Treść orzeczenia
Sygn. akt XVI GC 813/14
Uzasadnienie
Pozwem z dnia 25 lutego 2014 r. powód Bank (...) S.A. w W. wniósł o zasądzenie od P. D. kwoty 2.019,09 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty, jak również o zasądzenie kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa prawnego.
W uzasadnieniu powód wskazał, że dochodzi zapłaty zobowiązań pozwanego z umowy rachunku bankowego (pozew k. 2 – 39).
W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, zgodnie z art. 731 kc. Ponadto stwierdził, że roszczenie nie zostało udowodnione, bo wyciąg z ksiąg rachunkowych jest bowiem jedynie czynnością techniczną wykonywaną przez bank (sprzeciw: k. 48 –51).
W odpowiedzi na sprzeciw powód podtrzymał swoje żądanie zawarte w pozwie. Wskazał na brak możliwości przedawnienia roszczenia, z uwagi na bezterminowość zobowiązania pozwanego, gdyż zgodnie ze wskazanymi przezeń przepisami dotyczącymi prowadzenia rachunków bankowych dla podmiotów krajowych i zagranicznych, nie przewidują one terminu spłaty ewentualnie powstałego zobowiązania. Pozwany stwierdził, iż aby zobowiązanie bezterminowe stało się wymagalne, należy wezwać dłużnika do jego spełnienia, co powód uczynił pismem z dnia 29 listopada 2013 r. i z tą datą roszczenie wobec pozwanego stało się wymagalne (odpowiedź na sprzeciw k.62 - 83, pismo przygotowawcze powoda k.101-145).
W kolejnym piśmie procesowym pozwany podtrzymał swoje dotychczasowe zarzuty, ponadto wskazując, że z przedstawionego wykazu transakcji nie wynika kwota wskazana w pozwie a jedynie 914,50 zł (pismo procesowe pozwanego k. 146 – 147 v.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 9 marca 2004 r. pomiędzy Bankiem (...) SA w W. (zwanym dalej Bank (...)) a P. D. prowadzącym działalność gospodarczą zawarta została umowa rachunku bankowego, prowadzonego w ramach pakietu FIRMA i (...), obejmującego ten rachunek oraz pakiet (...), na podstawie której Bank (...) zobowiązał się wobec posiadacza rachunku do otwarcia i prowadzenia rachunku bankowego na czas nieokreślony (dowód: kopia umowy k. 4-5).
Za prowadzenie rachunku naliczane były opłaty i prowizje (okoliczność nie sporna). Były one naliczane w okresie marzec 2004 - wrzesień 2010 r. (dowód: kopia wyciągu k. 65 -66, kopie wyciągów bankowych k. 105 - 139).
Bank (...) żądał od P. D. kwoty 2019,09 zł (dowód: wezwanie do zapłaty k. 8 9).
Pozew został wytoczony w dniu 25 lutego 2014 r. (dowód: stempel na kopercie k. 39).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wskazanych kopii dokumentów złożonych w aktach, twierdzeń stron co do okoliczności niespornych.
Autentyczność złożonych dokumentów prywatnych nie była kwestionowana. Pozwany nie żądał złożenia oryginałów dokumentów, których złożono kopię.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje
Strony łączyła umowa rachunku bankowego. Podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia jest zasadny. Zgodnie bowiem z art. 731 kc roszczenia wynikające ze stosunku rachunku bankowego przedawniają się z upływem dwóch lat.
Powód powołuje się na to, że brak jest terminu płatności dla opłat i prowizji dlatego dopóki pozwany nie został wezwany do ich zapłaty roszczenie było nie wymagalne a termin przedawnienia nie rozpoczął biegu.
Powód nie ma racji bowiem zgodnie z art. 120 § 1 zd. drugie kc jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie.
Skoro nie było określonego terminu na zapłatę opłat i prowizji (a z przedstawionych dowodów nie wynika, aby w umowie lub ogólnych warunkach ustalony był termin zapłaty) to oznacza to, że zgodnie z art. 455 kc powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.
A zatem wymagalność roszczenia zależy od wezwania do zapłaty czyli podjęcia czynności przez wierzyciela (uprawnionego). W tej sytuacji należy ustalić kiedy najwcześniej wierzyciel mógł wezwać do zapłaty i od tego terminu rozpoczyna się bieg przedawnienia. Określając dokładniej, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od pierwszego dnia po upływie terminu płatności wskazanego w takim wezwaniu.
Z przedstawionego przez powoda raportu z obrotów na koncie (k. 65 - 66) wynika, że obroty a przez to prowizje i opłaty były naliczane w okresie od marca 2004 r do lutego 2005 r. oraz we wrześniu 2010 r. Z kolei z przedstawionych wyciągów bankowych (k. 105 - 139) wynika, że opłaty i prowizje były naliczane od lutego 2005 r. do września 2010 r.
Nie przedstawiono żadnych dowodów na to, że wierzytelność przedstawiona wraz z pozwem powstała później. Nie twierdzi tego także powód.
Skoro w danym miesiącu była podstawa do pobrania opłaty lub prowizji to nic nie stało na przeszkodzie, aby w kolejnym miesiącu wezwać pozwanego do zapłaty tych należności. Przyjmując termin 14 dni na zapłatę należności należy stwierdzić, iż bieg terminu przedawnienia rozpoczął się najpóźniej w drugiej połowie października 2010 r (dotyczy to najpóźniejszej należności, a odpowiednio wcześniej w przypadku wcześniejszych należności).
Dwuletni termin przedawnienia upłynął zatem w październiku 2012 r. Tymczasem pozew wytoczono w lutym 2014 r a zatem po upływie terminu przedawnienia. Wystawienie wyciągu bankowego nie przerywa biegu przedawnienia.
A zatem na podstawie art. 731 kc w zw. z art. 120 § 1 zd. drugie kc należy powództwo oddalić w całości.
Skoro zarzut przedawnienia okazał się uzasadniony nie ma już potrzeby badania czy wysokość roszczenia została wykazana.
O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. zasądzając je w całości na rzecz pozwanego. Kosztami tymi było wynagrodzenie adwokata ustalone na podstawie § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 j.t.) 600 zł. Opłata skarbowa nie została bowiem przez stronę pozwaną uiszczona.
Biorąc powyższe pod uwagę sąd orzekł jak w sentencji.
ZARZĄDZENIE
Odpis uzasadnienia wraz z odpisem wyroku doręczyć pełnomocnikowi powoda (B. B.)