pozwana spółka nie odpowiada, gdyż w samolocie wykonującym przedmiotowy lot stwierdzono brak filtru paliwowego.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w W. wyrokiem z 30 listopada 2015 r. wydanym w sprawie II C 2435/15 zasądził od (...) S.A. na rzecz M. B. i E. B. kwoty po 600 euro wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 08 października 2013 r. do dnia zapłaty, w pozostałym zakresie oddalił powództwo oraz zniósł wzajemnie koszty pomiędzy stronami.
Wyrok powyższy w całości zaskarżył pozwany zarzucając mu naruszenie:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 118 k.c. poprzez jego zastosowanie i uznanie, że roszczenie o zryczałtowane odszkodowanie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 przedawniają się z upływem lat 10, tj. na ogólnych zasadach,
2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 778 k.c. w związku z art. 775 k.c. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia roszczenia, zgłoszonego przez pozwaną, wskutek przyjęcia, że na podstawie odesłania z art. 775 k.c. w związku z faktem uregulowania umowy przewozu lotniczego w przepisach ustawy - Prawo lotnicze, nie stosuje się przepisu art. 778 k.c.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania za obie instancje. Pozwany wniósł także o skierowanie przez Sąd II instancji na podstawie art. 390 k.p.c. pytania prawnego do Sądu Najwyższego w przedmiocie terminu przedawnienia roszczenia o zryczałtowane odszkodowanie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przede wszystkim wskazać należy, że zarzuty apelacji sprowadzały się do błędnego zdaniem skarżącego nieuwzględnienia przez Sąd Rejonowy zarzutu przedawnienia roszczenia poprzez przyjęcie, iż w kategorii spraw do jakiej zalicza się przedmiotowe roszczenie zastosowanie znajdują przepisy ogólne o przedawnieniu.
Sąd Okręgowy podkreśla, co trafnie wskazał Sąd I instancji, że co prawda stosownie do art. 778 k.c. roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia wykonania przewozu, a gdy przewóz nie został wykonany - od dnia, kiedy miał być wykonany, jednakże w myśl art. 775 k.c. przepisy tytułu XXV „umowa przewozu” stosuje się do przewozu w zakresie poszczególnych rodzajów transportu tylko o tyle, o ile przewóz ten nie jest uregulowany odrębnymi przepisami. Sąd Rejonowy trafnie ocenił, że wykładania literalna przepisu art. 775 k.c. pozwala na stwierdzenie, iż wyłącza on zastosowanie uregulowań przewidzianych w Kodeksie cywilnym dotyczących umowy przewozu (w tym art. 778 k.c.), w każdej sytuacji, gdy przewóz w zakresie poszczególnych rodzajów transportu jest uregulowany odrębnymi przepisami.
Nie ulega wątpliwości, że stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz.U.2016.605 j.t.), do stosunków prawnych z zakresu lotnictwa cywilnego stosuje się przepisy Prawa lotniczego o ile wiążące Rzeczpospolitą Polską ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej. Zatem, zgodnie z art. 775 k.c. do tego rodzaju przewozu nie znajdują zastosowania przepisu z tytułu XXV Kodeksu cywilnego.
Z kolei, respektując pogląd wyrażony w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawie C - 139/11, wykluczający zastosowanie 2-letniego terminu przedawnienia przewidzianego jednolicie w art. 29 konwencji (...) i art. 35 konwencji montrealskiej do roszczeń wywodzonych art. 5 i 7 rozporządzenie (WE) nr 261/2004 z dnia 11 lutego 2004 r., co w ocenie Sądu Okręgowego dotyczy także odwołania do tych umów międzynarodowych z poziomu wewnętrznego porządku prawnego na podstawie powołanego art. 3 ust. 1 pr. lot. i ogólnie art. 91 Konstytucji RP, a jednocześnie mając na uwadze wykluczenie zastosowania terminu przedawnienia określonego w art. 778 k.c. stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo ustalił, iż zastosowanie do roszczeń objętych żądaniem pozwu znajdzie ogólny, 10-cio letni termin przedawnienia przewidziany w art. 118 k.c., który niewątpliwie nie został przekroczony.
Stwierdzając zatem prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego oraz bezzasadność apelacji, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. W przedmiocie kosztów postępowania apelacyjnego orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy określoną w art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Koszty te obejmowały jedynie wynagrodzenie pełnomocnika powodów, którego wysokość ustalono w oparciu o § 2pkt 3 oraz § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800).
SSO Waldemar Beczek