Treść orzeczenia
Sygn. akt XXIII GCo 8/17
Postanowienie
Dnia 9 lutego 2017 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Siemianowicz- Orlik
Sędziowie: SO Magdalena Nałęcz (spr.)
Sygn. akt Ga 1969/16
SO Paweł Kieta o rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi (...) S.A we W. i (...)Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. z udziałem zamawiającego Centrum Systemów Informacyjnych (...) w W. o zamówienie publiczne na skutek zażalenia uprawnionych od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2017 r. sygn. akt XXII postanawia:
1. odrzucić zażalenie;
2. nakazać wypłacić skarżącemu (...) S.A we W. i (...)Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. ze Skarbu Państwa- Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 30 zł (trzydzieści złotych) tytułem zwrotu opłaty sądowej od zażalenia.
SSO Magdalena Nałęcz SSO Małgorzata Siemianowicz- Orlik SSO Paweł Kieta
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r. w sprawie o sygn. akt XXIII Ga 1969/16 odrzucił wniosek o udzielenie zabezpieczenia. W uzasadnieniu swego stanowiska Sąd Okręgowy wskazał, że brak jest podstaw, by w postępowaniu o udzielenie zabezpieczenia w postępowaniu wywołanym złożeniem skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej orzekać na podstawie przepisów innych niż dotyczące postępowania apelacyjnego, co wprost wynika z brzemienia art. 198a ustawy Prawo
zamówień publicznych.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy uznał złożony wniosek o udzielenie
zabezpieczenia za niedopuszczalny i w konsekwencji – odrzucił go na podstawie art. 370
k.p.c. w zw. z art. 198a ustawy Prawo zamówień publicznych.
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył uprawniony i wniósł o niezwłoczne rozpoznanie przez Sąd Okręgowy zażalenia w trybie art. 395 § 2 k.p.c. jako oczywiście uzasadnionego i uchylenie postanowienia a następnie rozpoznanie sprawy przez udzielnie zabezpieczenia zgodnie z wnioskiem, ewentualnie o zmianę postanowienia przez udzielnie zabezpieczenia zgodnie z wnioskiem, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 730 § 1 oraz § 2 k.p.c. w związku z art. 734 zd. 3 k.p.c. poprzez błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że nie jest dopuszczalne udzielenie zabezpieczenia w postępowaniu wywołanym złożeniem skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej, co doprowadziło do odrzucenia wniosku o udzielnie zabezpieczenia złożonego przez uprawnionych.
W uzasadnieniu swego stanowiska, żalący wskazał, że odesłanie do k.p.c. zawarte w art. 198a ust.2 ustawy Prawo zamówień publicznych (Księgi Pierwszej, Tytułu VI, Działu V, Rozdziału 1 k.p.c.) nie skutkuje automatycznie tym, że przepisy dotyczące postępowania zabezpieczającego zawarte w innej części k.p.c. (Księga Czwarta, Część Druga) w ogóle nie znajdują zastosowania do postępowania skargowego, bowiem z treści art. 730 § 1 k.p.c.
wynika wprost, że w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd
powszechny można żądać udzielnie zabezpieczenia, zaś z treści art. 734 k.p.c. wynika, że wniosek o zabezpieczenie może być zgłoszony również w apelacji. Ponadto na możliwość udzielenia zabezpieczenia w postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi na
orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej wskazuje jednolicie orzecznictwo sądów powszechnych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Uprawnionemu nie przysługuje bowiem zażalenie na przedmiotowe postanowienie. Wyjaśnić należy, iż zażalenia od orzeczeń sądu drugiej instancji przysługują tylko w ściśle określonych przez ustawodawcę przypadkach, które reguluje przepis art. 394 § 1 k.p.c.
W niniejszej sprawie zażalenie od orzeczenia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2016 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o zabezpieczenie nie przysługuje. Katalog orzeczeń Sądu drugiej instancji na które przysługuje zażalenie znajduje się w art. 394 1 k.p.c. (zażalenie do Sądu Najwyższego, m.in.) oraz w art. 394 2 § 1 k.p.c, zgodnie z którym na postanowienia sądu drugiej instancji, których przedmiotem są: oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego, zwrot kosztów procesu, zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, skazanie świadka, biegłego, strony, jej pełnomocnika oraz osoby trzeciej na grzywnę, zarządzenie przymusowego sprowadzenia i aresztowania świadka, odmowa zwolnienia świadka i biegłego od grzywny i świadka od przymusowego sprowadzenia przysługuje zażalenie do innego składu tego sądu, z wyjątkiem postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Z przedmiotowej regulacji wynika wprost, że sporne postanowienie z dnia 13 stycznia 2017 r. roku nie znajduje się w katalogu zaskarżalnych zażaleniem orzeczeń i wobec tego zażalenie nie przysługuje. Ponadto w przypadkach określonych w art.394 1 k.p.c. na postanowienie sądu II instancji przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, jednakże dotyczy to postanowień wydanych w przedmiocie skargi kasacyjnej oraz orzeczeń uchylających orzeczenia sądu I instancji do ponownego rozpoznania.
Postanowienie Sądu Okręgowego z 13 stycznia 2017 r. r., którym Sąd II instancji odrzucił wniosek o zabezpieczenie, nie mieści się w katalogu zażaleń przysługujących do innego równorzędnego składu sądu drugiej instancji z art. 394 2 § 1 k.p.c. ani zażaleń kierowanych do Sądu Najwyższego w oparciu o przepis art. 394 1 k.p.c. i tym samym Sąd Okręgowy zobligowany był do jego odrzucenia.
Zgodnie z dyspozycją art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. Sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne jak również
zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast Sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, jeżeli ulegało ono odrzuceniu przez sad pierwszej instancji.
W świetle przeprowadzonych rozważań, na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c, orzeczono jak w pkt 1 postanowienia.
Sąd Okręgowy orzekł o zwrocie skarżącemu uiszczonej opłaty sądowej od zażalenia, w myśl art. 79 ust. 1 pkt 1 b) ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r., Nr 167, poz. 1398).
SSO Magdalena Nałęcz SSO Małgorzata Siemianowicz- Orlik SSO Paweł Kieta