XVII Amz 17/03PostanowienieSąd Okręgowy w Warszawie

Postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2003 r.

Zobacz w SAOS

Teza

Dnia 13 sierpnia 2003r. Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt XVII Amz 17/03

Postanowienie

Teza

Dnia 13 sierpnia 2003r. Sąd Okręgowy w Warszawie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

w składzie:

Przewodniczący : SSO Bogdan Gierzyński

po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2003 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: Zarządu (...) S.A. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o ochronę konkurencji postanawia:

1. uchylić zaskarżone Postanowienie

2. zasądzić od Skarbu Państwa, Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na rzecz Zarządu (...) S.A. kwotę 860 zł (osiemset sześćdziesiąt zł) tytułem kosztów postępowania

SSO Bogdan Gierzyński

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 marca 2003 r. pozwany Konkurencji i Konsumentów powołując się na przepis art.62 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 122, poz.1319), na wniosek (...) Sp. z o.o. w S. , ograniczył prawo wglądu w materiał dowodowy w sprawie prowadzonej pod sygnaturą RGD. (...) we wskazanej przez wnioskodawcę części materiału dowodowego, przekazanego pismem z dnia 3.03.2003 r

Pozwany uznał za tajemnice przedsiębiorstwa podlegającego ochronie z mocy art.62 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów część materiału dowodowego przekazanego przy piśmie z

3.03.2003 r..

Od Postanowienia wniósł zażalenie powód wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

Powód zarzucił, że utajnienie tych dokumentów powoduje , że nie może on powoływać się na nie w kontradyktoryjnym postępowaniu, co uniemożliwia mu ochronę jego praw.

Rozpoznając zażalenie Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje

Przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 122, poz.1319) stanowi, że Prezes Urzędu na wniosek strony lub z urzędu może, w drodze postanowienia, w niezbędnym zakresie ograniczyć pozostałym stronom prawo wglądu do materiału dowodowego załączonego do akt sprawy, jeżeli udostępnienie tego materiału groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych tajemnic podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów.

Za tajemnicę przedsiębiorstwa należy uznać informacje handlowe i organizacyjne przedsiębiorstwa, nie ujawnione do wiadomości publicznej, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

Be znaczenia jest przy tym, że utrudnia lub uniemożliwia to uczestnikowi postępowania odniesienie się do tych dowodów, gdyż zgodnie z wolą ustawodawcy, ochronę interesów strony w ramach ochrony interesu publicznego realizuje w tym zakresie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Należy jednak podnieść, że postanowienie o ograniczające wgląd do materiału dowodowego musi w swoim rozstrzygnięciu zawierać ścisłe określenie identyfikujące, które dowody (w szczególności dokumenty) podlegają ograniczeniu wglądu. Konieczne jest przy tym oznaczenie tych dokumentów, w sposób nie ujawniający ich treści, lecz umożliwiający identyfikację. Ochronie na podstawie art.62 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów podlega sam dowód a nie fakt jego zgromadzenia.

Powyższym warunkom nie odpowiada sentencja postanowienia z dnia

14.03.2003 r. gdyż nie określa w swojej treści zakresu materiału dowodowego w sposób dostatecznie konkretny. Brak specyfikacji dokumentów objętych postanowieniem pozbawia stronę możliwości kontroli przebiegu postępowania w trybie art. 62 ust. 3 tej ustawy.

Nadto, z treści uzasadnienia nie wynika jasno, czy ograniczeniu wglądu podlegają tylko niektóre postanowienia umowne, czy całe umowy.

Zaskarżone Postanowienie nie spełnia zatem wymagań określonych w art. 124 k.p.a., co stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące z mocy art.165 1 pkt 2 k.p.a. jego nieważnością.

Z tego też względu zaskarżone Postanowienie należało uchylić (art.479 31§3 w

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sporu (art.98

k.p.c.)

SSO Bogdan Gierzyński

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.